Wierni od wieków oddają cześć Maryi w różnych wizerunkach. To Ona pociesza, oręduje do Boga, wspomaga i podnosi, kiedy brakuje sił. Przed 27 laty bp Andrzej Suski powierzył Matce Bożej Nieustającej Pomocy nowo utworzoną diecezję toruńską jako głównej patronce, a Jej żywy kult trwa do dziś
Co roku setki wiernych biorą udział w diecezjalnych obchodach ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy, by dziękować za otrzymane łaski oraz prosić o Jej dalszą opiekę.
Modlitwa wdzięczności
Maryja zgromadziła swoich czcicieli 27 czerwca w diecezjalnym sanktuarium Miłosierdzia Bożego, gdzie modlono się przed Jej wizerunkiem nowenną oraz Koronką do Miłosierdzia Bożego. Jej Niepokalanemu Sercu powierzano sprawy całej diecezji, chorych i cierpiących, powołanych do służby Bożej, dzieci, rodziny oraz wszystkie intencje, które każdy z przybyłych przyniósł w sercu.
Aktem wdzięczności za ocalenie ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy z pożogi wojennej jest doroczna procesja ulicami miasta Torunia. Trwa ona nieprzerwanie od 1947 r., z wyjątkiem przerwy w latach komunizmu. W uroczystej procesji, której przewodniczył bp Wiesław Śmigiel, modlono się przy czterech ołtarzach, przygotowanych przez wspólnoty parafialne. Wzięli w niej udział licznie zebrani wierni wszystkich stanów Kościoła.
Trzy narzędzia
Najważniejszym momentem obchodów była Eucharystia w sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy na toruńskich Bielanach.
Reklama
W homilii bp Wiesław Śmigiel przedstawił trzy narzędzia, jakie daje Maryja, aby nieustannie pomagać swoim dzieciom. Zauważył, że „pierwszym z nich jest otwarcie na Słowo Boga, posłuszeństwo Słowu. Maryja całym swoim życiem uczy Kościół i każdego z nas, że tylko posłuszeństwo Słowu Bożemu może dać nam szczęście”. Jako drugie narzędzie wskazał modlitwę, która jest trwaniem przy Jej Synu. Matka Boża wielokrotnie objawiała, że modlitwa, szczególnie różańcowa, jest Jej miła i „ocali świat oraz zachowa pokój”. Trzecim wezwaniem Maryi są sakramenty święte, które pieczętują naszą bliskość z Bogiem. Są to przede wszystkim Komunia św. oraz sakrament pokuty i pojednania. – Nic tak nie przemienia życia człowieka, jak słowo potwierdzone przyjętą do serca Komunią św. – podkreślił bp Wiesław.
Źródło pokoju
Matka Boża chce obdarzać każdego człowieka wewnętrznym pokojem. Bp Śmigiel zauważył, że „jeśli w sercu człowieka jest wiara, to mamy świadomość, że gwarancją pokoju jest modlitwa i różaniec”. Zwrócił uwagę, że postać Maryi jest dla wierzących szczególnie ważna. – Jeśli ktoś chce nas obrazić lub dopuszcza się prowokacji, ponieważ szuka rozgłosu, to często uderza właśnie w Matkę Bożą, w Jej wizerunek. Zrozumiałe, że to boli chrześcijan, bo wiara pozwala w Maryi zobaczyć naprawdę Matkę, a nikt nie godzi się na obrażanie swojej Mamy – dodał.
Na zakończenie Eucharystii Ksiądz Biskup odmówił akt zawierzenia diecezji toruńskiej Maryi. – Dziś Kościół toruński staje przed Twoim wizerunkiem, aby z Tobą wielbić Boga Odkupiciela, by dziękować za Twoje macierzyńskie pośrednictwo, uczyć się od Ciebie zawierzenia, miłości i doskonałego zjednoczenia z Chrystusem – modlił się bp Śmigiel.
Zwieńczeniem uroczystości był koncert pieśni maryjnej parafialnego chóru Perpetuo Soccorso – Modlitwa o pokój na świecie.
W Piśmie Świętym czytamy: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz podobnego Nam” (Rdz 1, 26) i dalej: „Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył” (Rdz 1, 27). Jakie podobieństwo autor natchniony tej świętej księgi chce nam uświadomić, przekazać, o jakim podobieństwie chce nam powiedzieć? Oczywiście, nie chodzi tu o podobieństwo ciała, bo Bóg jest Duchem. Autor natchniony wskazuje więc na podobieństwo na płaszczyźnie ludzkiej, intelektualnej oraz wolitywnej. Bóg, stwarzając człowieka, dał mu duszę czystą niepokalaną, niezmazaną żadną winą, żadną pożądliwością, bez skłonności do zła. Człowiek już po stworzeniu, czyli przed grzechem pierworodnym, przewyższał wszelkie ziemskie stworzenia, ponieważ był pełen cnót, chociaż wszystko, co Bóg stworzył, było piękne i dobre. Świadczy o tym Księga Rodzaju: „A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre” (1, 31). Świat był piękny, pełen ładu, harmonii i porządku. Wszystko było przepełnione radością, szczęściem. Cała przyroda wraz z człowiekiem żyła ze sobą w przyjaźni, we współpracy. Nikomu niczego nie brakowało. Człowiek oglądał Boga, rozmawiał z Nim. Ten stan trwał do chwili pierwszego grzechu człowieka. To grzech człowieka, który polegał na pysze i nieposłuszeństwie Bogu, zniszczył całe szczęście Raju. Bóg ukarał człowieka, ale jednocześnie zapowiedział drugą niewiastę - drugą Ewę, która naprawi skutki grzechu pierworodnego. Ludzie przez długie wieki oczekiwali niewiasty, która przyniesie wybawienie i da światu Mesjasza. Kiedy nadszedł wyznaczony czas przez Boga, przyszła na świat Maryja - Niepokalanie Poczęta. Bóg zachował ją od grzechu pierworodnego. Od poczęcia więc była bez zmazy, czysta, nieskalana, pełna łaski Bożej. Niepokalane Poczęcie było dla Maryi darem, skarbem i przywilejem darmo danym przez Boga. To że przez całe życie nie popełniła żadnego nawet najmniejszego grzechu, było owocem Jej współpracy z otrzymaną łaską. Przepełniona miłością do Boga, ku Niemu, nieustanne kierowała swe Serce; przy Nim trwała myślą w nieustannej adoracji. Czuwała, aby we wszystkim wypełnić Jego wolę. Wiele lat swego ziemskiego życia spędziła w ubogim Nazarecie wśród ludzi. Będzie widziała zło - ono będzie Ją bardzo ranić, ale Jej dusza będzie zawsze złączona z Bogiem. W swym sercu nosiła skarby Raju utraconego przez pierwszych ludzi. Bóg jej zaufał, a Ona nie zawiodła Boga, była zawsze Mu wierna, zawsze posłuszna w codziennym szarym, na pozór zwykłym życiu. Posłuszeństwo było dewizą Jej ziemskiego życia. Kiedy stała pod krzyżem swego Syna, okazała posłuszeństwo Bogu. Wytrwała do końca. Ten miecz boleści, który Ją przeniknął, był „ceną”, jaką zapłaciła za nieposłuszeństwo wielu ludzi.
Każdego roku w okresie Adwentu obchodzimy uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Kościół stawia nam Ją za wzór i ukazuje Jej duchowe piękno. Mijają pokolenia, a ludzie wciąż wpatrują się w swoją duchową Matkę. Wśród tej rzeszy był bł. Honorat Koźmiński, który żył w XIX wieku. Po swoim nawróceniu zaufał Maryi i Jej się oddał pod opiekę. W uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny 8 grudnia 1885 r. założył bezhabitowe zgromadzenie zakonne Jej poświęcone pod nazwą Zgromadzenie Córek Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny. Jako główne zadanie Błogosławiony postawił przed siostrami wychowanie dzieci i młodzieży. Oczywiście, chodziło tu o wychowanie chrześcijańskie. Siostry mają zaszczepiać w małych i młodych sercach nie tylko dobra kultury ludzkiej, pogłębiać wiedzę o świecie, rozwijać intelektualnie, ale nade wszystko mają prowadzić do Boga.
Maryja jest Matką nas wszystkich, dlatego trzeba nam do Niej się zwracać i Ją naśladować. Teraz może bardziej niż kiedykolwiek, ponieważ cywilizacja i laicyzacja świata niosą za sobą zagrożenia szczególnie dla tego, co święte, co Boże.
Sąd uchylił karę finansową nałożoną na stację TVN przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji za nierzetelny materiał na temat o. Tadeusza Rydzyka CSsR i Rodziny Radia Maryja. Decyzja sądu nie jest prawomocna - informuje Radio Maryja.
W listopadzie 2024 r. ówczesny przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Maciej Świrski, nałożył na stację TVN ponad 142 tys. zł kary za emisję reportażu „29 lat bezkarności. Fenomen ojca Tadeusza”.
W ramach spotkań organizowanych przez KSW Archidiecezji Wrocławskiej o niezwykłych objawieniach ks. Popiełuszki we Włoszech opowiedziała dr Teresa Izworska, autorka rozprawy poświęconej nauczaniu ks. Jerzego.
W pierwszej części przypomniała sylwetkę i najważniejsze wydarzenia z życia męczennika. Podkreślała, że błogosławiony od najmłodszych lat miał dar słuchania innych. Przybliżyła trudny czas służby wojskowej w Bartoszycach, gdzie był prześladowany i szykanowany z powodu nieugiętej postawy i zawierzenia Bogu. O tych szykanach pisał do ojca duchownego: „Jak słodko jest cierpieć, gdy się cierpi dla Chrystusa”. Z Bartoszyc powrócił jednak ze zrujnowanym zdrowiem. – Ale dzięki niemu nikt z kleryków nie zrezygnował z drogi kapłańskiej – mówiła prelegentka i nawiązała do późniejszej działalności ks. Jerzego: – Był kapłanem, dzięki któremu wielu ludzi powracało do Boga”. Mówiąc o porwaniu i maltretowaniu zauważyła analogię ze św. Andrzejem Bobolą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
