Dar życia, jakim zostaliśmy obdarowani przez Boga, jest równocześnie wielkim zadaniem do wypełnienia, a wieloraka posługa każdego z nas łączy się z konkretnym wyzwaniem, o jakim mówi św. Paweł, którego rok w Kościele obchodzimy, a brzmi ono „Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa” (1 Kor 11, 1). Bardzo trudne zadanie wyznaczył św. Paweł Koryntianom, ale nie mógł inaczej zachęcić ich do radykalizmu wiary, która zbawia człowieka, jak tylko poprzez świadectwo swojego życia. Nawrócony Paweł, raz powiedziawszy Chrystusowi swoje „tak” już nigdy nie odwrócił się od Niego, ale konsekwentnie zmierzał drogą krzyża i cierpienia, gdyż wiedząc „kim jest Ten, którego on prześladował” (por. Dz. 9, 5), był pewny, iż On przeprowadzi go ze śmierci do życia, z ciemności grzechu do życia w łasce, gdyż jest „On Bogiem bogatym w Miłosierdzie” (por. Ef 2, 4).
Święta Wielkanocne są właśnie takim ciągłym „przechodzeniem w łasce” dla nas, którzy jesteśmy wszczepieni poprzez chrzest w Chrystusa. Wzywają nas one do nowości życia, do przekraczania naszych słabości, do entuzjazmu wiary, do głębszej jedności i gotowości kochania jako pierwsi i tak jak kocha nas Chrystus.
Obejmuję więc dziś moimi serdecznymi życzeniami i modlitwą Wszystkich żyjących w naszym Kościele lokalnym: dzieci poczęte w łonie matki i te nowonarodzone, młodzież, rodziny, wszystkich chorych, samotnych i ubogich, a zwłaszcza oddalonych od Boga i szukających dróg pojednania. Chcę Wam wszystkim powiedzieć, że tu właśnie jest Wasze miejsce i że Kościół pragnie otoczyć Wasze życie twórczą troską, abyśmy wszyscy mogli spotkać Zmartwychwstałego, który nas obdarzy Swoim pokojem.

Błogosławionych Świąt i Wesołego Alleluja!

Wasz arcybiskup

† Józef Michalik

Wielkanoc, Roku Pańskiego 2009