To wydarzenie pokazuje jak różnorodne, a zarazem spójne jest oblicze łódzkiego Kościoła. Na pielgrzymi szlak ruszyli klerycy i przełożeni: Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, Ogólnopolskiego Seminarium dla Starszych Kandydatów do Święceń (Seminarium 35+, unikalnego miejsca formacji dla mężczyzn, którzy odkryli głos powołania w dojrzałym wieku) oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” (przygotowującego prezbiterów do pracy ewangelizacyjnej na całym świecie w oparciu o Drogę Neokatechumenalną). Różnica wieku, doświadczeń życiowych, narodowości czy wrażliwości duchowej nie stanowiła przeszkody, ale stała się bogactwem tego pielgrzymowania.

Wizyta łódzkich kleryków we Francji pod przewodnictwem bp. Zbigniewa Wołkowicza ma szczególny kontekst. Pod koniec roku (od 28 grudnia 2026 do 1 stycznia 2027) Łódź stanie się stolicą młodej, ekumenicznej Europy, goszcząc 49. Europejskie Spotkanie Młodych organizowane przez Wspólnotę z Taizé.

Obecność przyszłych duszpasterzy u źródła tego charyzmatu to bezpośrednia lekcja „Pielgrzymki Zaufania przez Ziemię”. Klerycy mają okazję osobiście doświadczyć tamtejszego rytmu dnia: unikalnej modlitwy śpiewem i ciszą, głębokiego rozważania Słowa Bożego oraz pracy i spotkań w międzynarodowych grupach dzielenia.

„Taizé to przestrzeń słuchania. Przyszli księża muszą najpierw sami nauczyć się słuchać Boga w ciszy i drugiego człowieka w dialogu, aby potem dobrze towarzyszyć młodym, którzy zimą przyjadą do Łodzi” – podkreślają organizatorzy wyjazdu.

Dla alumnów wspólne spędzanie czasu, długa podróż, a następnie dzielenie pokoi i prostych posiłków we Francji to doskonała szkoła braterstwa. Dzięki tej pielgrzymce przyszli kapłani Archidiecezji Łódzkiej budują relacje, które będą procentować w ich późniejszej pracy duszpasterskiej. Wrócą z Taizé bogatsi o doświadczenie powszechności Kościoła, gotowi by stać się sercem i ramionami Łodzi, która już wkrótce przyjmie tysiące młodych chrześcijan z całego kontynentu.

Czym jest Wspólnota z Taizé?

Wspólnota z Taizé liczy obecnie około osiemdziesięciu braci o różnych kościelnych korzeniach – katolickich, anglikańskich i protestanckich. Bracia pochodzą z prawie trzydziestu krajów. Ze względu na sam fakt swojego istnienia Wspólnota z Taizé jest swego rodzaju „przypowieścią o wspólnocie”, konkretnym znakiem pojednania między podzielonymi chrześcijanami i zwaśnionymi narodami.

Przez cały rok Wspólnota przyjmuje dziesiątki tysięcy młodych ludzi z Europy, a także z innych kontynentów. Przyjeżdżają oni na tygodniowe spotkania, które wypełnia modlitwa i wspólne życie, chwile na refleksję biblijną i dzielenie się z innymi, w atmosferze, która pozwala im zastanowić się nad swoim życiem i przyszłością.

Większość braci mieszka w wiosce Taizé, w Burgundii. Inni bracia, wysłani na misje w Azji, Afryce, Ameryce Łacińskiej i na przedmieściach Paryża, dzielą warunki życia z ludźmi, wśród których mieszkają. Te małe wspólnoty, fraternie, złożone z kilku braci, przez swą zwyczajną obecność wśród miejscowej ludności i włączenie w życie lokalnych Kościołów, mają z natury charakter tymczasowy.