Od ponad 300 lat nieprzerwanie strzeże naszych Ziem Zachodnich. Wierny lud oddaje Jej hołd, a 25 lat temu nałożył na Jej skronie koronę. Diecezja zielonogórsko-gorzowska zaprasza do uczczenia Matki Bożej Rokitniańskiej, zwanej Panią Cierpliwie Słuchającą
Bardzo wiele osób z terenów zachodnich diecezji Polski niejeden raz pielgrzymowało do Rokitna, by spotkać się z Maryją w Jej cudownym obrazie Pani Cierpliwie Słuchającej. Matka Boża z Białym Orłem na piersi od wieków czuwa nad Ludem Bożym na pograniczu Wielkopolski, Pomorza Zachodniego, Dolnego Śląska i Ziemi Lubuskiej. Szczególnym aktem miłości i czci względem Matki Bożej Rokitniańskiej była uroczysta koronacja koroną papieską, której dokonano 18 czerwca 1989 r. w obecności polskiego Episkopatu i ponad 120 tys. pielgrzymów. Rokitniańska koronacja była pierwszą tego typu uroczystością po częściowo wolnych wyborach do Sejmu i całkowicie wolnych wyborach do Senatu w 1989 r. Już wówczas wielu widziało w tym szczególny znak od Boga. Przygotowania do koronacji rozpoczęły się w 1987 r. Nikt nie mógł wówczas przypuszczać, że koronacja cudownego obrazu Matki Bożej z Białym Orłem na piersi odbędzie się u progu wolności naszej Ojczyzny. Madonna z Rokitna, Biały Orzeł i papieska korona legły u początków III RP.
Reklama
W ramach przygotowań do koronacji ustanowiono specjalną komisję, która miała zbadać dawność kultu oraz łask otrzymanych od Boga za pośrednictwem Matki Bożej. Komisja jednogłośnie orzekła, że „kult Matki Bożej Rokitniańskiej trwa nieprzerwanie od wieku XVII, od czasu posiadania obrazu przez opata bledzewskiego Jana Kazimierza Opalińskiego, tj. od roku 1667, i umieszczenia go w kościele – najpierw w Bledzewie, a następnie w Rokitnie, gdzie znajduje się do dnia dzisiejszego, a wierni za pośrednictwem Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej, wyobrażonej w tym obrazie z Rokitna, uzyskiwali i uzyskują od Boga łaski i dobrodziejstwa”.
Przed 25 laty motywy koronacji jednoznacznie wskazał ówczesny biskup gorzowski Józef Michalik: „Czasy, w których wypadło nam żyć, są niespokojne, wypełnione nie tylko wieloma konfliktami zbrojnymi, ale również pełne lęku, który przeniósł się do ludzkich serc. Wprawdzie na naszej ziemi nie słychać huku armat ani nie widać burzących miasta i wioski bomb, ale nie ustaje konflikt wewnętrzny w naszych sumieniach, bombardowanych nieustannie przez materializm i propagandy laicystyczne. (...) Ostatnio znów rozgorzała bolesna walka o macierzyństwo, o godność kobiety, której próbuje się wmówić, że matka ma prawo rodzić i zabijać, że może wybierać: przeznaczać dziecko do życia albo skazywać je na śmierć. (...) Trzeba kobiecie i mężczyźnie przywracać pamięć o macierzyństwie i ojcostwie jako powołaniu, bo jest ono najpiękniejszą realizacją ludzkiego wyboru. (...) Do Maryi Rokitniańskiej, strzegącej Białego Orła, polskich wartości, i dziś niesiemy modlitwę za Ojczyznę, od wielu lat uwikłaną w niemocach zewnętrznych i wewnętrznych. Polecamy Jej wszystkich aspirujących do rządzenia i naprawy Rzeczypospolitej, aby sami zaznawszy, poprzez kontakt z Bogiem, wewnętrznego uzdrowienia, dawali je innym. Niech znajdą odwagę zanieść do parlamentów, senatów i sejmów, do biur i fabryk, do własnych dzieci, żon i sąsiadów świadectwo, że zdrowy porządek społeczny może być budowany jedynie na sumieniu człowieka wiernego Bogu i Dziesięciorgu Bożych przykazań”.
Po latach widać, że motywy rokitniańskiej koronacji nie straciły na aktualności. Dziś, gdy próbujemy dokonać bilansu tych 25 lat III RP, musimy z pokorą powrócić do tamtych czerwcowych dni, gdy na wizerunek Matki Bożej Obozowej, Rycerskiej czy Hetmańskiej (jak ją nazywano) i na Białego Orła z Jej piersi włożono koronę wolnego narodu.
Przyjedź do Rokitna 21 czerwca 2014
Na dzień 21 czerwca br. do świętowania 25. rocznicy koronacji obrazu Matki Bożej Rokitniańskiej biskup zielonogórsko-gorzowski Stefan Regmunt wraz z całą wspólnotą diecezjalną zapraszają wszystkich rodaków. Chcemy podziękować Bogu za dar Jego Matki strzegącej wiary na Ziemiach Zachodnich.
Program rokitniańskich uroczystości: 20 czerwca (piątek) – spotkanie młodzieży
15.00 – zgłoszenia przybyłych uczestników przy recepcji
17.00 – spotkanie „dziesiętników” – debata o Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie
18.00 – koncert uwielbieniowy w wykonaniu zespołu TFP (Tymczasowa Formacja Prowizoryczna)
19.30 – „Miriam” – spektakl w wykonaniu Teatru Trzeciego z Płocka
20.30 – posiłek
21.00 – koncert
22.00 – świadectwo Lecha Dokowicza, film „Ja jestem” oraz adoracja Najświętszego Sakramentu
1.00 – Chrystoteka (DJ Muniek)
Uwaga! Zachęcamy młodzież do noclegu na polu namiotowym (należy zabrać namiot, karimatę i śpiwór). Młodzież na nocleg należy zgłaszać przez formularz na portalu: www.ddm.org.pl. Tam też można znaleźć więcej informacji.
21 czerwca (sobota) – główne uroczystości 9.00 – Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny
9.30 – Różaniec
10.30 – „Z Maryją, ze św. Janem Pawłem II – ku pełni życia. Katecheza dla pielgrzymów” – ks. Piotr Pawlukiewicz
11.30 – przygotowanie do Liturgii
12.00 – Eucharystia z udziałem biskupa zielonogórsko-gorzowskiego Stefana Regmunta, pod przewodnictwem abp. Celestino Migliorego, nuncjusza apostolskiego w Polsce, z homilią abp. Józefa Michalika
15.00 – koncert zespołu „Arka Noego” i występy zespołów z diecezji
„Nigdy nie zapomnij! Módl się za wszystkie niewinne ofiary i bohaterów, którzy zginęli podczas ataków terrorystycznych na Amerykę 11 września 2001 roku”. Napis o tej treści w języku angielskim znajduje się na płaskorzeźbie autorstwa Andrzeja Pityńskiego, zamontowanej na granitowym cokole jego pomnika Katyń 1940, który stoi w Jersey City nad rzeką Hudson, po przeciwnej stronie nowojorskiego Manhattanu. Płaskorzeźba ukazuje w sposób symboliczny, widziany z perspektywy miejsca usytuowania pomnika, jeden z najbardziej dramatycznych momentów w historii USA - atak terrorystyczny na wieżowce World Trade Center.
Tablicę, którą ufundował weteran II wojny światowej, inicjator budowy pomnika katyńskiego, Stanisław Paszul, uroczyście odsłonił 12 września 2004 roku, niemal dokładnie w trzecią rocznicę nowojorskiej tragedii, burmistrz Jersey City Harvey Smith. Płaskorzeźba przedstawia wyłaniającą się zza horyzontu Manhattanu postać Matki Bożej, która obejmuje ramionami płonące wieżowce WTC. Idea powstania tablicy narodziła się tuż po ataku 11 września 2001 roku. Pityński, głęboko poruszony dramatem, jaki rozegrał się na ziemi amerykańskiej, spontanicznie wykonał szkic projektu płaskorzeźby, którą nazwał Matką Boską Nowojorską.
Matka Boska Nowojorska nie płacze, ale współczuje i bierze w opiekę ofiary tragedii. Obejmuje płonące wieżowce WTC z tą samą miłością, co Krzyż, na którym wisiał i umierał Jej Syn. Przyciska je do siebie, jakby nie chciała dopuścić do ich zniszczenia. Tak jak była pod Krzyżem swojego Syna, tak teraz jest razem z tymi, którzy umierają wśród straszliwych cierpień w Nowym Jorku. Bierze w swoje ramiona ofiarę, jaką złożył cały naród amerykański. Wizja Pityńskiego, przedstawiona na płaskorzeźbie, stanowi symbol cierpienia narodu amerykańskiego, który po raz pierwszy w swojej historii został zaatakowany w tak brutalny sposób w swojej własnej ojczyźnie.
Płaskorzeźba wykonana jest z brązu.
Matka Boska Nowojorska to kolejne - po Matce Boskiej Akowskiej, której wizerunki znajdują się w Amerykańskiej Częstochowie, kościele pw. Ducha Świętego oraz na pomniku Reduty Powstańczej w Warszawie - niezwykłe przedstawienie Matki Chrystusa autorstwa Pityńskiego. Także i w tym przypadku rzeźbiarz, by wzmocnić wymowę swojej artystycznej wizji, świadomie zmienił tradycyjne symbole ikonografii chrześcijańskiej, nadając im nowe znaczenie. Na szyi Maryi znajduje się medalion z amerykańskim orłem. Jej szaty przyozdabia 50 pięcioramiennych gwiazdek z amerykańskiej flagi narodowej, będących symbolami pięćdziesięciu stanów amerykańskich, oraz dekoracyjna obwódka z napisami: USA, Wolność oraz inicjałami Nowego Jorku - NYC. Całości dopełnia niezwykłe przedstawienie aureoli z napisem: United States of America, otoczonej trzynastoma promieniami - symbolami pierwszych trzynastu Stanów Ameryki. Blizny na twarzy Maryi nam, Polakom, kojarzą się w sposób oczywisty z wizerunkiem Matki Bożej Jasnogórskiej. Na płaskorzeźbie Pityńskiego ma Ona jednak nie dwie, lecz trzy blizny na policzku, które symbolizują trzy rany - miejsca na ziemi amerykańskiej, w które uderzyły samoloty: Nowy Jork, Waszyngton i Pensylwanię.
Istnieją wyraźne analogie między tym, co spotkało naród polski w latach 1939 i 1940, a tym, co wydarzyło się 11 września 2001 roku w Nowym Jorku. Pomnik Pityńskiego jest wyraźnym symbolem-łącznikiem ukazującym dramat podstępnie zaatakowanych narodów: polskiego i amerykańskiego. Motywy, którymi kierowali się zbrodniarze, były te same. Cel również był ten sam: uderzenie w naród. Za pierwszy cel Niemcy i Rosja wybrały zniszczenie elity intelektualnej Polski. Aresztowanie i wymordowanie profesorów Uniwersytetów Jagiellońskiego i Lwowskiego przez gestapo i sowieckie NKWD, a potem zgładzenie tysięcy polskich oficerów w Katyniu - to był początek zaplanowanej z zimnym wyrachowaniem walki z narodem polskim.
11 września 2001 roku śmiertelny cios zadano narodowi amerykańskiemu. Za cel wybrano symbol sukcesu gospodarki i prosperity USA - wieżowce Światowego Centrum Handlu oraz centrum potęgi militarnej Ameryki - Pentagon w Waszyngtonie. Postanowiono uderzyć w serce wolnego demokratycznego świata, podciąć korzenie wolnorynkowej gospodarki, zachwiać systemem zbudowanym dzięki wysiłkowi pokoleń Amerykanów.
Dzieło Pityńskiego, poświęcone zdarzeniom sprzed wielu lat, mającym miejsce w Europie, w kontekście wydarzeń z 11 września 2001 roku nabrało całkowicie nowej wymowy. To chyba nie jest przypadek, że Pityński - artysta o polskich korzeniach, wyrosły z tradycji swojego narodu, który doświadczył tragedii 1 i 17 września 1939 roku - zrealizował na ziemi amerykańskiej, w swojej nowej ojczyźnie, monument, który stał się niemal proroczym znakiem dla Stanów Zjednoczonych, ostrzegającym, że zbrodnia może dotrzeć wszędzie.
Tak jak w narodzie polskim przez dziesiątki lat jest ciągle żywa pamięć o tych, którzy zginęli w zdradziecki i haniebny sposób, tak i w narodzie amerykańskim nigdy nie zagaśnie pamięć o tych, którzy oddali swoje życie w zamachach terrorystycznych 11 września 2001 roku. Tak jak blizny na policzku Matki Bożej, tak nigdy nie zagoją się rany, jakie tego dnia zostały zadane narodowi amerykańskiemu.
W niedzielę 9 sierpnia mieszkańcy wsi Żmiąca tradycyjnie spotkali się na Mszy św. na wzgórzu Cuprówka, przy kapliczce – pomniku, aby modlić się zwłaszcza za czterech poległych żołnierzy podziemia antykomunistycznego wywodzących się z miejscowych rodzin: Ludwika Zelka, Wincentego Bukowca, Władysława Bukowca i Kazimierza Augustyna.
Eucharystii przewodniczył ks. kan. Jan Zając – ppor. Wojska Polskiego. W koncelebrze byli także ks. Marek Wójcik, proboszcz Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żmiącej, ks. prałat Józef Trela, poprzedni proboszcz tej parafii oraz ks. Marek Kita, proboszcz Parafii Przemienienia Pańskiego w Jaworznej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
