Pewnie każdy mieszczuch myślał (marzył) kiedyś, żeby rzucić wszystko i zaszyć się gdzieś w przyrodzie, w lesie; z dala od cywilizacji, hałasu, zgiełku, a blisko natury. I prawie nikt się na to nie zdecydował. Po lekturze książki Henry’ego Davida Thoreau „Walden, czyli życie w lesie” niektórzy przemyślą to pewnie na nowo, inni porzucą taką myśl na zawsze. Książka jest rezultatem eksperymentu przeprowadzonego przez Thoreau. Przez dwa lata mieszkał w zbudowanym przez siebie domu nad stawem Walden w stanie Massachusetts, żywił się jedynie tym, co zasadził, złowił bądź co udało mu się zdobyć w drodze wymiany. Eseje składające się na książkę są jedną wielką pochwałą życia świadomego, surowego i prostego w bliskim kontakcie z przyrodą. Książka jest uważana za klasyczną, podstawową pozycję w kanonie literatury amerykańskiej i światowej (pierwsze wydanie: 1854 r.). Eksperyment Thoreau przeprowadził i książkę napisał w połowie XIX wieku, gdy powodów zaszycia się z dala od zgiełku było pewnie znacznie mniej niż dzisiaj.