Aniołowie są posłańcami Boga, pełniącymi różne misje względem ludzi. Na przestrzeni wieków najwięksi artyści usiłowali wyrazić ich tajemnicę. Aniołowie to istoty pełne wdzięku, przekraczające doczesność, zachęcające do podniesienia wzroku ku niebu. Aniołowie, otoczeni blaskiem bliskości Boga, wzbudzają wewnętrzny impuls pragnienia i tęsknoty. Gdy wchodzimy w święty czas Adwentu, zachęcają nas do milczenia i otwarcia się na przesłanie, które płynie z wysoka.
W zgiełku świata łatwo nie usłyszeć ich głosu. Aniołowie wezwali pasterzy, by udali się w drogę do Betlejem, nakłonili także Trzech Mędrców ze Wschodu, aby wyruszyli na spotkanie Dziecięcia. Zarówno pasterze, jak i Mędrcy czuwają w nocy, pasterze pilnując stada, mędrcy obserwując gwiazdy, rozmyślając o tajemnicy człowieka i działaniu Boga. Podążają prowadzeni tęsknotą. To trop, za którym mamy podążać, dopóki jak Mędrcy i pasterze nie padniemy na kolana przed Jezusem, który stał się dla nas tak bardzo bliski.
Najwcześniej stykamy się z Aniołami Stróżami, o których niezwykłych działaniach dowiadujemy się od rodziców, babć już we wczesnym dzieciństwie. O Michale, Gabrielu i Rafale dowiadujemy się podczas kolejnych etapów poznawania duchowego świata
Aniołowie są z nami od najmłodszych lat, towarzyszą nam, czujemy ich obecność, ich natura, choć tak różna od naszej, jest nam bardzo bliska. Potrzebujemy ich subtelnej opieki a nawet ochrony przed złem, jakie może w dowolny sposób próbować do nas dotrzeć. Na pewnym etapie rozumienia świata poznajemy Archanioła Gabriela, który „zwiastował Pannie Maryi”; jest już konkretną postacią, wyobrażamy sobie jego twarz, sylwetkę i pewną wyjątkowość. Bo to jego Bóg wysłał do Maryi ze szczególną misją. Z pozostałymi spośród trójki Archaniołów bywa różnie; nasza wiedza o nich dociera w różnych momentach, a nieraz bywa znikoma.
Wiara to przede wszystkim odpowiedź na wezwanie, od Tego, który jest godny zaufania, który przekonuje do wejścia na drogę wiary i po niej nas prowadzi – mówił Jan Paweł II w homilii na polskiej Mszy w Castel Gandolfo 10 sierpnia 1980 r. Zamieszczamy archiwalne nagranie wygłoszonych wówczas słów.
10 sierpnia 1980 r. do letniej rezydencji papieża w Castel Gandolfo przybyli kapłani, rocznikowi koledzy Jana Pawła II, oraz polska młodzież. Homilia była długą medytacją nad wiarą. Odwołując się do liturgicznego czytania z Listu do Hebrajczyków, Papież przyznał, że jest ona „poręką rzeczy, których się spodziewamy, dowodem rzeczywistości, której nie widzimy”.
W związku z kan. 230, 236, 1032– 1039 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz normami prawa powszechnego i diecezjalnego dotyczącymi wymagań określonych dla kandydatów do przyjęcia posług i święceń diakonatu stałego, po należytym rozważeniu sprawy, z dniem 01 lipca 2026 roku powołuję Radę ds. Posług i Święceń Diakonatu Stałego w Diecezji Kaliskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
