Wyobraź sobie, że chcesz otworzyć drzwi, aby wejść do domu, ale klucz zaciął się w zamku i nie możesz ich otworzyć. To obrazowe porównanie insulinooporności. Teraz zmieńmy bohaterów: po zjedzonym posiłku mamy we krwi glukozę, która powinna trafić do komórek jako główne źródło energii. Do tego procesu potrzebujemy insuliny, która jest kluczem otwierającym „drzwi” (komórkę). W przypadku insulinooporności najczęściej glukoza musi stać pod „drzwiami”, ponieważ coś blokuje ich otwarcie.

Za każdym razem, kiedy zjesz banana albo kromkę chleba czy wypijesz kawę z mlekiem lub cukrem, po pewnym czasie w twojej krwi zaczyna się pojawiać glukoza pochodząca z tych produktów. Na szczęście mamy trzustkę, która uwalnia insulinę. Jej zadaniem jest upakowanie glukozy w mięśniach i wątrobie, aby utrzymać odpowiednie stężenie cukru we krwi. Im mniej insuliny potrzebuje twój organizm, żeby wykonać swoją robotę, tym bardziej wrażliwe są twoje tkanki na jej działanie.

Insulinooporność to nic innego jak zaburzona wrażliwość tkanek na działanie insuliny i w efekcie zaburzony wychwyt glukozy. Cukier we krwi jest toksyczny, więc trzustka musi wydzielić jeszcze więcej insuliny, aby uporać się z jego podwyższonym poziomem. Po jakimś czasie receptory komórek przestają w ogóle reagować na insulinę i zostajemy z wysokim poziomem cukru we krwi, który zostanie zgromadzony w komórce tłuszczowej w formie trójglicerydów. Przeszkodami w „otwarciu drzwi” mogą być: częste posiłki, podjadanie między nimi, otyłość brzuszna, dieta bogata w tłuszcze trans, brak aktywności fizycznej.

Co można zrobić, aby wyregulować poziomy glukozy oraz insuliny we krwi?

- wybierać produkty o niskich indeksach glikemicznych
- unikać żywności bogatej w syrop glukozowo-fruktozowy i skrobię modyfikowaną
- ograniczyć spożywanie nabiału oraz dużych ilości owoców – działanie insulinotwórcze
- wybierać produkty bogate w błonnik pokarmowy
- ustalić stałe pory 3 lub 4 posiłków
- jeść codziennie garść orzechów
- podczas każdego posiłku zjadać średnią miskę warzyw
- spożywać oleje tłoczone na zimno, np. oliwę z oliwek, olej lniany

Sprawdź, czy insulinooporność nie dotyczy ciebie. Poniżej – niektóre z towarzyszących jej objawów:

- senność po posiłku
- zachcianki na coś słodkiego po posiłku
- otyłość brzuszna
- bezsenność
- zaburzenia hormonalne
- wzrost poziomu trójglicerydów
- wysokie ciśnienie krwi
- głód odczuwany przez cały dzień, także po posiłku
- częste oddawanie moczu
- wzmożony apetyt i pragnienie