Reklama

W drodze

W drodze

Nic, tylko stołki

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

To nie może być przypadek. Wartości drogie polskim patriotom są w ostatnich miesiącach atakowane z niesłychaną siłą. Jakże wymowny przykład – wstrzymanie prac przy ekshumacjach Żołnierzy Wyklętych. Wygląda na to, że Instytut Pamięci Narodowej pod naciskiem władzy wycofuje się ze wszystkiego, co pożytecznego i chwalebnego robił w tej sprawie do tej pory. – Jakże to tak można? – spyta ktoś mniej zorientowany. Okazuje się, że można.

A można było zrobić państwowy, nader uroczysty pogrzeb, ze wszystkimi honorami, dyktatorowi Jaruzelskiemu? Można było. Pogrzeb z honorami dla kogoś bez honoru? Cóż...

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W jednej i drugiej sprawie ewidentne było wyjście naprzeciw postkomunistom obecnej władzy. Bo Jaruzelski to wiadomo – „ojciec chrzestny” tej mafii. Symbol postkomunistycznego trwania, panowania nad Polską. Ekshumacje z kolei naruszały ponoć spokój utrwalaczy władzy ludowej, pogrzebanych nad bezimiennymi mogiłami bohaterów. Mało im widać było, że wymordowali polskich patriotów i zakopali cichcem w bezimiennym dole, to jeszcze nad tą zbiorową mogiłą pochowali komunistycznych morderców! I tak ma zostać!

Reklama

A więc ekshumacji bohaterów nie będzie. Niech najlepsi synowie Ojczyzny nadal leżą tam, gdzie ich zwłoki zbezcześcili PRL-owscy zbrodniarze. Ale jeśli tak się stanie, to czym rząd Tuska i prezydent Komorowski będą się różnili od Jaruzelskiego, Bieruta, Cyrankiewicza et consortes?

Jest to tym bardziej obrzydliwe, że – jak mówią wtajemniczeni w kulisy polityki – dobro czynione postkomunistom przez władzę ma swoją przyczynę w bieżących kalkulacjach rządzących. Ma to być bowiem wstęp do koalicji rządowej PO-SLD.

A w takich przypadkach, gdy chodzi o zachowanie władzy, dla obecnych władców nie liczą się ani pamięć narodowa, ani honor i godność, ani patriotyzm. Nic, tylko stołki. To nie jest tak, jak był łaskaw zauważyć minister Sienkiewicz, że „państwo polskie istnieje tylko teoretycznie”. Ono istnieje także praktycznie – tyle że dziś w obrzydliwej formie.

* * *

Krzysztof Czabański
Publicysta, przewodniczący Kongresu Mediów Niezależnych, autor kilku książek; był prezesem PAP (za rządu Jana Olszewskiego), przewodniczącym Komisji Likwidacyjnej RSW (za rządu Jerzego Buzka) i prezesem Polskiego Radia SA (za rządu Jarosława Kaczyńskiego).
www.krzysztofczabanski.pl

2014-07-22 12:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Łódź: Święto żołnierzy wyklętych

[ TEMATY ]

żołnierze wyklęci

Piotr Drzewiecki

O życiu w okresie komunizmu, ukrywaniu prawdy, cichej walce o wolną Polskę oraz o bohaterstwie żołnierzy wyklętych opowiadali przedstawiciele kombatantów walczący m.in. w armii Stanisława Sójczyńskiego „Warszyca”, podczas święta żołnierzy wyklętych 3 marca w Łodzi.

Wydarzenie w Zespole Szkół Salezjańskich zorganizowała Rzgowska Młodzież Patriotyczna. Spotkanie rozpoczęło przedstawienie postaci i historii żołnierzy wyklętych. Uczniowie prezentowali wydarzenia z życia bohaterów, recytowali wiersze, przytaczali cytaty i wypowiedzi. Następnie chór Zespołu Szkół Salezjańskich pod dyrygenturą Marcina Paździora wykonał kilka pieśni patriotycznych, nawiązujących do wydarzeń wojennych i powojennych. Uczniowie zaśpiewali m.in.: „Pałacyk Michla”, „Warszawskie dzieci”, „Dnia pierwszego września”. Następnie Rzgowska Młodzież Patriotyczna i uczniowie Salezjańskiego Liceum Ogólnokształcącego przedstawili trzy scenki: „Warszyc”, „Inka”, „Pilecki”, opowiadające o najbardziej znaczących postaciach wśród żołnierzy wyklętych.
CZYTAJ DALEJ

Skandal w szkole w Kielnie – ciąg dalszy. Krzyż wyrzucony do kosza, ministerstwo milczy

2026-01-05 18:27

[ TEMATY ]

szkoła

krzyż

Kielno

Vatican Media

Sprawa krzyża wyrzuconego do kosza w Szkole Podstawowej w Kielnie nie cichnie. Wręcz przeciwnie – pojawiają się kolejne fakty, zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa oraz reakcje polityków. Wciąż jednak brak odpowiedzi ze strony Ministerstwa Edukacji. Lokalna społeczność mówi wprost: doszło nie tylko do złamania prawa, ale do demonstracyjnego pogwałcenia wartości, na których od lat opiera się ta szkoła.

Jak już informowaliśmy w artykule „Skandal w szkole w Kielnie. Nauczycielka wyrzuciła krzyż do kosza”, w jednej ze szkół podstawowych w Kielnie na Kaszubach (gmina Szemud) miało dojść do bulwersującego zdarzenia. Według relacji publikowanych w mediach społecznościowych oraz informacji przekazanych przez rodziców, nauczycielka języka angielskiego zażądała zdjęcia krzyża ze ściany sali lekcyjnej. Gdy uczniowie zaprotestowali, sama zerwała krucyfiks i wrzuciła go do kosza na śmieci. Rodzice i świadkowie podkreślają, że nie był to incydent przypadkowy ani emocjonalny wybuch, lecz akt dokonany publicznie, w obecności dzieci, co dodatkowo potęguje wagę sprawy.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję