Słowa tej i wielu innych kolęd zabrzmiały radośnie 19 grudnia ub. r. w świetlicy środowiskowej w Drągowinie podczas uroczystej wieczerzy wigilijnej dla dzieci uczęszczających do świetlicy.
Przygotowania do tego wydarzenia rozpoczęliśmy już w październiku. Własnoręcznie wykonywaliśmy wszystkie dekoracje, którymi ozdobiliśmy salę oraz ubraliśmy piękną żywą choinkę. Dzieci pracowały z
wielkim zapałem i entuzjazmem: malowały srebrną i złotą farbką przyniesione z lasu szyszki, wycinały gwiazdki, serpentyny i girlandy, wykonywały cudne i pracochłonne bombki z bibuły, witraże i łańcuchy
na choinkę ze słomy i krepiny.
Narysowały także oryginalne zaproszenia dla gości, którzy uświetnili naszą uroczystość. Zaprosiliśmy przewodniczącego Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych - Tadeusza Grotkiewicza, kierownik
Ośrodka Opieki Społecznej w Nowogrodzie Bobrzańskim - Jolantę Papież, dyrektora Szkoły Podstawowej w Drągowinie - Helenę Kuczak, sołtysa wsi Drągowina - Tadeusza Bakę oraz miejscowego organistę Tadeusza
Podlaka, który przygrywał na organach melodię do wspólnie śpiewanych kolęd i pastorałek.
Dzieci, bardzo stremowane, w wymyślnych strojach przedstawiły gościom jasełka bożonarodzeniowe, za co nagrodzone zostały gromkimi barwami. Były życzenia, wspólny opłatek i suto zastawiony stół, na
którym nie zabrakło tradycyjnych wigilijnych potraw, tj. ryby, barszczu z uszkami, pierogów z grzybami i kapustą, krokietów, klusek z makiem i ciasta. Przyszedł też Mikołaj, dźwigając na plecach ogromny
worek. Ileż było radości, kiedy obdarował wszystkie dzieci prezentami, za które gorąco podziękowały, śpiewając Mikołajowi "Sto lat".
Wigilia ta wniosła w dusze dzieci dużo ciepła i radości. Przygotowania poprzedzające uroczystości przyczyniły się do integracji grupy, rozwinęły w dzieciach umiejętność współpracy i obudziły w nich
wiarę we własne siły i możliwości. Serdecznie dziękujemy Eleonorze Szymkowiak - prezesowi Stowarzyszenia "Ludzie dla ludzi - Mecenat złotego serca w Zielonej Górze" za przekazanie 30 paczek świątecznych
dla dzieci z naszej świetlicy.
pedagog szkolny w Drągowinie, wychowawca świetlicy środowiskowej
Współczesny świat stawia przed dziećmi i ich rodzicami wyzwania, z którymi nie mierzyło się żadne wcześniejsze pokolenie. Powszechne szum informacyjny, przebodźcowanie, ciągły pośpiech oraz osamotnienie sprawiają, że najmłodsi coraz trudniej odnajdują spokój, wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa i stałe punkty odniesienia.
Problemy te dotykają również sfery duchowej. Często zastanawiamy się, dlaczego tradycyjne metody katechezy i przekazu wiary przestają trafiać do serc najmłodszych. Dlaczego dzieci szybko nudzą się w kościele, a modlitwa staje się dla nich jedynie przykrym, odklepanym z pamięci obowiązkiem?
Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
„Nauczmy się nie zamykać w naszych przekonaniach i religijnych pewnościach, aby pozostać otwartymi na autentyczną relację z Chrystusem” - zachęcił Leon XIV w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”, jaką odmówił z wiernymi zgromadzonymi na Placu św. Piotra w Watykanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
