Reklama

O Bożym Miłosierdziu i Faustynie

2018-10-10 11:21

Ks. Paweł Kłys/Red.
Edycja łódzka 41/2018, str. VI

Maria Niedziela
Siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia

Trwający w Łodzi dwa dni I Kongres św. Faustyny zakończyły procesja do katedry z relikwiami świętej, którą poprowadził abp Stanisław Gądecki, i uroczystość wręczenia paliusza Metropolicie Łódzkiemu

O łódzkich, ogólnopolskich, a nawet światowych dziełach Bożego Miłosierdzia mówił abp senior Władysław Ziółek. Były Metropolita Łódzki był pierwszym z prelegentów trwającego dwa dni I Kongresu św. Faustyny w Łodzi. Pierwszy dzień to panele dyskusyjne, spektakl, a nawet spacer śladami św. Faustyny. Ksiądz Arcybiskup mówił m.in. o wywodzącej się z Łodzi akcji „Koronka na ulicach miast świata”. – W Łodzi zrodziła się idea „Koronki na ulicach miast świata” podczas koncertu na cześć patronki miasta, św. Faustyny. Koronkę po raz pierwszy zaplanowano na 28 września 2008 r. Pierwsza modlitwa na ulicach to 111 łódzkich skrzyżowań. Z czasem do Łodzi zaczęły dołączać inne polskie miasta. Dziś ludzie z różańcem w ręku są już na ulicach miast europejskich, a także w Afryce, Ameryce, Australii i Azji – przypomniał abp Ziółek.

W pierwszym panelu, poza byłym Metropolitą Łódzkim, uczestniczyła także s. Elżbieta Siepak ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia oraz senator Ryszard Bonisławski, znawca Łodzi i regionu.

Mówiąc o rozeznaniu w życiu duchowym, bp Ireneusz Pękalski zwrócił uwagę na słowa Jana Pawła II o sumieniu, w którym dokonuje się rozeznanie, jakie wypowiedział on podczas pielgrzymki w Skoczowie w 1995 r. oraz w czasie jednego z Apelów Jasnogórskich w Częstochowie. Hierarcha podzielił się także świadectwem swojego rozeznania powołania i drogą do kapłaństwa.

Reklama

Z kolei były kustosz sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie bp Jan Zając przedstawił drogę kierownictwa duchowego, które było bardzo mocno obecne w życiu s. Faustyny Kowalskiej. Prelegent, przywołując fragmenty z „Dzienniczka”, wskazywał, jak ważną rolę odegrał w życiu duchowym św. Faustyny spowiednik, z którym dzieliła się nie tylko tym, co usłyszała od Pana Jezusa, ale także swoimi wątpliwościami, czy aby dobrze rozumie to, co Jezus do niej mówi.

– Pomysł zorganizowania kongresu zaczerpnąłem z Gdańska od Ojców Kapucynów, którzy – chcąc promować swojego współbrata o. Pio – w tym roku już po raz drugi zorganizowali Kongres Ojca Pio – tłumaczył ks. Wiesław Potakowski, proboszcz parafii św. Faustyny.

Tagi:
kongres

Reklama

„W trosce o młodych” – w weekend kongres na UKSW

2019-03-20 14:23

mip (KAI) / Warszawa

W najbliższą sobotę i niedzielę na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie odbędzie się kongres „W trosce o młodych”. Podczas wydarzenia medalem „Fides et Ratio” uhonorowany zostanie ks. prał. Paweł Ptasznik z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej.

www.facebook.com/KongresMlodziezyPolonijnej

Kongres rozpocznie w sobotę Msza święta pod przewodnictwem metropolity warszawskiego i Wielkiego Kanclerza UKSW kard. Kazimierza Nycza. Liturgia odprawiona zostanie w kościele uniwersyteckim św. Józefa przy ul. Wóycickiego.

Podczas otwarcia kongresu ks. prałatowi Pawłowi Ptasznikowi z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej zostanie wręczony medal "Fides et Ratio". Wydarzenie zainauguruje także przemówienie kard. Kazimierza Nycza i rektora UKSW ks. prof. Stanisława Dziekońskiego.

- Do uczestniczenia w Kongresie szczególnie zaproszeni są nauczyciele, zwłaszcza katecheci, wychowawcy, rodzice, ale przede wszystkim sami młodzi: uczniowie szkół średnich, studenci wszystkich kierunków, młodzi małżonkowie i inne młode osoby – zaprasza prof. Maria Ryś z UKSW.

Kongres będzie obejmował trzy sesje: jak najgłębiej spotkać się z samym sobą, z drugim człowiekiem i z Panem Bogiem. W ramach każdej sesji będą debaty dotyczące tych problemów. Podczas Kongresu odbędą się także warsztaty o różnej tematyce, nawiązujące do problematyki podejmowanej na Kongresie.

Podczas kongresu uczestnicy dowiedzą się: Jak stawać się kobietą urzekającą? Jak być odważnym i silnym mężczyzną? Jak stawać się człowiekiem czystego serca? Jak powstaje miłość? Jak budować najgłębsze i szczere relacje z drugim człowiekiem? Jak żyć jako człowiek głębokiej wiary?

- Mamy nadzieję, że w ramach Kongresu każdy znajdzie dla siebie coś, co może stać się ważną inspiracją pozytywnych zmian i rozwoju w dalszym życiu – mówi ks. Rafał Burnicki, duszpasterz akademicki UKSW.

Szczegółowy program kongresu wraz z informacjami na temat warsztatów dostępne są na stronie internetowej uksw.edu.pl. Zapisów na warsztaty można dokonywać pod adresem: relacje.profilaktyka@uksw.edu.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kraków: otwarcie procesu beatyfikacyjnego węgierskiego męczennika

2019-03-25 17:53

Joanna Folfasińska | Archidiecezja Krakowska

Joanna Adamik/archidiecezja krakowska
Trybunał procesu beatyfikacyjnego

25 marca 2019 roku, arcybiskup Marek Jędraszewski, po uzyskaniu zgody Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, powołał Trybunał do przeprowadzenia procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożego Jánosa Esterházyego, świeckiego i ojca rodziny w następującym składzie: ks. dr Andrzej Scąber – delegat biskupa, o. dr hab. Szczepan Tadeusz Praśkiewicz OCD – promotor sprawiedliwości, o. Piotr Lamprecht OSA – notariusz. Postulator sprawy, o. Paweł Cebula OFM Conv., zwrócił się do metropolity i członków Trybunału z prośbą o rozpoczęcie i przeprowadzenie procesu oraz przedstawił zgromadzonym postać Sługi Bożego. W uroczystości wzięła udział między innymi rodzina

Janos Esterházy był działaczem węgierskich organizacji, funkcjonujących na terenie Słowacji, która po rozpadzie Austro-Węgier, w listopadzie 1918 roku, weszła w skład Czechosłowacji, podczas gdy przez setki lat stanowiła część Korony św. Stefana jako Górne Węgry. W związku z tym, jej terytorium zamieszkiwała ludność węgierska. Esterházy aktywnie działał na rzecz praw ludności węgierskiej, został przewodniczącym konserwatywnej Węgierskiej Partii i posłem do parlamentu Czechosłowacji. Korzystając ze swoich znajomości i koligacji rodzinnych – był synem węgierskiego arystokraty i Elżbiety, córki hrabiego Stanisława Tarnowskiego – pomagał Polakom, którzy przedzierali się przez Słowację, by przez Węgry i Rumunię, udać się na zachód, gdzie tworzyło się Wojsko Polskie. Za czyn pomocy polskim uchodźcom w czasie II wojny światowej został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego orderem Polonia Restituta. Przez cały okres trwania wojny, udzielał również pomocy Słowakom i Żydom, a w 1942 roku głosował w słowackim parlamencie przeciwko ich deportacji do obozów koncentracyjnych. Esterházy został aresztowany przez NKWD i zesłany do łagrów. Po trzech latach katorgi, odesłano go do Czechosłowacji, ponieważ tamtejszy rząd skazał go na karę śmierci za współpracę z Niemcami. Na skutek nacisków opinii publicznej, wyrok zamieniono na dożywotnie więzienie o zaostrzonym rygorze w Mírovie, gdzie na skutek wycieńczenia i chorób zmarł w 1957 roku. Jego ciało wrzucono do zbiorowej mogiły.

– Kluczem do męki, śmierci i cierpienia Jánosa Esterházyego są jego własne słowa: „Naszym znakiem jest krzyż”. Krzyż Chrystusa zwycięskiego i zmartwychwstałego jest kluczem, który pomaga zrozumieć całe życie, a szczególnie ostatni etap: uwięzienie w łagrze i cierpienie spowodowanych chorobą w więzieniach. – powiedział o. Cebula

Postulator zwrócił uwagę na cztery aspekty duchowości Esterházyego: pragnienie poddania się woli Bożej, umiłowanie obecnego w Eucharystii Chrystusa, obcowanie duchowe ze świętymi, a także kult Najświętszej Maryi Panny.

– Niech one pomogą nam odczytywać to, co Bóg chce powiedzieć przez swojego sługę i pomogą również wszystkim, którzy zamykają się przed poznaniem prawdy o Jánosu. – mówił na zakończenie.

Po wypowiedzi postulatora, nastąpił moment zaprzysiężenia. Pierwszy przysięgę złożył arcybiskup, następnie jego delegat, promotor sprawiedliwości, notariusz i postulator sprawy.

Po podpisaniu dokumentów, głos zabrał arcybiskup. Zacytował słowa utworu Zbigniewa Herberta „Przesłanie Pana Cogito”, podkreślając, że jest on świeckim wezwaniem do heroizmu i pochwałą tej postawy:

Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę
idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch
ocalałeś nie po to aby żyć

masz mało czasu trzeba dać świadectwo
bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy
(…)

czuwaj – kiedy światło na górach daje znak – wstań i idź

dopóki krew obraca w piersi twoją ciemną gwiazdę

(…)

Bądź wierny Idź

Metropolita zaznaczył, że 20 lat później ukazał się list pasterski Jana Pawła II „Tertio Millennio Adveniente”, który miał przygotować wiernych do świętowania Roku Jubileuszowego.

“U kresu drugiego tysiąclecia Kościół znowu stał się Kościołem męczenników. Prześladowania ludzi wierzących — kapłanów, zakonników i świeckich — zaowocowały wielkim posiewem męczenników w różnych częściach świata. Świadectwo dawane Chrystusowi aż do przelania krwi, stało się wspólnym dziedzictwem zarówno katolików, jak prawosławnych, anglikanów i protestantów (…)To świadectwo nie może zostać zapomniane (…) W naszym stuleciu wrócili męczennicy. A są to często męczennicy nieznani, jak gdyby „nieznani żołnierze” wielkiej sprawy Bożej. Jeśli to możliwe ich świadectwa nie powinny zostać zapomniane w Kościele. Zgodnie z sugestią Konsystorza trzeba, ażeby Kościoły lokalne, zbierając konieczną dokumentację, uczyniły wszystko dla zachowania pamięci tych, którzy ponieśli męczeństwo (…)Największym hołdem dla Chrystusa ze strony wszystkich Kościołów na progu trzeciego tysiąclecia będzie ukazanie przemożnej obecności Odkupiciela w owocach wiary, nadziei i miłości złożonych poprzez ludzi tylu języków i ras, którzy poszli za Chrystusem różnymi drogami chrześcijańskiego powołania.” – pisał papież.

Arcybiskup zwrócił uwagę, że koncepcje Herberta i Jana Pawła II znacząco różnią się od siebie. Poeta powiedziałby, że choć Janos Esterházy był heroicznym człowiekiem, to ostatecznie przegrał, ginąc w Mírovie. Papież, pisząc o świętych męczennikach naszych czasów, wskazywał na zwycięstwo Chrystusa.

– Dokładnie 25 lat po opublikowaniu tego listu apostolskiego, pragniemy, powołując ten Trybunał, pokazać Jánosa Esterházyego jako wielkiego, nieznanego jeszcze, żołnierza wielkiej sprawy Bożej. Przez jego życie, w trudnych i dramatycznych czasach I połowy XX, chcemy pokazać żywotność Kościołów w Polsce, na Węgrzech, na Słowacji i w Czechach. Przez owoce wiary nadziei i miłości jego życia, pragniemy ukazać obecność Chrystusa Odkupiciela w naszych czasach (…) To dzisiejsze wydarzenie wpisuje się w życzenie Jana Pawła II, aby świętość dzieci Kościoła była przez sam Kościół stwierdzana i stawiana za wzór dla innych. Tak nam dopomóż Bóg! – mówił metropolita.

W uroczystości brała udział córka Jánosa Esterházego Alice Esterhazy-Malfatti, która w liście skierowanym do zebranych podkreśliła, że życie jej ojca zbudowane było na miłości. Dodała, że Sługa Boży ogromną miłością darzył cztery narody: polski, słowacki, czeski i węgierski.

– Tak bardzo kochał powierzonych sobie ludzi, że poświęcił za nich życie. Był przekonany, że społeczność i poczucie przynależności do niej muszą być budowane na przykładzie miłości i wspólnoty rodzinnej. Jego wiara i głęboka miłość do Boga utwierdziły go w tych przekonaniach. Ewangelia św. Jana mówi: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. Mój ojciec w duchu tego ewangelicznego zadania zrealizował swoją służbę polityczną i znosił cierpienie (…) Niestety, w naszych społeczeństwach, wciąż musimy stawić czoła duchowemu dziedzictwu Wielkiej Rewolucji Francuskiej, która chce wytępić wiarę i moralność (…) Tak jak mówił Jan Paweł II, ładne słowa: wolność, równość, braterstwo, staną się parodią, jeśli wykluczymy z nich Boga.

Na zakończenie listu, wyraziła nadzieję, że Chrystus obecny był w życiu i męczeństwie jej ojca. Podziękowała arcybiskupowi za podjęcie trudu procesu beatyfikacyjnego, który pokazuje, że konsolidację między narodami: polskim, węgierskim, słowackim i czeskim trzeba budować na Chrystusowym fundamencie.

List przesłał również kardynał Dominik Duka, metropolita praski i prymas Czech. Zapewniał w nim o duchowej łączności i podkreślił, że postawa, jaką János Esterházy prezentował w więzieniu to wzór chrześcijańskiego życia i postępowania.

Spotkanie zakończyła wspólna modlitwa i błogosławieństwo. Do 30 kwietnia 2019 roku można przekazać Kurii Arcybiskupiej w Krakowie wszystkie dokumenty, pisma i wiadomości dotyczące Sługi Bożego Jánosa Esterházyego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Niosą bliźnim Chrystusa

2019-03-26 08:16

Anna Gliwa

Paweł Wysoki

Nasza diecezja ma 45 nowych nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej. Eucharystii z obrzędem błogosławieństwa 43 mężczyzn i 2 pań z instytutów życia konsekrowanego 15 marca w archikatedrze lubelskiej przewodniczył abp Stanisław Budzik.

Metropolita Lubelski podkreślał, że w dłonie nadzwyczajnych szafarzy Kościół składa największy skarb, prawdziwe Ciało Chrystusa. - Od dziś będziecie mogli brać do ręki Chleb Życia i podawać Go ludziom. Będziecie to czynić wiele razy. Niech słowa „Ciało Chrystusa” nigdy nie staną się pustą formułą, ale niech będą zawsze wyznaniem wiary w prawdziwą obecność Chrystusa. Niech od waszej gorącej wiary zapala się wiara tych, którzy będą brać Chrystusa z waszych rąk - mówił do szafarzy Ksiądz Arcybiskup. Wyjaśniając sens hebrajskiego słowa „Amen”, które na zakończenie modlitwy oznacza uznanie za prawdę wszystko to, co zostało wypowiedziane, Pasterz zwrócił się do szafarzy z prośbą, by podczas rozdzielania Komunii św. pozwalali wiernym odpowiadać „amen” na ich wezwanie „Ciało Chrystusa”. - Dajcie tę chwilę, aby mogli odpowiedzieć z pełną świadomością, aby nawiązał się piękny i niezwykły dialog wyznania wiary w realną obecność Boga - apelował. Dziękując za zaufanie, jakim Kościół obdarzył nowych szafarzy, świeccy pomocnicy w rozdzielaniu Komunii św. mówili: - „Ufamy, że to sam Chrystus, udzielając nam błogosławieństwa, uzdolnił nas do pełnienia posługi nadzwyczajnych szafarzy wśród wszystkich potrzebujących Jego Najświętszego Ciała”. Jak zapewniali, dołożą wszelkich starań w umacnianiu swojej wiary, nadziei i miłości oraz w pracy na rzecz Kościoła.

Nadzwyczajni szafarze pomagają kapłanom w rozdzielaniu Komunii św. Mogą czynić to podczas Mszy św., ale przede wszystkim niosą Chrystusa osobom chorym i starszym, które nie mogą osobiście uczestniczyć w Eucharystii. Kościół lubelski był jednym pierwszych w Polsce, który w latach 90. XX w. powrócił do tradycji starożytnego Kościoła. Pierwsze ustanowienie nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. odbyło się u progu Wielkiego Postu w 1993 r. Dziś w naszej diecezji posługę tę pełni ponad 500 osób; są to przede wszystkim żonaci mężczyźni, ale także siostry zakonne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem