Jeszcze możemy dołożyć swoją cegiełkę, żeby pomóc Viktorii w walce o życie i zdrowie. Wspiera ją w tym sandomierska Caritas, a teraz prosimy także o pomoc naszych Czytelników. Do 7 października wspólnie zbieramy fundusze dla Viktorii.
Reklama
Viktoria ma 15 lat i wrodzoną wadę serca. Pierwszą operację ratującą życie przeszła, gdy miała zaledwie 4 dni. Teraz potrzebuje drugiej, która pozwoli jej normalnie żyć. Operacja jest skomplikowana – chodzi o przełożenie naczyń wielkich – więc także kosztowna. Zabieg taki wykonuje Klinika Uniwersytecka w Münster w Niemczech. Koszt to 31.500 euro – czyli 130.000 zł. Trwa walka nie tylko o pieniądze, ale i czas. Z każdym dniem naczynia krwionośne bezpośrednio wokół serca Viktorii są coraz słabsze. Operacja, by przyniosła pozytywne rezultaty i była możliwa do przeprowadzenia, musi zostać wykonana jak najszybciej, najpóźniej do końca II połowy tego roku. Dlaczego trzeba jechać aż do Niemiec? Ponieważ w Polsce są bardzo długie terminy oczekiwania, to po pierwsze. Po drugie – operacja w Niemczech jest rozwiązaniem ostatecznym. Dziewczyna nie będzie musiała już przechodzić kolejnych zabiegów kardiochirurgicznych. Będzie mogła żyć bez codziennego strachu o swe życie, bez bólu, bez dotkliwych objawów choroby. Niestety, rodzice Viktorii nie są w stanie samodzielnie zebrać tak ogromnej kwoty. Dlatego zwracają się do wszystkich ludzi dobrej woli i wrażliwego serca z prośbą o pomoc w ratowaniu życia swojej ukochanej córeczki.
Viktoria jest mądrą, dobrą i utalentowaną dziewczyną. Jej pasją, którą z powodzeniem rozwija, jest śpiewanie. Ma wielki talent. Bierze udział w różnych festiwalach wokalnych na szczeblu ogólnopolskim i międzynarodowym, odnosząc znaczące sukcesy. Niestety, ostatnie badania kardiologiczne, w szczególności echo serca, nie pozostawiły złudzeń. Rodzina i najbliżsi muszą teraz zjednoczyć siły, by pomóc dziewczynce. Stąd nasz apel o okazanie serca i wsparcie walki o ocalenie Viktorii.
Można tego dokonać przez specjalny program, znajdujący się na stronie www.caritas.pl, w zakładce: „Pomagam”, która znajduje się na górze strony, apel z Caritas Diecezji Sandomierskiej „Viktoria” lub na konto Caritas Diecezji Sandomierskiej PEKAO 33 1240 2786 1111 0010 5670 9561 z dopiskiem „Darowizna dla Viktorii Pongowskiej”.
Na podstawie materiałów Caritas Diecezji Sandomierskiej
Caritas rozpoczęła zbiórkę środków finansowych na zakup oraz dystrybucję żywności dla mieszkańców Zambii, którzy ucierpieli z powodu klęsk żywiołowych w 2018 i 2019 roku. Susza oraz powodzie, które w tym czasie dotknęły kraj, spowodowały niemal całkowite zniszczenia upraw i zbiorów.
W wielu rejonach kraju brakuje podstawowych produktów żywnościowych. Jeżeli pomoc nie dotrze jak najszybciej, Zambii grozi klęska głodu. Zbiórkę środków finansowych na zakup oraz dystrybucję żywności organizuje bp Evans Chinyemba z Mongu. Kierujący Caritas Zambii chce zebrać na ten cel 9 mln dolarów.
- Nie wyrażam zgody na organizowanie przez ks. Daniela Galusa i wspólnotę „Miłość i Miłosierdzie Jezusa” spotkań o charakterze religijnym i stanowczo przestrzegam wiernych przed uczestnictwem w tych spotkaniach. Udział w liturgii i korzystanie z sakramentów sprawowanych przez suspendowanego kapłana wiąże się z ciężką winą moralną - napisał ks. bp Kazimierz Gurda w komunikacie. Ks. Galus w odpowiedzi napisał list otwarty w którym insynuuje, że... biskup powinien się podać do dymisji.
Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.
Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
