Reklama

Święcenia Diakonatu

Niedziela kielecka 11/2009

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W bazylice katedralnej w Kielcach 21 lutego z rąk bp. Kazimierza Ryczana sakrament święceń diakonatu otrzymało 3 alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach. Alumni ślubowali, że będą żyć w celibacie i czystości dla Królestwa Bożego.
Eucharystii przewodniczył bp Kazimierz Ryczan. Mszę św. koncelebrowali także biskupi: Marian Florczyk i Kazimierz Gurda, rektor i profesorowie WSD w Kielcach oraz kapłani z całej diecezji kieleckiej. Obecne były rodziny i przyjaciele nowo wyświęconych oraz licznie zgromadzeni wierni.
Podczas homilii bp Kazimierz Ryczan podziękował wszystkim za pielęgnowanie daru powołania w sercach wyświęcanych diakonów. Przypomniał wielką rolę rodzin alumnów, nauczycieli oraz kapłanów w rozwoju ich powołania. Ksiądz Biskup podkreślił, że „diakon jest sługą słowa Bożego, jest sługą Ewangelii”. Jak zauważył, czas życia diakona koncentruje się na słowie. „Słowem tym żyje, słowem Pana oddycha”.
Alumnom przypomniał o tym, że Panu Bogu złożą dar celibatu - bezżenności. „Niech was Pan Bóg broni przed udawaniem. Jezusa żyjącego w Kościele nie można okłamać” - ostrzegał.
Homilię zakończył pytaniem skierowanym do alumnów. „Jakie oblicze miał Chrystus, który was powołał? Czyją miał twarz? Czym was zauroczył? Odpowiedzcie sobie dziś leżąc krzyżem”.
Diakoni otrzymali z rąk Księdza Biskupa Księgę Ewangelii, którą mają wyjaśniać, głosić i wypełniać. Diakoni mogą głosić homilię, udzielać Komunii św., chrztu, błogosławić związki małżeńskie. Ich zadaniem jest także troska o chorych i biednych, w których w szczególny sposób obecny jest Chrystus.

Nowi diakoni:
Paweł Kanios z parafii Krasocin
Grzegorz Kmiecik z parafii św. Stanisława, biskupa i męczennika, w Kielcach
Sebastian Nocoń z parafii Żarnowiec

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wezwanie Boga ma pierwszeństwo przed wszystkim, co „najpierw”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
CZYTAJ DALEJ

Chcesz zacząć od nowa? Weź Różaniec i zrób pierwszy krok

2026-09-30 18:53

[ TEMATY ]

Różaniec 2026

Adobe Stock

Nie każdy nowy początek musi oznaczać wielką zmianę. Czasem wystarczy jedna decyzja, jedna modlitwa albo pierwszy krok po długim czasie. Jeśli dziś chcesz zostawić za sobą coś, co Cię niszczy, przynieś to Jezusowi przez ręce Maryi w modlitwie różańcowej.

Czasem modlimy się, bo o coś prosimy. Innym razem – bo ktoś nas zranił, martwimy się o bliską osobę, nie wiemy, co dalej albo po prostu potrzebujemy trochę nadziei...
CZYTAJ DALEJ

Polak współtworzył muzykę Mszy św. Leona XIV w Paryżu

2026-10-01 07:16

[ TEMATY ]

muzyka

Autorstwa ElenaDelaporte/commons.wikimedia.org

Karol Mossakowski

Karol Mossakowski

Karol Mossakowski, polski organista tytularny kościoła Saint-Sulpice w Paryżu, znalazł się w zespole odpowiedzialnym za przygotowanie muzyki liturgicznej podczas uroczystej Mszy św. sprawowanej przez papieża Leona XIV 26 września na paryskim Place de la Concorde i Polach Elizejskich.

Jego udział był jednak znacznie większy, niż wynikało z pierwszych oficjalnych informacji. Szczegóły swojej pracy organista przekazał bezpośrednio redakcji „Muzyka w diecezji”. Cytując informacje przekazane przez Karola Mossakowskiego, prosimy o podanie źródła: Muzyka w diecezji – muzykawdiecezji.pl.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję