Reklama

Studia Soborowe

Prezentacja i promocja „Studiów Soborowych” pod redakcją Michała Białkowskiego odbędzie się 14 października 2015 r. o godz. 17 w Centrum Dialogu im. Jana Pawła II w Toruniu, plac bł. ks. Stefana W. Frelichowskiego 1. Wstęp wolny. Organizatorzy serdecznie zapraszają!

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W połowie października br. na rynku wydawniczym ukaże się kolejny – trzeci już – tom pionierskiej serii poświęconej Soborowi Watykańskiemu II: „Studia Soborowe”. Redaktor naukowy i wydawca publikacji – dr Michał Białkowski, historyk i politolog, pracownik naukowy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, proponuje czytelnikowi kontynuację zagadnień związanych z historią i recepcją Vaticanum II. Publikację otwiera przedmowa kard. Kazimierza Nycza, metropolity warszawskiego, który objął patronat nad wydaniem tej pracy. Inspiracją dla kontynuacji serii poświęconej 21. soborowi powszechnemu są zbliżające się rocznice: 50. rocznica powstania Listu biskupów polskich do biskupów niemieckich (18 listopada br.), 50. rocznica ogłoszenia Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes” (7 grudnia br.) oraz 50. rocznica zamknięcia Soboru Watykańskiego II (8 grudnia br.).

W niezwykle obszernym tomie (860 stron) znalazło się ponad 20 tekstów autorów polskich i zagranicznych. Ważną część książki zajmują artykuły prezentujące sylwetki kolejnych polskich hierarchów – najaktywniejszych uczestników soborowych obrad (arcybiskupa wrocławskiego Bolesława Kominka, biskupa chełmińskiego Kazimierza Józefa Kowalskiego, biskupa łódzkiego Michała Klepacza, biskupa gdańskiego Edmunda Nowickiego i biskupa opolskiego Franciszka Jopa). W kolejnej części poruszono kwestie recepcji Vaticanum II w wybranych krajach: we Włoszech, Francji, na Białorusi, w Austrii, Czechosłowacji, Libanie, Japonii, regionie Środkowego Sudanu oraz w Ameryce Łacińskiej. Przesłaniem, które powraca wielokrotnie na kartach książki, jest dialog. Otwarcie na drugiego człowieka – jak zgodnie twierdzą autorzy – może jednak nastąpić tylko przy zachowaniu wewnętrznej wolności oraz poszanowaniu tożsamości. Autorzy podejmują analizę tego zjawiska w wymiarze dialogu zarówno międzyreligijnego (w szczególności z islamem), jak i wewnątrz rodziny Kościołów chrześcijańskich (ekumenizm). Interesującym elementem książki jest wkładka zdjęciowa zawierająca niepublikowane dotąd fotografie, pochodzące z polskich i zagranicznych archiwów kościelnych.

Na koniec warto podkreślić międzynarodowy charakter publikacji. Wśród autorów są m.in.: prof. Philippe Chenaux (Uniwersytet Laterański w Rzymie), archimandryta dr Jan Sergiusz Gajek MIC (zwierzchnik białoruskiego Kościoła greckokatolickiego), o. prof. Gaby Hachem CSP (Uniwersytet Ducha Świętego w Kaslik i Uniwersytet świętego Józefa w Bejrucie w Libanie), o. Paweł Janociński OP (nieprzerwanie od 1977 r. misjonarz w Japonii), o. dr Kasper Kaproń OFM (Uniwersytet Katolicki „św. Pawła” w Cochabambie w Boliwii). Nie zabrakło jednak polskich naukowców, m.in. prof. Jacka Bartyzela, prof. Eugeniusza Sakowicza i ks. dr. hab. Roberta Skrzypczaka. W kontekście trwającego XIV Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów w Rzymie należy wyrazić nadzieję, że książka podejmująca niezwykle aktualne tematy dla współczesnego Kościoła spotka się ze sporym zainteresowaniem zarówno osób duchownych, jak i wiernych świeckich.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2015-10-07 08:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Setki tysięcy Brytyjczyków przeszło na katolicyzm

2026-05-21 07:40

[ TEMATY ]

Wielka Brytania

Savvapanf Photo/Fotolia.com

Z danych, pochodzących z 24 krajów, w których zbadano stan religijności na przestrzeni ostatnich dekad, wynika, że około 700 tys. Brytyjczyków przeszło na katolicyzm - informuje Vatican News.

Badanie uznanego amerykańskiego ośrodka analiz Pew Research Center pokazuje bilans zmian religijnych, zachodzących wśród obecnie żyjących pokoleń. Uchwycono zmiany religijne, dokonujące się od dzieciństwa do czasu badania, przeprowadzonego w latach 2023–2024.
CZYTAJ DALEJ

Sens ludzkiej pracy

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.
CZYTAJ DALEJ

Papież do dyplomatów: dialog musi łączyć się z nawróceniem serca

2026-05-21 11:11

[ TEMATY ]

Watykan

Leon XIV

Vatican Media

Leon XIV wzywa do odbudowy zaufania w relacjach międzynarodowych. W przemówieniu do nowych ambasadorów akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej podkreślił, że „uprzejmy i jasny dialog” nie wystarczy bez „głębszego nawrócenia serca” i gotowości odłożenia na bok partykularnych interesów dla dobra wspólnego. Papież wskazał też na potrzebę dyplomacji, która szuka pokoju, wzmacnia organizacje międzynarodowe i nie zapomina o ubogich i najsłabszych.

Ojciec Święty przyjął listy uwierzytelniające od nowych ambasadorów akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej, lecz nierezydujących we Włoszech. Reprezentują oni osiem państw: Sierra Leone, Bangladesz, Jemen, Rwandę, Namibię, Mauritius, Czad i Sri Lankę. Leon XIV poprosił ich o przekazanie przywódcom tych krajów wyrazów szacunku oraz zapewnienia o modlitwie za nich i za ich narody.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję