Biskup Tadeusz Lityński udzielił święceń diakonatu Dawidowi Klepusewiczowi z parafii pw. św. Józefa Rzemieślnika w Nowej Soli, Wojciechowi Lisiewiczowi z parafii pw. św. Alberta Chmielowskiego w Zielonej Górze oraz Pawłowi Mikołajczakowi z parafii pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny we Wschowie.
– W tym świętym miejscu prosimy, by ci nasi bracia byli sługami woli Bożej i wypełniali swą misję z największą pokorą, tak jak to czyni Maryja, nasza Rokitniańska Pani – mówił pasterz diecezji w homilii. – Matkę Najświętszą prosimy, aby te trzy serca biły szczerą miłością do Jej Syna Jezusa, do wspólnoty Kościoła i do każdego człowieka, zwłaszcza najbardziej ubogiego, ubogiego moralnie, duchowo i materialnie. Niech wyobraźnia miłosierdzia pozwoli wam, drodzy bracia, dostrzec każdą formę ubóstwa, która okrada z nadziei ludzi naszych trudnych czasów. Na wzór Maryi z tego świętego wzgórza, zasłuchajcie się w Boga i człowieka, by jak najlepiej rozeznać, jak kochać i służyć, jak nieść Ewangelię i dawać świadectwo Chrystusowej prawdzie – podkreślał bp Lityński. – Będziecie bardzo blisko Jezusa w Jego zbawczej misji we współczesnym świecie, w Jego służbie. Nie jest to godność dla chwały ludzkiej, ale dla chwały Bożej.
Diakonat jest pierwszym z trzech stopni sakramentu święceń. Diakon głosi słowo Boże w homiliach, może udzielić sakramentu chrztu oraz błogosławić związki małżeńskie, posługuje biskupowi i prezbiterom podczas Mszy św. Jest zobowiązany do życia w celibacie i codziennego odmawiania Liturgii Godzin. Diakoni noszą dalmatykę albo albę oraz stułę przewieszoną przez lewe ramię i spiętą u dołu.
Do dostępności, łagodności serca i ożywiania nieustannego dialogu z Jezusem zachęcił Ojciec Święty diakonów przybyłych do Wiecznego Miasta z okazji Jubileuszu Miłosierdzia. Franciszek wskazał na konieczność łączenia apostolstwa ze służbą bliźnim, zwłaszcza ubogim, bo „uczeń Chrystusa musi iść drogą Mistrza”.
Oto tekst papieskiej homilii w tłumaczeniu na język polski:
Opuszczamy gościnny Rzeszów, by krętymi drogami Pogórza dotrzeć do Sanoka – miasta o wielkiej historii i głębokiej duchowości. Nad rynkiem tego królewskiego grodu góruje franciszkańska świątynia, w której od wieków, w ciszy i modlitewnym skupieniu, czeka na nas Matka Boża Pocieszenia – Pani Sanocka.
Kiedy stajemy przed Jej cudownym obrazem, uderza nas niezwykły spokój i dostojeństwo tego wizerunku. Maryja przedstawiona jest w typie Matki Bożej Śnieżnej, z Dzieciątkiem na ręku. To obraz, który przybył tu w XVII wieku i niemal natychmiast stał się źródłem niezliczonych łask. Sanoczanie od pokoleń wiedzą, że tutaj każde strapienie znajduje ukojenie. Historia tego miejsca przypomina nam, że Maryja nie jest odległą królową, ale Matką, która schodzi w doliny naszego życia, by podać rękę w chwilach słabości.
ks. Roman Piwowarczyk, autor książki Arka Noego odnaleziona
W Łódzkim Klubie Biznesu przy ul. Piotrkowskiej 85 odbyło się spotkanie z ks. dr Romanem Piwowarczykiem, autorem książki „Arka Noego odnaleziona”. - Moja przygoda z historią Noego i poszukiwaniem arki zaczęła się w listopadzie 2017 r. i trwa do dzisiaj. Pewnego dnia przygotowując się do Mszy świętej natrafiłem na fragment Ewangelii, który mocno mnie poruszył: „Jezus powiedział do swoich uczniów: Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich” (Łk 17,26).
Ksiądz Roman dr filozofii znający języki obce m.in.: łacinę, grekę, francuski, angielski, natrafił na różne dokumenty potwierdzające budowę arki. Noe przygotowywał się do potopu przez długi czas, budował ją prawie 100 lat. Miała ona długość około 150 m, szerokość 14 m i wysokość 20 m. Był to największy drewniany statek zbudowany na naszej planecie wykonany w drewna cedrowego i cyprysowego. Potop nastał, gdy Noe miał 600 lat (a żył ponad 900). Nie było to żadne tsunami ani podtopienie, tylko globalny potop. Arka osiadła po roku dryfowania na samotnej, wulkanicznej Górze Ararat, mającej kształt piramidalny. Święta Góra Ararat przez tysiąclecia była w obszarze Armenii i jest do dzisiaj jej symbolem. Tam wyszedł z arki Noe wraz z rodziną, rozpoczął nowe życie i założył pierwsze państwo po potopie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
