Reklama

Posługi w seminarium

Niedziela rzeszowska 18/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Każde powołanie kapłańskie jest darem Bożym stanowiącym niewątpliwie wielkie dobro dla tego, dla kogo jest przeznaczone. Jednocześnie jest to dar dla całego Kościoła, dobro dla jego życia i misji. Dlatego Kościół powinien chronić ten dar, cenić go i miłować. Kościół ponosi odpowiedzialność za narodziny i dojrzewanie powołań kapłańskich w procesie formacji.
Celem formacji kandydatów do kapłaństwa jest przygotowanie ich do udziału w miłości Chrystusa Dobrego Pasterza. Formacja ta powinna mieć więc charakter głęboko duszpasterski. Potwierdza to jednoznacznie dekret soborowy Optatam totius we fragmencie poświęconym Seminariom Wyższym. "W nich całe kształtowanie alumnów winno zdążać do tego, aby na wzór Pana naszego Jezusa Chrystusa, Nauczyciela, Kapłana i Pasterza wyrabiali się oni na prawdziwych duszpasterzy. Niech więc przygotują się do posługi Słowa, aby objawione Słowo Boże rozumieli coraz lepiej, posiedli je przez rozmyślanie i wyrażali je mową oraz obyczajami; niech się przygotowują do posługi kultu oraz uświęcenia, aby modląc się i spełniając święte czynności liturgiczne, wykonywali dzieło zbawienia przez Ofiarę eucharystyczną i sakramenty; niech się przygotowują do posługi pasterskiej, aby umieli ukazywać ludziom Chrystusa, który nie przyszedł, aby Mu służono, ale aby służyć i oddać duszę swoją na okup za wielu, i aby stawszy się sługami wszystkich, pozyskali wielu" (Dekret o formacji kapłańskiej 4.).
Dokument soborowy zwraca uwagę na powiązanie między różnymi aspektami formacji: ludzkim, duchowym, intelektualnym i pastoralnym. Formacja seminaryjna dokonuje się etapami. Pierwsze 2 lata to studia filozoficzne; kolejne 4 - studia teologiczne. Jest to więc okres, w którym kandydat stopniowo dochodzi do święceń kapłańskich. Przygotowuje się do nich przez kolejne posługi: lektora, akolity, przez kandydaturę do diakonatu i kapłaństwa.
3 kwietnia br., na zakończenie rekolekcji wielkopostnych, które prowadził ks. Tadeusz Huk z Warszawy, w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie bp Edward Białogłowski udzielił klerykom posługi lektoratu i akolitatu. Otrzymanie posługi lektoratu ma miejsce na III roku studiów. Lektor jest ustanowiony do wykonywania czytań z Pisma Świętego, z wyjątkiem Ewangelii. Może on podawać intencje Modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psałterzysty, może także wykonać psalm między czytaniami. Posługę lektora otrzymali: Damian Bolka z Kamienia, Sebastian Dziedzic z parafii bł. J. S. Pelczara w Rzeszowie, Krzysztof Golas z Kamienia, Łukasz Hendzel, Rafał Mosior, Ernest Radoń z parafii farnej w Ropczycach, Paweł Koleśnikowicz i Bogdan Watras z Krzywej Wsi-Podlesia, Dawid Krzeszowski i Rafał Majerski z parafii pw. św. Jadwigi w Gorlicach, Artur Michalski z Kołaczyc, Daniel Pyznar z Bednarki (parafia Lipinki), Marcin Stachnik i Wojciech Zygo z Weryni, Paweł Wójcik z Podgrodzia w diecezji tarnowskiej, Krzysztof Ziobro z Borka Wielkiego.
Udzielenie posługi akolity następuje na IV roku studiów, po wcześniejszym przygotowaniu teologiczno-liturgicznym. "Akolita jest ustanowiony po to, aby usługiwał przy ołtarzu i pomagał kapłanowi i diakonowi. Przede wszystkim ma przygotować ołtarz i naczynia liturgiczne oraz rozdawać wiernym Eucharystię, której szafarzem nadzwyczajnym jest ustanowiony" (Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego 65.). Akolita może także zanieść Komunię św. chorym i starszym odpowiednio przygotowanym, którzy pozostają w domu lub w szpitalu. Posługę akolity otrzymali: Łukasz Chmielewski z Rymanowa w archidiecezji przemyskiej, Mariusz Fiut z Sękowej, Ryszard Hawryluk i Daniel Midura z Czudca, Marcin Jaracz z Woli Dębowieckiej (parafia Załęże), Bogusław Jaworski z Chmielnika, Mariusz Jeż z parafii farnej w Ropczycach, Witosław Kardaś ze Strzyżowa, Tadeusz Kawalec z Chmielnika, Rafał Krejmas z Głojsców, Zbigniew Lubas z Konieczkowej (parafia Niebylec) Marcin Olszewski z parafii św. Barbary w Ropczycach, Sławomir Piętowski z parafii Chrystusa Króla w Rzeszowie, Piotr Potyrała ze Święcan, Andrzej Rąpała z parafii pw. św. Anny w Bieczu, Piotr Soja ze Strzyżowa, Marek Story z Kamienia, Marek Winiarski z Gogołowa, Grzegorz Wolan z Tropi (parafia Strzyżów), Marek Wygonik ze Świerchowej (parafia Osiek Jasielski), Przemysław Zapór z Frysztaka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Po zmartwychwstaniu Jezus powie uczniom: „Pokój wam”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Efez był jednym z największych miast prowincji Azji. Był portem, ośrodkiem handlu oraz miejscem kultu Artemidy. Znano tam także praktyki magiczne. Istniała też diaspora żydowska. Paweł spotyka w Efezie ludzi nazwanych uczniami. Są związani z ruchem Jana Chrzciciela.
CZYTAJ DALEJ

Narodziny i Chrzest św. Karola Wojtyły

2026-05-17 20:47

[ TEMATY ]

urodziny

Karol Wojtyła

Red

Emilia rodziła, wsłuchując się w śpiew Litanii ku czci Matki Bożej (maj, ok. godz. 17). Jakby Ktoś w górze w tym porodzie pomagał. Urodził się cudowny chłopczyk. A właściwie chłopak. Był bowiem wyjątkowo duży, silny, zdrowy. I głośno płakał, jakby chciał przekrzyczeć ludzi śpiewających Litanię w pobliskim kościele. Gdy akuszerka położyła niemowlaka na piersiach matki, zobaczyła, że po policzkach Emilii płyną łzy, na twarzy zaś rysuje się szeroki uśmiech. Matka czuła radość, wzruszenie i szczęście, że zdarzył się cud. Bo i dziecko, i ona żyją. Do tego zamiast chuderlawego, słabego dzieciątka, którego się spodziewała, urodziła wielkiego, mocnego chłopca.
CZYTAJ DALEJ

Majowe podróże z Maryją: Gniezno. U Matki Bożej Pocieszenia w cieniu relikwii bł. Jolenty

2026-05-18 20:56

[ TEMATY ]

Gniezno

Majowe podróże z Maryją

relikwie bł. Jolanty

archidiecezja.pl

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia Pani Gniezna i bł. Jolenty

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia Pani Gniezna i bł. Jolenty

Nasza jubileuszowa droga prowadzi nas do samego źródła polskiej państwowości i wiary – do Gniezna. To tutaj, na Wzgórzu Franciszkańskim, Maryja od wieków czeka na pielgrzymów jako Matka Boża Pocieszenia. To sanktuarium jest miejscem niezwykłym, gdzie maryjna czułość spotyka się z historią piastowskich książąt i pokorną służbą synów św. Franciszka, obecnych tu niemal od początków istnienia zakonu.

Wchodząc do gotyckiej świątyni, nasze kroki kierujemy ku bocznemu ołtarzowi, w którym jaśnieje siedemnastowieczny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Maryja na tym wizerunku patrzy na nas z niezwykłą łagodnością, a Jej oblicze emanuje pokojem, który jest darem Ducha Świętego. Tytuł „Pocieszycielki” nie jest tu przypadkowy – przez wieki mieszkańcy Gniezna i okolic przynosili tu swoje troski, szukając ratunku w czasach najazdów i osobistych dramatów. Ukoronowany w 1997 roku przez św. Jana Pawła II wizerunek przypomina nam, że Maryja jest Matką naszej narodowej i osobistej nadziei, przynosząca nam uśmiech Niebios.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję