Reklama

Niedziela Wrocławska

Wspólnoty na Rok Wiary

Niedziela wrocławska 47/2013, str. 6-7

[ TEMATY ]

wspólnota

Archiwum Wspólnoty Hallelu Jah

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Krzysztof Kuźniar, wspólnota „Droga”

Katolicka wspólnota „Droga” aktywnie włączyła się w przeżywanie Roku Wiary. Obchody zainicjowała sześciotygodniowymi rekolekcjami eucharystycznymi, które poprowadził ks. Rajmund Pietkiewicz, asystent kościelny wspólnoty. W trakcie tych rekolekcji omawiany był temat „Oto wielka tajemnica wiary – Czyli w co wierzysz, gdy wierzysz w Eucharystię”, a głównym punktem odniesienia była Mowa Eucharystyczna Jezusa z Ewangelii św. Jana (rozdział 6). Aby ożywić własną wiarę, uczestnicy rekolekcji byli zaproszeni do udziału w cotygodniowym studium Słowa Bożego oraz dostawali materiały z medytacjami na każdy dzień.

Reklama

„Trzeba zintensyfikować refleksję na temat wiary, aby pomóc wszystkim wierzącym w Chrystusa w stawaniu się bardziej świadomymi i ożywić ich przywiązanie do Ewangelii” (Benedykt XVI, Porta fidei, 8). Nauczanie papieża Benedykta XVI, wyrażone w liście „Porta fidei” ogłaszającym Rok Wiary, stało się też inspiracją cyklu wykładów organizowanych w ramach Inicjatywy Akademickiej „Fides et Ratio”. Podczas spotkań pod wspólnym tytułem „Wiara pod lupą” wykładowcy razem ze słuchaczami zastanawiali się nad wiarą: czym ona jest, jaką rolę w wierze pełni rozum, jaka jest treść naszej wiary, czy nauka i rozum mogą ją zastąpić, skąd się wzięło Credo, dlaczego ludzie nie wierzą? Na te i inne tematy wypowiadali się przedstawiciele różnych wyznań chrześcijańskich oraz naukowcy wykładający na katolickich uczelniach wyższych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Finałem obchodów Roku Wiary we wspólnocie „Droga” były rekolekcje 24+ skierowane do absolwentów wyższych uczelni oraz młodzieży pracującej. Rekolekcje poprowadził ks. dr Aleksander Radecki, a ich temat: „Panie, przymnóż nam wiary!” pomógł uczestnikom zrozumieć rolę serca w kształtowaniu wiary. W swoich rozważaniach ks. Radecki zwrócił uwagę, że człowieka należy mierzyć miarą serca i sumienia. Powinniśmy odpowiadać na zaproszenie Boga we wszystkich dziedzinach naszego życia. Tylko przyjęcie krzyża poprzez oddaną służbę drugiemu człowiekowi może świadczyć o postawie miłości, jaką stara się nas uczyć Jezus Chrystus. Dlatego trzeba wychowywać w sobie ducha ofiary i poświęcenia, również w kontekście naszej ojczyzny, której winniśmy oddawać szacunek.

Mimo że Rok Wiary dobiega końca, nie chcemy się zatrzymywać na żmudnej drodze do zbawienia wiecznego. Dziękujemy Bogu za wielką łaskę, której zaznaliśmy w tym czasie i pragniemy, aby Rok Wiary dalej trwał w naszych sercach. Dawaliśmy temu wyraz w wyznaniu wiary (Credo), które było odmawiane w czasie każdej Eucharystii we wspólnocie „Droga”.

Wiesław Jadczuk, lider wspólnoty „Dom Boży”

Reklama

Kończący się Rok Wiary był dla wspólnoty „Dom Boży” czasem wyjątkowym, bo zbiegł się z obchodami 20-lecia naszego istnienia. Na spotkaniach gościliśmy wiele osób, na czele z bp. Andrzejem Siemieniewskim, które przyczyniły się do powstania i rozwoju wspólnoty. Zorganizowane w tym roku dwa ewangelizacyjne Kursy Alfa zgromadziły ponad dwieście osób, z których spora część zdecydowała się dalej wzrastać we wspólnocie. Ciekawym pomysłem okazały się projekcje filmów z chrześcijańskim przesłaniem (kupiliśmy licencje na 7 filmów). Przyciągnęły one przed ekran ponad tysiąc osób. Kolejną inicjatywą, która w Roku Wiary nabrała rozpędu, jest posługa dla dzieci i młodzieży. W ramach wspólnoty powstała drużyna Skautów Domu Bożego, którzy uczą się czytać i rozważać Słowo Boże, brać odpowiedzialność za siebie nawzajem, oraz dobrze i ciekawie się bawić. Uczestniczyliśmy aktywnie w Kongresie Ewangelizacyjnym. W ramach Tygodnia Ewangelizacyjnego, poprowadziliśmy spotkanie modlitewne na pobliskim osiedlu. Pokłosiem kongresu była też konferencja „Powołani do jedności – różnorodność w pobożności”, którą zorganizowaliśmy razem ze wspólnotami „Lew Judy” i Fundacją 24/7. Wspólnie z prelegentami staraliśmy się odpowiadać na pytania: jak szukać i czynić jedność pomiędzy braćmi, jak przezwyciężać przeszkody i uprzedzenia, które utrudniają głoszenie Ewangelii. Dużo dobrego wydarzyło się też w ramach formacji prowadzonej we wspólnocie. Uwrażliwiamy braci na modlitwę osobistą oraz na udział w spotkaniach małych grup. Obecnie realizujemy program: „Wzrost i przemiana w Chrystusie”. Codziennie czytamy Ewangelie, przyglądamy się osobie Jezusa i uczymy się Go naśladować. Kiedy łączymy wzrost osobisty i posługę, wtedy wyrastają wśród nas nowi animatorzy czy liderzy różnych działań ewangelizacyjnych. Wierzę, że mimo słabości Kościoła, to w mocy Ducha Świętego „wszystko możemy w Tym, który nas umacnia”. Otwiera nas to na kolejne wyzwania, które Pan Bóg dla nas przygotował.

Jarosław Bogucki, wspólnota „Agalliasis”

Rok Wiary był błogosławionym czasem w życiu Kościoła. Jego owoców doświadczaliśmy już od początku jego ogłoszenia przez papieża Benedykta XVI. Czas zbierania owoców tego przenikniętego ożywczym tchnieniem Ducha Świętego okresu wciąż trwa i wierzymy, że szybko się nie zakończy. Już na początku grudnia poprowadziliśmy rekolekcje na Górze św. Anny pod hasłem „Wiara czyni cuda”, w których uczestniczyło około 300 młodych ludzi głównie w wieku gimnazjalnym. Naszą odpowiedzią na wezwanie Ducha Świętego do podjęcia nowych rzeczy było przeprowadzenie dla parafii pod wezwaniem św. Anny, przy której działa wspólnota, Seminarium Odnowy Wiary pt.: „Uwierz, a zmieni się Twoje życie” – „Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego” (Łk 1, 37). Był to również czas pogłębienia więzi z Bogiem dla naszej wspólnoty. Podczas okresu wielkopostnego Bóg pokierował nas do parafii w Bagnie, gdzie przez trzy dni w czterech kościołach prowadziliśmy rekolekcje pt. „U Boga wszystko jest możliwe”. Z myślą o rodzinach 22 czerwca zorganizowaliśmy parafialny festyn z licznymi atrakcjami, pod hasłem: „Dwie godziny dla rodziny”. Był m.in. quiz biblijny, malowanie twarzy, zabawy ruchowe, zawody sportowe, pantomimy. A wszystko to osłodzone dużą ilością domowych wypieków i okraszone dobrą muzyką chrześcijańską. Rok Wiary obudził w nas głębokie pragnienie sięgnięcia do skarbnicy Kościoła katolickiego, pogłębienia wiedzy i odnowienia doświadczenia życia sakramentami. Z tego pragnienia zrodziły się rekolekcje z tematem przewodnim: „Wierzę w Boga, który działa przez znaki – sakramenty”. Dzięki temu jako wspólnota dziś na nowo odkrywamy centralne miejsce Eucharystii w życiu Kościoła i każdego z nas wierzących. Dziękujemy Bogu za ten wyjątkowy czas łaski, który odnowił i pogłębił naszą wiarę.

Tomasz Piechnik, wspólnota „Hallelu Jah”

Nasza wspólnota intensywnie zaangażowała się w ogłoszony przez Ojca Świętego Rok Wiary. Wśród inicjatyw, które podjęliśmy, lub w które się zaangażowaliśmy znalazły się m.in. organizowane wspólnie z wspólnotą „Agalliasis” rekolekcje młodzieżowe na na Górze św. Anny pt. „Błogosławieni, którzy nie widzieli a uwierzyli.” Dla członków wspólnoty przygotowany był cykl nauk opartych na Credo oraz cykl nauk w czasie naszych cotygodniowych spotkań czwartkowych „Pod czwórką” opartych na encyklice Franciszka „Lumen fidei”. Nasza wspólnota aktywnie włączyła się także w przygotowanie Kongresu Ewangelizacyjnego, także poprzez budzenie wiary w kilku parafiach wrocławskich. Wśród inicjatyw ewangelizacyjnych znalazły się również organizowane każdego roku: spotkanie dla ubogich „Miłosierdzie bez granic”, rekolekcje dla rodzin 24 h, czyli ewangelizacja rodzin dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej, „Coś więcej niż urlop” – rekolekcje ewangelizacyjne dla rodzin oraz rekolekcje letnie nad morzem dla kilkuset osób, także spoza wspólnoty pt. „Zapragnij, Rozpal, Pociągnij – wiara pierwszych chrześcijan”. W Roku Wiary udało nam się także wydać książkę do formacji małżeństw.

2013-11-21 10:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wspólnota wspólnot

Parafia pw. Świętej Rodziny w Lublinie, jedna z największych w diecezji, przeżywała czas wizytacji kanonicznej. Przeprowadził ją bp Mieczysław Cisło

Powstanie parafii na lubelskich Czubach wiązało się z szybko postępującą rozbudową miasta. Na początku lat 80. XX wieku w tamtym rejonie mieszkało już kilka tysięcy osób, dla których bp Bolesław Pylak wystarał się o pozwolenie na budowę świątyni. Budowa duchowej i materialnej wspólnoty, oficjalnie powołanej do istnienia 21 listopada 1983 r., rozpoczęła się już w 1982 r. i została powierzona ks. Ryszardowi Jurakowi. Dzięki życzliwości i ofiarności wiernych, pod czujnym okiem gospodarza powstały najpierw tymczasowa kaplica i dom parafialny, a później okazała świątynia. W 1987 r. przy murach wznoszonego kościoła stanął ołtarz polowy, przy którym Jan Paweł II sprawował Eucharystię dla milionowej rzeszy wiernych. Dziś na miejscu historycznej celebry wyrosły wielotysięczne osiedla mieszkaniowe i nowe parafie, nad którymi góruje metalowy krzyż, świadek spotkania ze świętym, a pierwszy na Czubach kościół zyskał miano papieskiego. Niemal od początku istnienia parafii przy kościele pracują siostry zakonne ze Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej (betanki), które mają tam swój dom generalny. W gościnnej wspólnocie znalazło się miejsce dla powstałej na początku lat 90. XX wieku rozgłośni archidiecezji lubelskiej, a plebania stała się miejscem zamieszkania dla wielu kapłanów, w tym abp. seniora Stanisława Wielgusa.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Generał Paulinów w święto patronalne Zakonu: św. Paweł Pustelnik wzorem Bożego dziedzica

2026-01-15 18:24

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Paulini

św. Paweł Pierwszy Pustelnik

BPJG

O tym, co tracić, by zyskać świętość przypomniał w święto patronalne Zakonu o. Arnold Chrapkowski. Przełożony generalny Zakonu Paulinów przewodniczył Mszy św. wspólnotowej w obchodzoną dziś uroczystość św. Pawła Tebańczyka.

To pierwszy pustelnik, który przez 90 lat w samotności modlił się za świat, stanął u początku rozwoju życia monastycznego najpierw w Egipcie, a później w Kościele. Znalazł licznych naśladowców. Jako swego patriarchę obrali go pustelnicy jednoczący się w XIII w. na ziemi węgierskiej we wspólnotę, którą od ponad 700 lat znamy jako Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika. Dziś w swoje święto patronalne paulini również ponowili profesję zakonną: śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję