Zapewne wielu z nas zna nabożeństwa pierwszych sobót. Kojarzy je z objawieniami fatimskimi. Spróbujmy sobie przypomnieć, na czym one polegają, jakie łaski można otrzymać dzięki odprawianiu tych nabożeństw oraz gdzie w diecezji świdnickiej można wziąć udział w takich nabożeństwach. Jak wspominała siostra Łucja, jedna z dzieci, którym w Fatimie objawiała się Maryja, 10 grudnia 1925 r. otrzymała objawienie o następującej treści: „Córko moja, spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie przez bluźnierstwa i niewdzięczność stale ranią. Przynajmniej ty staraj się nieść mi radość i oznajmij w moim imieniu, że przybędę w godzinie śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia do tych wszystkich, którzy przez pięć miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą Komunię św., odmówią Różaniec, i przez piętnaście minut rozmyślania nad piętnastu tajemnicami różańcowymi towarzyszyć mi będą w intencji zadośćuczynienia”.

Zasady odprawiania nabożeństwa

Spowiedź w pierwszą sobotę miesiąca. Zalecane, aby spowiedź odbyła się w pierwszą sobotę, nie jest to jednak warunek konieczny. Należy być jedynie w stanie łaski uświęcającej, przyjmując Komunię św. Komunia św. w pierwszą sobotę miesiąca. Odmówienie Różańca wynagradzającego w pierwszą sobotę miesiąca. Wystarczy odmówić jedną część Różańca (5 tajemnic). Zaleca się odmawianie specjalnego Różańca. Po każdym „Zdrowaś Mario” dodaje się odpowiednie wezwanie (inne w każdej z pięciu tajemnic): Prosimy: Zachowaj i pomnażaj w nas wiarę w Twoje Niepokalane Poczęcie! Prosimy: Zachowaj i pomnażaj w nas wiarę w Twoje nieprzerwane Dziewictwo! Prosimy: Zachowaj i pomnażaj w nas wiarę w Twoją rzeczywistą godność Matki Bożej! Prosimy: Zachowaj i pomnażaj w nas cześć i miłość do Twoich wizerunków! Prosimy: Rozpromień we wszystkich sercach żar miłości i doskonałego nabożeństwa do Ciebie! Piętnastominutowe rozmyślania nad piętnastoma tajemnicami różańcowymi w pierwszą sobotę miesiąca jest to najbardziej istotny składnik nabożeństwa.

13 września 1939 r. nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca uzyskało aprobatę kościelną i od tego czasu rozwija się na całym świecie. Przez to nabożeństwo wynagradzamy pięć różnych zniewag i bluźnierstw raniących Niepokalane Serce Maryi: bluźnierstwa przeciwko Jej Niepokalanemu Poczęciu, bluźnierstwa przeciw Jej Dziewictwu, bluźnierstwa przeciw Jej Boskiemu Macierzyństwu i nieuznawanie w Niej Matki ludzi, znieważanie czynione przez tych, którzy wpajają w serca dzieci obojętność, pogardę, a nawet odrazę do Niepokalanej Matki, obrazę czynioną przez tych, którzy znieważają Ją w Jej świętych wizerunkach. Nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca to forma pomocy grzesznikom zaproponowana przez Maryję i Jezusa. Przez to nabożeństwo możemy przepraszać Boga i wynagradzać za grzechy obrażające Niepokalane Serce Maryi, a gdy będziemy tę modlitwę praktykować, także w naszych sercach wzrośnie miłość ku Bogu i bliźnim. Jeśli ktoś nie będzie mógł odprawić tego nabożeństwa w sobotę, może, za zgodą kapłana, praktykować je w niedzielę po pierwszej sobocie.

Znaczenie nabożeństwa

Matka Najświętsza wskazała na znaczenie nabożeństwa do Jej Niepokalanego Serca. Było to podczas ostatniego ujawnionego przez Łucję objawienia, które miało miejsce w hiszpańskim klasztorze w Tuy, 13 czerwca 1929 r. W wizji, jaką oglądała wizjonerka, „pod prawym ramieniem krzyża stała Najświętsza Maryja Panna. Była to Matka Boża Fatimska ze swym Niepokalanym Sercem w lewej ręce, bez miecza i róż, ale z cierniową koroną i płomieniem... Matka Boża rzekła do mnie: «Przyszła chwila, w której Bóg wzywa Ojca Świętego, aby wspólnie z biskupami całego świata poświęcił Rosję memu Niepokalanemu Sercu... Przychodzę przeto prosić o zadośćuczynienie...»”. Maryja prosiła: „Towarzysz mi przez 15 minut, rozmyślając o mojej obecności przy Jezusie, o czym mówią tajemnice różańcowe”. 13 lipca 1917 r. w Fatimie Matka Boża powiedziała: „Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby ich ratować, Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Jeśli zrobi się to, co ja wam mówię, wiele dusz zostanie uratowanych, nastanie pokój na świecie. Wojna się skończy. Ale jeżeli się nie przestanie obrażać Boga, to za pontyfikatu Piusa XI rozpocznie się druga, gorsza. Kiedy ujrzycie noc oświetloną przez nieznane światło, wiedzcie, że to jest wielki znak, który wam Bóg daje, że ukarze świat za jego zbrodnie przez wojnę, głód i prześladowania Kościoła i Ojca Świętego. Żeby temu zapobiec, przyjdę, by żądać poświęcenia Rosji memu Niepokalanemu Sercu i ofiarowania Komunii św. w pierwsze soboty na zadośćuczynienie. Jeżeli ludzie me życzenia spełnią, Rosja nawróci się i zapanuje pokój, jeżeli nie, Rosja rozszerzy swoje błędne nauki po świecie, wywołując wojny i prześladowania Kościoła. Dobrzy będą męczeni, Ojciec Święty będzie bardzo cierpieć, wiele narodów zostanie zniszczonych, na koniec zatriumfuje moje Niepokalane Serce. Ojciec Święty poświęci mi Rosję, która się nawróci, a dla świata nastanie okres pokoju”.

Poświęcenie Rosji

W odpowiedzi na apel Matki Bożej papież Pius XII dokonał pierwszego aktu poświęcenia całego świata Jej Niepokalanemu Sercu 31 października 1942 r., mając na myśli Rosję. Dziesięć lat później, 7 lipca 1952 r., w dniu święta Cyryla i Metodego, Apostołów Słowian, Pius XII, w liście apostolskim „Sacro Vergente Anno” dokonał szczególnego poświęcenia ludów Rosji. Oba te akty miały doniosłe znaczenie, wskazywały bowiem na zaakceptowanie przez najwyższego Pasterza prośby Matki Bożej z Fatimy o poświęcenie Jej Rosji. Ponieważ jednak poświęcenie to zostało dokonane przez samego tylko papieża, jedynie częściowo zadośćuczyniło ono tej prośbie. Poświęcenie dokonane przez Jana Pawła II w 1984 r. uzupełniło ten brak. „Ważność” tego aktu potwierdziła siostra Łucja w napisanych przez siebie listach, które zgodziła się upublicznić. Potwierdza w nich, że poświęcenie dokonane przez papieża Jana Pawła II, po tym jak napisał on do biskupów całego świata, prosząc ich, by dokonali poświęcenia w swych własnych diecezjach z powierzonym sobie Ludem Bożym, jest tym aktem, o który prosiła Matka Najświętsza.

Wałbrzyska „mała Fatima”

W wielu parafiach naszej diecezji, a szczególnie w sanktuariach maryjnych, praktykuje się nabożeństwa pięciu pierwszych sobót. Wystarczy zainteresować się tym w swojej parafii lub zapytać proboszcza. Jednym z takich miejsc, gdzie zawsze w pierwszą sobotę miesiąca odbywa się nabożeństwo ku czci Najświętszej Maryi Panny, jest kościółek Matki Bożej Bolesnej w Wałbrzychu, mieszczący się w centrum miasta nieopodal Rynku. W tej małej świątyni od niepamiętnych czasów zanoszone są modlitwy dziękczynne i przebłagalne. W każdą pierwszą sobotę miesiąca o godz. 8 odprawiana jest Msza św., po której czciciele Maryi modlą się nabożeństwem, o które prosiła Maryja. Co roku we wrześniu odbywa się też Nowenna ku czci Maryi Matki Bożej Bolesnej, Patronki Miasta. Trwa wtedy Jerycho Różańcowe. Kościółek jest też centrum zaangażowanych w Krucjatę Różańcową. Każdy, kto chce włączyć się w modlitwę ku czci Maryi, wystarczy, że przyjdzie w pierwszą sobotę miesiąca i dołączy się do modlących. Warto dodać, że od maja do października w tym niewielkim zabytkowym sanktuarium trwają Nabożeństwa Fatimskie. Mały kościółek gromadzi wiernych z całego miasta i okolic. W święto Matki Bożej Bolesnej Cudowna Figurka jest uroczyście przenoszona do kolegiaty Świętych Aniołów Stróżów, gdzie odbywają się główne uroczystości miejskie ku czci Patronki Miasta. Niech to wołanie Maryi z Fatimy dotrze do serc każdego z nas jako wciąż aktualne i potrzebne nam, Ojczyźnie i całemu światu. Prośmy o łaski Matkę Najświętszą, która obiecała, że będzie w godzinie śmierci z tymi, którzy odpowiedzą na Jej prośbę. Idźmy więc do Matki.