Pierwszy w nich mieszka w Głogowie, drugi - w Zielonej Górze. Obaj są żonaci i pracują wykonując świeckie zawody. Ukończyli studia teologiczne, a do święceń przygotowywali się w ośrodku formacyjnym dla diakonów stałych w Zielonej Górze.

Święceń diakonatu udziela się podczas mszy św. Po odczytaniu Ewangelii kandydaci zostaną przedstawieni zgromadzonym wiernym. Następnie, po wysłuchaniu homilii biskupa, kandydaci wyrażą publicznie wolę przyjęcia święceń oraz związanych z nimi zadań i wymagań. Przyrzekną również cześć i posłuszeństwo swojemu biskupowi. Następnie - podczas gdy kandydaci będą leżeć krzyżem - zgromadzeni wierni odśpiewają litanię do wszystkich świętych. Po jej zakończeniu biskup w milczeniu włoży ręce na głowę kandydatów oraz odmówi specjalną modlitwę. Na koniec nowo wyświęceni diakoni otrzymają właściwy sobie strój liturgiczny, czyli stułę noszoną na lewym ramieniu oraz dalmatykę (wierzchnią szatę z rękawami). W stroju diakońskim podejdą do biskupa, który wręczy im księgę Ewangelii i udzieli pocałunku pokoju.

Sakrament święceń został ustanowiony przez Chrystusa, który uczynił Apostołów i ich następców, czyli biskupów, uczestnikami swojej własnej misji. Z kolei biskupi zadania swego urzędu przekazali w różnym stopniu innym członkom Kościoła. Dlatego już od czasów starożytnych urząd kościelny sprawowany jest w trzech odrębnych stopniach przez biskupów, prezbiterów i diakonów. Diakoni w jedności z biskupem i jego prezbiterium wypełniają swoją posługę w liturgii, głoszeniu słowa Bożego i dziełach miłości. Diakoni odczytują Ewangelię podczas mszy św. i usługują przy ołtarzu. Mają prawo rozdzielać wiernym komunię św. Mogą głosić kazania, udzielać chrztu, asystować przy zawieraniu małżeństw, przewodniczyć modlitwom i prowadzić pogrzeby. Diakoni stali nie są zobowiązani do zachowania celibatu, o ile zawarli małżeństwo przed przyjęciem święceń.

Kościół rzymskokatolicki przez długi czas traktował święcenia diakonatu jedynie jako stopień przejściowy do święceń kapłańskich, ale od Soboru Watykańskiego II przywrócił również mający starożytną tradycję diakonat stały. Od kilkunastu lat diakoni stali posługują także w Polsce. Diakonem stałym może zostać mężczyzna żonaty w wieku co najmniej 35 lat, z przynajmniej 5-letnim stażem małżeńskim lub mężczyzna bezżenny, który ukończył lat 25. Kandydat żonaty do przyjęcia święceń potrzebuje zgody małżonki. W diecezji zielonogórsko-gorzowskiej diakonat stały został wprowadzony dekretem bp. Tadeusza Lityńskiego z dnia 20 marca 2020 r. W roku 2023 powstał w Zielonej Górze diecezjalny ośrodek formacyjny przygotowujący kandydatów do święceń diakonatu. Po przyjęciu święceń przez Michała Kaczyńskiego i Andrzeja Szablewskiego grono diakonów stałych w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej będzie liczyło 5 osób.