Dziękuję za waszą trudną i odpowiedzialną posługę, którą pełnicie w Kościele – powiedział 24 lutego biskup włocławski Krzysztof Wętkowski podczas Mszy św. na zakończenie 3-dniowej ogólnopolskiej konferencji księży egzorcystów w Zduńskiej Woli.
Podobne spotkania księży egzorcystów organizowane są dwa razy w roku. Uczestniczą w nich egzorcyści z Polski, ale także polskojęzyczni egzorcyści posługujący poza granicami kraju. Konferencje mają charakter formacyjny, służą też jednak wymianie doświadczeń. Organizowane są w różnych miejscach Polski związanych z kultem świętych – tym razem wybór padł na ośrodek rekolekcyjny Księży Orionistów w Zduńskiej Woli, rodzinnym mieście św. Maksymiliana Marii Kolbego. W diecezji włocławskiej posługuje obecnie sześciu księży egzorcystów.
Biskup Wętkowski oparł homilię na trzech słowach zaczerpniętych z Ewangelii dnia: „piekło”, „mali” i „sól”. W rozważaniu pierwszego z nich podkreślił fakt istnienia rzeczywistości piekła i potrzebę przypominania o możliwości wiecznego potępienia po śmierci. W tym miejscu przypomniał, że piekło jest wyborem człowieka, który decyduje, za czym idzie w swoim życiu. Jednocześnie zwrócił uwagę na Boże Miłosierdzie, które jest dla nas ratunkiem.
Reklama
Pochylając się nad zagadnieniem „mali”, homilista skupił się przede wszystkim na złu zgorszenia. Gdy wyjaśniał znaczenie tego pojęcia, podkreślił, że należy je rozumieć w kontekście sprowadzenia na złą drogę człowieka, który ufa. – Nie chodzi więc tylko o małych w sensie fizycznym, ale również o małych w sensie duchowym, w sensie wiary, którzy szukają swojej drogi i z zaufaniem przychodzą do innych z prośbą o pomoc – tłumaczył bp Wętkowski.
Do egzorcystów, w nawiązaniu do ich posługi, hierarcha powiedział: – Wasza posługa w głównej mierze sprowadza się do troski o tych małych, którzy z powodu różnych wyborów znaleźli się w dramatycznych sytuacjach. Uczulał, aby nie zapominać o gorszycielach, których należy ratować przed wiecznym potępieniem.
Zatrzymując się przy temacie soli, ksiądz biskup sprecyzował potrójne znaczenie tego pojęcia. Pierwsze – „bycie posolonym ogniem” porównał do próby wiary, którą człowiek przechodzi przez prześladowania. – Dlatego możemy powiedzieć, że delikatne prześladowania Kościołowi pomagają. Jeżeli tego nie ma, wspólnota wierzących może stracić zapał i dynamizm – zauważył. Drugie – „zachowanie smaku” ma być tym, co dodaje jakości życiu. Trzecie znaczenie to „mieć sól w sobie i zachowywać pokój między sobą”. – Mieć w sobie sól to znaczy zachowywać żywą wiarę, nieustannie ją w sobie ożywiać i budzić, aby nie stać się obojętnym – zaznaczył.
2 lutego, Kościół katolicki obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. Czyni to na pamiątkę ofiarowania przez Maryję i Józefa ich pierworodnego syna, Jezusa, w świątyni jerozolimskiej. W polskiej tradycji jest to też święto Matki Bożej Gromnicznej. 2 lutego przypada także Dzień Życia Konsekrowanego. Siostry i bracia zakonni, podobnie jak Jezus w świątyni Jerozolimskiej, ofiarowują swoje życie na wyłączną służbę Bogu. W Polsce żyje ok. 30 tys. osób konsekrowanych.
Przed 1969 r. na Zachodzie święto Ofiarowania Pańskiego znane było jako Święto Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny. Po soborze zmieniono nazwę, żeby ukazać chrystocentryczne znaczenie uroczystości. W Polsce od gromnic święconych tego dnia przyjęła się nazwa „Matki Boskiej Gromnicznej”.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.