Najwyższa pora, aby dokonało się nawrócenie człowieka, a Wielki Post to dobry czas na przemianę. „Bóg jest miłością”. Jezus nas odkupił. Przestańmy się lękać!
U stóp Krzyża św. Ottona i przy Relikwiach Krzyża Świętego w dniach 6-13 marca 2020 r. parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Cerkwicy przeżywała swoje misje. Parafia znajduje się w dekanacie trzebiatowskim w północno-zachodniej części woj. zachodniopomorskiego. Kościół parafialny w Cerkwicy, datowany na XV wiek, należy do cennych zabytków województwa i reprezentuje gotycką architekturę sakralną. We wnętrzu kościoła znajdują się barokowy ołtarz z XVII wieku, ambona i chrzcielnica, a także relikwie św. Faustyny orędowniczki Bożego Miłosierdzia, św. Jana Pawła II i św. Floriana.
„Przestań się lękać! Zaufaj Bogu, który jest bogaty w miłosierdzie. Jest z tobą Chrystus, niezawodny Dawca nadziei” (św. Jan Paweł II, Kraków-Balice, 16 sierpnia 2002 r.)
Podziel się cytatem
Opodal legendarnego wzgórza Dzwonnik, na którym położony jest kościół parafialny, pośród wiekowych dębów usytuowana jest „Studzienka św. Ottona”, miejsce upamiętniające misję św. Ottona, biskupa z Bambergu, który w latach 1124-25 głosił wiarę chrześcijańską Pomorzanom na prośbę ówczesnego władcy Polski, księcia Bolesława Krzywoustego. Przy „Drodze Światła”, w miejscu przypominającym, że zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest dla chrześcijan kluczowym wydarzeniem w przeżywaniu wiary, ks. kan. Kazimierz Olejniczak wraz ze służbą liturgiczną i członkami Apostolstwa Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci przyjął Krzyż św. Ottona i Relikwie Krzyża Świętego niesione przez ojców z parafii.
Czas Misji to czas łaski, zjednoczenia na wspólnej modlitwie. Z tego czasu korzystała wspólnota parafialna w Cerkwicy, która spotykała się na codziennej adoracji i Eucharystii. Mszę św. na rozpoczęcie Misji sprawował ks. prał. dr Zbigniew Wyka, a w dniach 7-11 marca 2020 r. Misje u stóp Krzyża prowadzili ks. dr Radosław Siwiński, wykładowca Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie, prezes koszalińskiego Stowarzyszenia „Dom Miłosierdzia”, z dwiema siostrami i dwoma braćmi ze Zgromadzenia Miłosiernego Pana.
W środę o godz. 10 w Sądzie Okręgowym w Warszawie rozpocząć ma się proces ks. Michała Olszewskiego i b. urzędniczek Ministerstwa Sprawiedliwości w sprawie przyznania dotacji dla Fundacji Profeto z Funduszu Sprawiedliwości. Prokuratura planuje przedstawić w tej sprawie ponad dwa tysiące dowodów.
Sędzią referentem w tej sprawie jest Justyna Koska-Janusz. Kolejne zaplanowane terminy rozpraw to: 28 stycznia, 10 lutego i 17 lutego.
O tym, że, współczucie przekłada się na konkretne czyny, służenie bliźniemu jest miłowaniem Boga w praktyce oraz autentyczne poświęcenie się wszystkim cierpiącym, zwłaszcza chorym, starszym i uciśnionym, jest możliwe jeśli będziemy „rozpaleni Bożą miłością” pisze Papież w opublikowanym dziś Orędziu na XXXIV Światowy Dzień Chorego. Opieka nad chorymi jest „autentycznym działaniem kościelnym” - przypomina Leon XIV.
Papież w dokumencie proponuje rozważenie ewangelicznego obrazu miłosiernego Samarytanina, który jest „zawsze aktualny i nieodzowny, aby na nowo odkryć piękno miłości i społeczny wymiar współczucia oraz zwrócić uwagę na potrzebujących i na cierpiących, jakimi są chorzy”. Refleksja nad wybranym fragmentem z Pisma Św. (Łk 10, 25-37) została uczyniona poprzez zastosowanie klucza hermeneutycznego encykliki „Fratelli tutti”, papieża Franciszka. W dokumencie tym znajdujemy wskazanie: „współczucie i miłosierdzie wobec potrzebujących nie sprowadzają się jedynie do wysiłku indywidualnego, ale realizują się w relacji: z bratem w potrzebie, z tymi, którzy się nim opiekują, a – co najważniejsze – z Bogiem, który obdarza nas swoją miłością”.
Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
