Czas wakacji to przede wszystkim doskonała okazja do regeneracji sił fizycznych, odpoczynku po całorocznej pracy. Z drugiej zaś strony, to dla człowieka wierzącego możliwość wzmocnienia ducha poprzez kontakt z pięknem stworzonego świata, a także bardzo często możliwość odbywania rekolekcji lub innych ćwiczeń duchowych.

Od minionego Wielkiego Postu trwa w naszej archidiecezji Misja Fatimska, która poprzez ośmiodniowe dni skupienia i modlitwy przygotować ma nas na godne uczczenie setnej rocznicy objawień Matki Bożej w Fatimie. Podczas tegorocznych wakacji cykl pełnych zajęć misyjnych odbędzie się w siedmiu parafiach nadmorskich, począwszy od Mrzeżyna, a skończywszy na Łukęcinie.

Na łamach „Niedzieli” relacjonujemy to doniosłe dzieło, które prowadzą kapłani pracujący na terenie archidiecezji. Jest ich siedemdziesięciu, w większości są to kapłani diecezjalni, ale również jest wśród nich spora grupa księży zakonnych. W lipcu równocześnie Misje prowadzone były w czterech parafiach. Odbyły się one w dniach 11-18 lipca 2015 r.

Parafia pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Mrzeżynie

Pierwszą odwiedzaną przez nas parafią jest wspólnota w Mrzeżynie. To urokliwa miejscowość z portem rybackim u ujścia Regi, a także z królującym na nadbałtyckim klifie kościołem, który stanowi w wakacje miejsce spotkań zarówno turystów, jak i odbywających rekolekcje w tutejszym Domu Rekolekcyjnym grup Kościoła Domowego. Misja Fatimska stanowiła więc dla wszystkich doskonałą okazję do modlitwy i refleksji nad orędziem przekazanym przez Maryję trojgu portugalskim dzieciom. Proboszcz parafii ks. kan. Wojciech Helak przygotował program dostosowany do rytmu życia parafii w czasie wakacji. Błogosławionego trudu przeprowadzenia zajęć misyjnych podjęli się ks. kan. Janusz Szczepaniak, ojciec duchowny AWSD, oraz ks. kan. Adam Komisarczyk, proboszcz parafii pw. św. Krzysztofa w Szczecinie. Tygodniowe maryjne skupienie poprowadziło wiernych, którzy dość licznie wypełniali kościół, a w czasie wieczornego Apelu plac przy kościele, fatimskimi drogami zapraszając do refleksji nad głębią orędzia Matki Bożej oraz do wypełnienia go w całości w naszych czasach. Duchowy program opierał się na porannym Różańcu, Eucharystii z nauką do wyboru czy to o godz. 9 czy też wieczorem o godz. 19.30, w Godzinie Miłosierdzia na wystawieniu Najświętszego Sakramentu wraz z Koronką oraz prywatną adoracją, a wieczorem na wspomnianym już Apelu. W poniedziałek w dzień objawień odbyła się również bardzo podniosła procesja wokół świątyni z figurą Matki Bożej Fatimskiej.

Parafia pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Konarzewie

Drugą parafią położoną na misyjnym szlaku było Konarzewo. Jest to wspólnota blisko związana z nadmorskim wypoczynkiem, choć niedotykająca bezpośrednio bałtyckiego Wybrzeża. Tutejsi parafianie oraz wierni mieszkający podczas wakacji w Konarzewie, z dużym zaangażowaniem włączyli się w całokształt programu, który nakreślił proboszcz ks. Marian Nohanowicz. Zrealizował go w czasie Misji niezwykle doświadczony misjonarz o. Stanisław Patalita CSsR. Program duchowego pochylenia się nad prawdami fatimskimi skupił się wokół takich wyznaczników, jak modlitwa „Anioł Pański”, która połączona była z cząstką Różańca św., sakrament pokuty i pojednania, Eucharystia z nauką misyjną oraz Apel Jasnogórski, podczas którego odmawiano kolejną część Różańca św. Spotkania misyjne odbywały się w dwóch świątyniach: parafialnej w Konarzewie oraz filialnej pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Sadlnie. Pięknym owocem czasu misyjnego było liczne przystępowanie wiernych, szczególnie wczasowiczów, do sakramentu pokuty.

Parafia pw. św. Stanisława BM w Niechorzu

W naszej misyjnej fatimskiej wędrówce docieramy do trzeciej lipcowej stacji, czyli parafii w Niechorzu. Jest to konglomerat trzech świątyń zbudowanych niezwykłym wysiłkiem wiernych oraz oczywiście dotychczasowych proboszczów: ks. Ireneusza Pastryka i obecnego ks. kan. Józefa Czujki. To właśnie ks. kan. Józef z wielkim wyczuciem ducha i troską o duchowe owoce przygotował plan misyjny, który zjednoczył całą wspólnotę parafialną oraz bardzo duże grono gości z całej Polski wokół maryjnych treści. Wśród punktów Misji, które z dużym oddaniem i poświęceniem przeprowadził, ks. Jan Gierlach, proboszcz parafii w Dołujach, znalazły się takie punkty, jak: od godz. 9 sakrament pokuty, godz. 9.30 – Różaniec św. (tajemnice radosne), godz. 10 – Eucharystia z nauką, godz. 11 – Różaniec św. (tajemnice światła), godz. 12 – „Anioł Pański”, godz. 15 – wystawienie Najświętszego Sakramentu oraz tajemnice bolesne Różańca św., od godz. 18 spowiedź św., a o godz. 19 Msza św. z nauką, od godz. 20 następowała ponowna adoracja Jezusa Eucharystycznego z Różańcem chwalebnym i o godz. 21 Apel Jasnogórski. Podobny schemat dotyczył także kościołów filialnych w Pogorzelicy i Lędzinie. Trzeba z wdzięcznością zauważyć, że ks. kan. J. Czujko, tworząc program modlitewny, zagospodarował niemal cały dzień, a dowodem na mądrość tej decyzji była liczna obecność czcicieli Matki Najświętszej we wszystkich punktach misyjnego skupienia. Bardzo pięknym świadectwem miłości do Maryi była procesja z figurą Matki Bożej Fatimskiej, która przeszła kilkoma uliczkami Niechorza i zgromadziła duże rzesze wiernych. Dużą pomocą w czasie Misji służyli odpoczywający kapłani, a szczególnie ks. kan. Marek Prusiewicz, proboszcz z Dobrej Nowogardzkiej.

Parafia pw. Najświętszego Zbawiciela w Rewalu

Ukoronowaniem fatimskiej nadmorskiej drogi stała się parafia w Rewalu. Pięknie położony w centrum tego kurortu kościół zjednoczył w czasie Misji ogromną rzeszę wiernych, bowiem w czasie moich odwiedzin w Mszy św. uczestniczyło blisko 200 osób! Fatimskimi szlakami prowadził wiernych ks. Mariusz Wencławek SDB, proboszcz parafii św. Jana Bosko w Szczecinie, który z wielkim oddaniem i modlitewnym zaangażowaniem przybliżał orędzie Maryi. Rewalscy duszpasterze – proboszcz ks. Krzysztof Przybyło wraz z ks. Piotrem Filipowskim – program misji dostosowali do realiów życia miejscowości, koncentrując zadumę duchową na godziny wieczorne. Oprócz siedmiu odprawianych w niedzielę Eucharystii w ciągu tygodnia o godz. 18.30 rozpoczynała się modlitwa różańcowa animowana przez ks. Piotra, a w tym czasie kapłani, szczególnie ks. Mariusz, licznie spowiadali wiernych. O godz. 19 odprawiana była centralna misyjna Eucharystia z nauką, koncelebrowana codziennie przez co najmniej siedmiu kapłanów. Każdy dzień kończył się Apelem Jasnogórskim z refleksją, np. na temat szkaplerza czy sakramentu pokuty. Ważnym wyznacznikiem Mszy były intencje wspólnej modlitwy. W poniedziałek, gdy w dniu objawień od godz. 18 trwało już wystawienie Najświętszym Sakramentu z Różańcem, a później wspominając wiarę Dzieci Fatimskich, wszyscy przeszli w podniosłej procesji z figurą Maryi Niepokalanej. We wtorek trwała modlitwa za zmarłych, a po Mszy św. odbyło się nabożeństwo za zmarłych, wypisanych na kartkach przy zapalonych przez uczestników świecach. W środę po Eucharystii odbyła się adoracja i nabożeństwo uwielbienia w tajemnicach różańcowych połączone z indywidualnym błogosławieństwem. We czwartek natomiast, gdy rozważano tajemnicę cierpienia, jako zadośćuczynienia Niepokalanemu Sercu NMP, po kazaniu ks. Mariusz Wencławek SDB udzielił wiernym sakramentu namaszczenia chorych, a po Mszy św. i adoracji poświęcono ikonę Matki Bożej. Nieustającej Pomocy. W piątek natomiast na zakończenie Misji kilkanaście osób uroczyście przyjęło szkaplerz św., a wspólnie dokonano Aktu Zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi siebie, rodzin, Ojczyzny i całego świata. Misyjny czas w Rewalu zakończono przy Krzyżu Misyjnym, gdzie wierni uzyskali łaskę odpustu zupełnego.