Bullą „Totus Tuus Poloniae” Ojciec Święty Jan Paweł II 25 marca 1992 r. ustanowił diecezję rzeszowską. Pierwszym jej biskupem został mianowany bp Kazimierz Górny.
Od początku posłudze biskupiej Księdza Biskupa towarzyszyło zawołanie: „Omnia Tibi”.
Słowa przewodnie posługi biskupiej były przywoływane i tłumaczone przez różne osobistości i tak też uczynił poseł do Parlamentu Europejskiego dr Mieczysław Janowski:
Omnia Tibi - Wszystko Tobie
Patrząc na służbę naszego Ojca można dopowiedzieć:
Wszystko Tobie Boże Jedyny w Trójcy Świętej Wszechmogący,
Wszystko Tobie Matko Przenajświętsza - Pani i Królowo nasza, Patronko Rzeszowa,
Wszystko Tobie Kościele nasz święty,
Wszystko Tobie, Polsko, Ojczyzno nasza,
Wszystko Tobie Siostro i Bracie.
W tym roku minęło 21 lat oddanej służby Księdza Biskupa naszej diecezji. Patrząc na ten niedługi okres czasu, wspólnota diecezjalna ma wiele powodów do dumy i radości. Kiedy Ksiądz Biskup rozpoczynał posługę w diecezji, przychodząc z pięknego Krakowa, powiedział: „Cracovia totius Poloniae urbs celeberrima atque amplissima - Kraków miasto w całej Polsce najsławniejsze i najświetniejsze i od razu uzupełnił: „et Resovia - i Rzeszów”.
Od tej pory we współpracy z bp. Edwardem Białogłowskim, z Braćmi Kapłanami, a nade wszystko z wiernym ludem Podkarpacia czynił wszystko, by Rzeszów, by diecezja rzeszowska i całe Podkarpacie było najpiękniejsze. W sposób szczególny zabiega Pasterz diecezji o piękno duchowe. A wyrazem tego piękna są liczne koronacje wizerunków i figur Matki Najświętszej, jest beatyfikacja ks. Władysława Findysza, kapłana męczennika, jest tak bardzo wiele nowych świątyń i kaplic wybudowanych i konsekrowanych w ciągu 21 lat. Miasto Rzeszów raduje się faktem, że Matka Najświętsza z sanktuarium Ojców Bernardynów została ogłoszona Patronką Miasta Rzeszowa. Szeroko rozwinięta działalności Caritas jest wyrazem wierności Chrystusowi, który mówił: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, Mnieście uczynili”. Caritas działa na płaszczyźnie diecezjalnej, parafialnej oraz szkolnej i akademickiej. Poprzez współpracę w tworzeniu WTZ i ŚDS-ów Caritas troszczy się o niepełnosprawnych. W ciągu tych 21 lat powstały wszystkie agendy Kurii Diecezjalnej w pięknym budynku przy ul. Zamkowej, gdzie mieszczą się urzędy, Sąd Biskupi, Radio Via i Muzeum Diecezjalne. Wielkim dziełem, które powstało w ostatnim czasie, przy współpracy z Urzędem Marszałkowskim, jest Instytut Teologiczno-Pastoralny im. św. J. S. Pelczara. Wyrazem ojcowskiej troski o powierzony Lud Boży są ośrodki wypoczynkowo-rekolekcyjne dla dzieci, młodzieży i starszych, gdzie zarówno zdrowi, jak i niepełnosprawni mogą wypoczywać w czasie wakacji, jak i w ciągu roku. Ksiądz Biskup podejmował też wiele działań społecznych, czego widocznym znakiem był udział w tworzeniu Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz w wielu innych inicjatywach naszego Miasta. O Podkarpaciu mówi się, że to najpobożniejsza cząstka naszej Ojczyzny. Wszyscy radujemy się, że taką diecezję bp Kazimierz Górny przekaże swemu następcy bp. Janowi Wątrobie. Przez wszystko, co Ksiądz Biskup czynił przez 21 lat pasterskiej służby, niech będzie Bóg uwielbiony.
Hanna Chrzanowska z chorymi w Trzebini, obok po prawej stronie,
s. Serafina Paluszek, felicjanka, i Alina Rumun
Katarzyna Czerniawska: – Ksiądz Biskup był świadkiem życia bł. Hanny Chrzanowskiej. W jakich okolicznościach miał Ksiądz Biskup okazję poznać Hannę Chrzanowską?
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
W Niemczech mieszka około siedmiu milionów muzułmanów. Jednym z nich był Senad Mrkaljevic, który kilka lat temu przeszedł na katolicyzm. Obecnie jest księdzem w Berlinie.
Kiedy, mając niewiele ponad dwadzieścia lat, po raz pierwszy wszedł do kościoła, pomyślał, że wejście tam było dla niego „prawdziwym testem” i pytał sam siebie, czy to, co robi, jest słuszne”. Dziś 41-latek jest księdzem katolickim, wyświęconym 30 maja br. wraz z trzema innymi kandydatami do kapłaństwa w katedrze św. Jadwigi w Berlinie przez abp. Heinera Kocha.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
