W homilii hierarcha zwrócił uwagę na bogactwo wizerunków maryjnych, szczególnie na Podkarpaciu, określając je jako „bardzo różne fotografie tej samej Matki”. Wskazał, że przeżywając święta maryjne, wierni powinni sięgać po Pismo Święte. – Bierzemy do ręki Pismo Święte po to, aby poznać Maryję, aby Ją naśladować, aby prosić Ją o pomoc. Aby Ona była rzeczywiście naszą Matką i Królową – apelował abp Szal.

Metropolita przemyski przypomniał, że chociaż Pismo Święte jest pierwszym i podstawowym źródłem wiary, to szczegółów dotyczących narodzenia i dzieciństwa Maryi dostarcza nam tradycja Kościoła, w tym apokryficzna Protoewangelia Jakuba. Przywołując postacie rodziców Maryi – Joachima i Annę – oraz tradycję ofiarowania Maryi w świątyni, hierarcha podkreślił rolę wychowania religijnego. Według jednej z tradycji, wychowaniem Maryi i nauką Pisma Świętego miał zająć się kapłan Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela. – Maryja uczyła się od nich wiary i poznawania Słowa Bożego, a także wchodziła w umiejętność praktyk religijnych narodu wybranego – zaznaczył hierarcha.

Ważnym punktem nauczania arcybiskupa była kwestia ochrony życia ludzkiego. Nawiązując do postaci bł. kard. Stefana Wyszyńskiego i Jasnogórskich Ślubów Narodu, przypomniał o obowiązku obrony życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Skrytykował jednocześnie współczesne tendencje antynatalistyczne oraz stygmatyzowanie rodzin wielodzietnych w Europie, które bywają niesprawiedliwie określane jako patologiczne. – Każde życie jest święte i dlatego trzeba je chronić! – podkreślił kaznodzieja.

Abp Szal wskazał na rodzinę jako najważniejszą instytucję wychowawczą i „Kościół domowy”, w którym rodzice pełnią funkcję pierwszych katechetów. Zachęcał narzeczonych do rzetelnego przygotowania się do sakramentu małżeństwa, porównując ten proces do wieloletniej formacji kapłańskiej czy zakonnej. Jako wzór realizacji powołania małżeńskiego i rodzicielskiego wskazał beatyfikowaną Rodzinę Józefa i Wiktorii Ulmów z Markowej. – Od tego przygotowania zależy przyszłość naszych rodzin – dodał arcybiskup.

Na koniec, odwołując się do odczytanego fragmentu Ewangelii, metropolita przemyski wyjaśnił, że prawdziwą rodzinę Jezusa tworzą ci, którzy słuchają Słowa Bożego i je wypełniają w swoim życiu. Zwrócił się z bezpośrednim apelem do rodziców, aby dbali o religijne wychowanie młodego pokolenia poprzez wspólne czytanie Pisma Świętego i praktyki religijne. Podkreślił również, że każda parafia powinna stawać się „rodziną rodzin”. – Niech nasze rodziny będą Bogiem silne – podsumował kaznodzieja.

Od 1592 roku w Hyżnem czczony jest łaskami słynący wizerunek Maryi z Dzieciątkiem Jezus. Obraz ten jest namalowany techniką olejną na lipowej desce o wymiarach 209 x 119 cm. Na tle chmur stoi na złotym sierpie księżyca Maryja z Dzieciątkiem na lewej ręce i z berłem w prawej dłoni. Suknia Matki Bożej ma kolor wiśniowy, a niebieski płaszcz jest obramowany złotem. Włosy spadają na plecy i ramiona. Twarz Maryi z wyrazem macierzyńskiej dobroci skierowana jest w stronę Dzieciątka, które prawą rączką błogosławi świat, w lewej zaś trzyma książkę. Obraz ten powstał przed rokiem 1590 i jest dziełem nieznanego malarza.

Kult Matki Bożej Łaskawej wzrósł szczególnie po cudownym ocaleniu w czasie napadu Tatarów. Pierwsza wzmianka o tym Obrazie umieszczona jest w aktach diecezjalnych, sporządzonych z racji wizytacji biskupa Doenhoffa w 1699 r. Zachwycony widokiem tego wizerunku, biskup pisze: „Obraz ten ujmie każdego, kto nań patrzy, wdziękiem i pięknością”.

W 1745 r. w czasie wizytacji kanonicznej przedstawiono biskupowi Sierakowskiemu księgę, a w niej ponad 300 wypadków doznanych łask i niezwykłych uzdrowień. Powołana w tej sprawie komisja potwierdziła niezwykłość tych wydarzeń, a biskup Sierakowski w 1747 r. ogłosił Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem jako „Imago gratiosa” – Łaskami słynący.

Ponieważ kult Matki Bożej Łaskawej nadal się rozwijał i powiększała się liczba otrzymujących łaski za przyczyną Matki Bożej Hyżneńskiej, biskup Anatol Nowak rozpoczął starania o koronację Obrazu i oficjalne uznanie Go za cudowny. Stolica Apostolska wydała dekret koronacyjny 13 marca 1932 r. Po 340 latach obecności w Sanktuarium Hyżneńskim, 8 września 1932 r. biskup Anatol Nowak, w asyście biskupów Bardy i Komara z Tamowa, w obecności 90 księży i około 70 tysięcy wiernych – ozdobił skronie Maryi i Dzieciątka złotymi koronami.