Niedawno na niektórych stronach internetowych ukazała się informacja, że Kościół katolicki w Niemczech dopuszcza osoby żyjące w drugim związku do wszystkich sakramentów: Komunii św., chrztu, spowiedzi. Jako przykład podaje się archidiecezję Fryburg w Niemczech, która miała wydać odpowiednie pismo w tej sprawie.

„Niedziela” dotarła do 24-stronicowego dokumentu archidiecezji Fryburg, o którym mowa, podpisanego przez ks. Andreasa Möhrle i ks. Michaeala Schweigera. Nie ma tam żadnej wzmianki o Komunii św. dla osób żyjących w związkach niesakramentalnych, ale pisze się o trosce o te osoby.

Ponadto rzecznik prasowy archidiecezji Fryburg Robert Eberle w rozmowie z „Niedzielą” zdementował te informacje. Powiedział, że „nowy dokument ma na celu troskę o osoby rozwiedzione, według nauczania papieża Benedykta XVI i papieża Franciszka. Chodzi o to, aby rozwiedzeni katolicy nie czuli się odrzuceni. Nie ma jednak nic wspólnego z udzielaniem Komunii św.”. Sakramenty chrztu i spowiedzi są dla wszystkich dostępne w całym Kościele. Jednak Komunia św. wymaga życia w stanie łaski uświęcającej.

W dokumencie jest mowa o otoczeniu większą troską osób żyjących w związkach niesakramentalnych, a nie o Komunii św.

* * *

Kościół zaleca następujące drogi powrotu do życia zgodnego z zasadą nierozerwalności małżeńskiej

1. Pogodzenie się małżonków sakramentalnych i opuszczenie osób, z którymi nie są sakramentalnie związane. Wymaga to chrześcijańskiego przebaczenia oraz wielkoduszności serca. Innym sposobem powrotu do wierności małżeńskiej jest odejście od konkubinariusza i życie w samotności, w separacji.

2. Uzyskanie na forum kościelnym orzeczenia nieważności pierwszego małżeństwa. Jest to możliwe tylko w tych wypadkach, w których da się udowodnić, że pierwsze małżeństwo zostało nieważnie zawarte. Konieczne jest przeprowadzenie kościelnego procesu małżeńskiego.

3. W pewnych wypadkach Kościół dopuszcza małżonków rozwiedzionych żyjących w związkach niesakramentalnych do Komunii św., ale po spełnieniu ściśle określonych warunków. Warunki te zostały przypomniane przez Ojca Świętego Jana Pawła II w adhortacji apostolskiej „Familiaris consortio” (n. 84) oraz w dokumencie Kongregacji Nauki Wiary z dnia 14 września 1994 r. (n. 4).

(Red.)