Reklama

Głos z Torunia

Rodzinnie u kapucynów

Bracia kapucyni z Rywałdu zaprosili do sanktuarium Matki Bożej i klasztoru na drzwi otwarte, które połączone były z piknikiem rodzinnym. Od południa aż do późnego wieczora dla gości otwarty był klasztor, a w ogrodzie zorganizowano miejsce na festynowe zabawy

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Rodzinne święto 25 czerwca rozpoczęła Msza św. Gwardian klasztoru i proboszcz parafii o. Krzysztof Kurzątkowski OFM Cap., zapraszając do wspólnego świętowania, podkreślił, że płynąca z charyzmatu św. Franciszka z Asyżu radość ukierunkowuje chrześcijanina na przekazywanie jej w swoich rodzinach i wspólnotach.

Miłośników historii, sztuki i architektury zaproszono na zwiedzanie kościoła parafialnego, w którym od średniowiecza tronuje Matka Boża, Pani Pomorza i Pocieszycielka Strapionych, celi więziennej sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego czy od niedawna udostępnionych katakumb, w których spoczywają bracia zakonni. W tych podziemiach sowieci w okresie II wojny światowej zorganizowali szpital polowy. Gościnni kapucyni otworzyli dla zwiedzających także m.in. chór zakonny i pomieszczenia klasztorne.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Na scenie w ogrodzie klasztornym z koncertem wystąpił zespół muzyki chrześcijańskiej Lumen i posługująca w comiesięcznych Mszach św. z modlitwami o uzdrowienie grudziądzka diakonia muzyczna Wypłyń na Głębię. Nie zabrakło tańców i śpiewów lednickich, do których zaprosiły siostry pasterki z Jabłonowa. Na ludową nutę bawił zespół Książkowianki, a do wieczornego tańca przygrywał zespół Logato. Dzieci korzystały z wielu atrakcji, konkursów, gier i zbaw. Różnorodność stoisk kulinarnych to z kolei zasługa kół gospodyń oraz parafianek rywałdzkich. Przedstawiciele LGD (Lokalna Grupa Działania) Vistula – Terra Culmensis przypomnieli swoimi strojami, sprzętem domowym, kulinariami oraz zabawami dla dzieci dawne tradycje ziemi chełmińskiej. Stoiska z rękodziełem, zdrową żywnością i zabawkami dopełniały atrakcyjności dla gości. Nie zabrakło edukacyjnych pokazów służb mundurowych (policyjnych, strażackich) i medycznych, a miłośnicy szybowców również mogli zasiąść za ich sterami.

Doroczny piknik zakończył się Apelem Jasnogórskim i odśpiewaniem hymnu przy zasłonięciu figury Matki Bożej Rywałdzkiej. Kustosz sanktuarium o. Krzysztof Kurzątkowski OFM Cap., dziękując za udział w festynie, zaprosił do odwiedzania Rywałdu oraz zawierzania swoich spraw osobistych i rodzinnych Matce Bożej Pocieszenia. Zadowolenie malujące się na twarzach uczestników spotkania pozwala zrozumieć, że bracia kapucyni, integrując środowisko, przybliżają także radosnego ducha franciszkańskiego gościom.

Partnerami rywałdzkiego przedsięwzięcia byli: parafia pw. św. Sebastiana w Rywałdzie, miasto i gmina Radzyń Chełmiński, gmina Książki, LGD Vistula – Terra Culmensis, Komenda Miejsca Policji w Grudziądzu, wąbrzeski oddział KRUS oraz straż pożarna.

2017-07-19 15:20

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Gabon: zbiórka na silnik do łódki dla polskich misjonarzy

[ TEMATY ]

misje

pomoc

kapucyni

kapucyni.pl

Kapucyńscy misjonarze z Polski, posługujący w Gabonie już od 20 lat, potrzebują wsparcia. Aby dalej mogli wypełniać skutecznie swoją rolę w tej części świata, prowadzą zbiórkę na nowy silnik spalinowy do łódki, dzięki której docierają do poszczególnych wiosek.

Jak informuje portal www.kapucyni.pl, bracia posługujący w parafii Cocobeach, by dotrzeć do części swej parafii muszą wpływać łodzią w głąb lądu, bo nie ma tam dróg. Odwiedzają wioskę po wiosce, które leżą wzdłuż rzeki - to miejsca bez prądu i bieżącej wody.
CZYTAJ DALEJ

Białystok: 33-latek opluł ołtarz i rzucił krzyżem. Rozpoznał go dzielnicowy

2026-03-18 09:24

[ TEMATY ]

Białystok

33‑latek

opluł ołtarz

rzucił krzyżem

dzielnicowy

Komenda Miejska Policji w Białymstoku

Zakapturzony mężczyzna opluł ołtarz i rzucił krzyżem

Zakapturzony mężczyzna opluł ołtarz i rzucił krzyżem

Nagrał go kościelny monitoring, gdy opluł ołtarz i rzucił krzyżem. Rozpoznał go dzielnicowy. 33-latek został zatrzymany. Usłyszał dwa zarzuty obrazy uczuć religijnych. Za to przestępstwo grozi do 2 lat pozbawienia wolności.

Do policjantów z białostockiej „dwójki” zgłosił się proboszcz jednej z parafii na terenie miasta. Powiedział funkcjonariuszom, że dzień wcześniej inny z księży zauważył na monitoringu, jak w ciągu dnia do pustego kościoła wszedł zakapturzony mężczyzna.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję