Reklama

W 5. rocznicę ustanowienia metropolii łódzkiej

Diecezja Łowicka bogata historią

25 marca 2004 r. Ojciec Święty Jan Paweł II ustanowił metropolię łódzką i podniósł abp. Władysława Ziółka do godności metropolity łódzkiego. Do nowo utworzonej metropolii została włączona diecezja łowicka. Obecna piąta rocznica jest okazją, by przedstawić naszym Czytelnikom różne aspekty tak bliskiej nam diecezji

Niedziela łódzka 12/2009

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Malowniczo usytuowana w geograficznym centrum Polski diecezja łowicka rozciąga się na obszarze 5800 km kw. Jej teren zamieszkuje 606 tys. mieszkańców. Diecezja łowicka obejmuje 163 parafie (21 dekanatów). Historia Łowicza sięga XII wieku. W 1335 r. rozpoczęto tu budowę zamku, który stał się rezydencją arcybiskupów gnieźnieńskich. Znaczenie tego miasta związane było również z funkcją Prymasa - Interreksa zwołującego sejmy elekcyjne i kierującego wyborem nowego króla. Na dwór arcybiskupów przybywali królowie, posłowie, nuncjusze i możni tego świata. W okresie renesansu dwór prymasowski w Łowiczu był wybitnym ośrodkiem myśli humanistycznej. Czynna była również drukarnia. Działały w Łowiczu bractwa - np. kurkowe i literackie. Około 1433 r. w Łowiczu powstała filia Akademii Krakowskiej, a w 1700 r. z inicjatywy prymasa Michała Radziejowskiego zostało utworzone seminarium duchowne. Arcybiskupi starali się o rozwój gospodarczy i artystyczny miasta.
Najcenniejszym obiektem Łowicza jest dawna kolegiata, a obecnie katedra. Jej początki sięgają XI wieku. W skarbcu katedry przechowywane są przedmioty ofiarowane świątyni przez dostojników kościelnych i świeckich. W kapitulnej bibliotece znajdują się rękopisy, inkunabuły i starodruki. Sama świątynia jest nekropolią dwunastu prymasów i innych znakomitych duchownych.
25 marca 1992 r. papież Jan Paweł II bullą „Totus Tuus Poloniae populus” ustanowił Diecezję Łowicką, prymasowską kolegiatę podniósł do godności katedry.
W skład nowej diecezji obok dawnego Księstwa Łowickiego weszły: Ziemia Sochaczewska, Ziemia Rawska, Kutnowska. Trzon diecezji stanowią parafie znajdujące się w zachodniej części byłej archidiecezji warszawskiej, do nich w ramach reorganizacji zostały dołączone parafie z diecezji łódzkiej i płockiej. Najstarszym kościołem diecezji jest romański kościółek św. Idziego w Inowłodzu, ufundowany przez Władysława Hermana.
Pierwszym Biskupem Łowickim został ks. Alojzy Orszulik SAC. Jan Paweł II mianował go biskupem tytularnym Vissalsy i pomocniczym w diecezji siedleckiej 8 września 1989 r. Konsekrowany 8 grudnia 1989 r. w katedrze w Siedlcach. Biskupem łowickim mianowany 25 marca 1992 r. W roku 2004 przeszedł na emeryturę. Jego zawołanie biskupie: „Christo in aliis servire”. Z chwilą ogłoszenia dekretu „Totus Tuus Poloniae populus” pierwszy biskup łowicki zaczął organizować życie nowej diecezji. Erygował: Wyższe Seminarium Duchowne, Caritas, Kolegium Teologiczne Diecezji Łowickiej, Radio Victoria, Dom Kapłana Seniora, Sąd Biskupi.
Najważniejszym wydarzeniem w życiu młodej diecezji była VII pielgrzymka papieża Jana Pawła II do Ojczyzny i do Łowicza. Papież 14 czerwca 1999 r. nawiedził katedrę i „sua voce” nadał jej tytuł bazyliki mniejszej. Dla zgromadzonej kilkusettysięcznej rzeszy wiernych celebrował na Błoniach Łowickich Mszę św. W pierwszą rocznicę tej pielgrzymki staraniem Biskupa stanął na rynku łowickim monumentalny pomnik Jana Pawła II. 31 maja 1992 r. został powołany do życia Caritas.
Historia pierwszego Seminarium Duchownego w Łowiczu sięga roku 1700. Powstało ono dzięki kard. Michałowi Radziejowskiemu, a prowadzili je Misjonarze św. Wincentego á Paulo. W roku 1820, po reorganizacji polskich diecezji seminarium z Łowicza zostało przeniesione do Warszawy. W 1865 r. opustoszały gmach seminarium został zabrany przez władze carskie w ramach represji po powstaniu styczniowym.
Od samego początku pierwszy biskup łowicki wyrażał pragnienie, aby nowa diecezja posiadała własne Wyższe Seminarium Duchowne. Dekret erekcyjny został wydany 8 września 1992 r. Pierwszy rok akademicki 1994-1995 w wyremontowanym i odnowionym budynku, z dobudowaną nową kaplicą i aulą rozpoczęło 88 kleryków. Od 1994 r. mury Wyższego Seminarium Duchownego w Łowiczu opuściło ponad stu kapłanów, którzy obecnie posługują w diecezji łowickiej lub podjęli dalsze specjalistyczne studia w kraju i za granicą.
Księgarnia Diecezjalna w Łowiczu została powołana na podstawie Dekretu bp. Alojzego Orszulika 21 października 1997 r. Wielkie znaczenie dla życia religijnego diecezji ma Radio Victoria, które jest słuchane przez większość mieszkańców diecezji łowickiej.
Obecnym Ordynariuszem jest ks. prof. bp Andrzej Franciszek Dziuba. Mianowany biskupem łowickim 27 marca 2004 r. Konsekrowany 22 maja 2004 r. w bazylice katedralnej w Łowiczu. Jest on Przewodniczącym Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski - od 14 marca 2007 r. Jego zawołanie biskupie brzmi: „Soli Deo” (Samemu Bogu).
Funkcję biskupa pomocniczego od początku ustanowienia diecezji pełni bp Józef Zawitkowski, muzykolog, wybitny kaznodzieja i poeta. Mianowany biskupem pomocniczym w archidiecezji warszawskiej 26 maja 1990 r. Sakrę biskupią otrzymał 9 czerwca 1990 r. w Łowiczu. Mianowany biskupem pomocniczym dla nowo utworzonej diecezji łowickiej w dniu 25 marca 1992 r. Jego zawołanie biskupie to: „Servus et filius ancillae”.
Prawno-kanoniczna więź obu diecezji stanowiących metropolię jest podtrzymywana i ubogacana przez osobiste relacje biskupów obu diecezji, którzy biorą udział w ważnych uroczystościach, oraz kapłanów, zwłaszcza księży wykładowców.

Patronka diecezji: św. Wiktoria
Współpatron: o. Honorat Koźmiński, Kapucyn

Sanktuaria diecezjalne:

Miedniewice - sanktuarium
Świętej Rodziny, wizerunek z 1674, koronowany 6 czerwca 1767 r. przez bp. Ignacego Krasickiego.
Głogowiec - XVII-wieczna kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, obraz koronowany 14 września 1975 r. przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego.
Szymanów - figura Matki Bożej Niepokalanej (Matka Boża Jazłowiecka), koronowana 9 lipca 1939 r. przez Augusta Kardynała Hlonda.
Biała Rawska - obraz Matki Bożej Miłosiernej, koronowany 12 czerwca 2000 r. przez Józefa Kardynała Glempa i bp. Alojzego Orszulika.
Domaniewice - obraz Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych i Matki Pięknej Miłości, koronowany
8 września 2000 r. przez nuncjusza apostolskiego, abp. Józefa Kowalczyka i bp. Alojzego Orszulika

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Błogosławieni diecezji łowickiej:

bł. Bolesława Maria Lament (1862-1946)
bł. Franciszka Siedliska (1842-1902)
bł. Matka Marcelina Darowska (1827-1911)
bł. Stanisław Papczyński (1631-1701)
bł. ks. Michał Woźniak (1875-1942)
bł. ks. Michał Oziębłowski (1900-1942)
bł. ks. Franciszek Drzewiecki (1908-1942)
bł. o. Florian Stępniak (1912-1942)

Z diecezją łowicką związani byli:
św. Maksymilian Maria Kolbe (1894 -1941)
oraz św. Urszula Ledóchowska (1865-1939)

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Hospicja Caritas

2026-03-05 17:34

[ TEMATY ]

hospicjum

hospicja

Caritas Polska

Materiały prasowe Caritas Polska

Hospicja prowadzone przez Caritas Polska starają się przełamywać stereotyp postrzegania tych miejsc jako „poczekalni na śmierć”. Jak podkreślają przedstawiciele organizacji, ich misją jest zapewnienie pacjentom możliwie najlepszej jakości życia w ostatnim etapie choroby – bez bólu, w obecności bliskich i z zachowaniem pełnej godności. Opieka hospicyjna diecezjalnych Caritas obejmuje 30 tys. pacjentów w całej Polsce.

Caritas należy do największych sieci wsparcia paliatywnego w kraju. W Polsce prowadzi 260 placówek opieki hospicyjnej i długoterminowej – w tym 206 ośrodków opieki długoterminowej oraz 54 hospicja i placówki opieki paliatywnej. Każdego roku pod opiekę specjalistów trafia około 30 tys. pacjentów, którzy otrzymują bezpłatne wsparcie medyczne, psychologiczne i duchowe.
CZYTAJ DALEJ

Odrzucenie nie zamyka historii

2026-02-13 09:44

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Vatican Media

Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Pizzaballa: relacja z Jezusem źródłem, które może naprawdę ugasić pragnienie człowieka

2026-03-06 16:16

[ TEMATY ]

Wielki Post

kard. Pizzaballa

Vatican Media

Na znaczenie relacji z Jezusem, wyruszającym na poszukiwanie zagubionych stworzeń wskazuje komentując fragment Ewangelii czytany w III Niedzielę Wielkiego Postu, roku A (8 marca 2026) łaciński patriarcha Jerozolimy, kard. Pierbattista Pizzaballa OFM.

Wkraczamy we fragment Ewangelii, który opowiada o spotkaniu Jezusa z Samarytanką (J 4,5-42) poprzez szczegół, który znajdujemy w wersecie 6, gdzie czytamy, że Jezus był zmęczony podróżą. Termin „zmęczony” pojawia się jeszcze kilka razy w tym fragmencie, na końcu, kiedy Jezus rozmawia z uczniami i mówi im, że posłał ich, aby zbierali plony, na które sami nie zapracowali. Ktoś inny zapracował, a oni przejęli ten trud, który wykonali inni (J 4,38).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję