Reklama

Niedziela Rzeszowska

Perełka ma 350 lat

Kościół w Gogołowie, któremu patronuje św. Katarzyna Aleksandryjska, to bezcenny zabytek Podkarpacia.

Niedziela rzeszowska 28/2022, str. IV

[ TEMATY ]

zabytek

kościół drewniany

Archiwum parafii w Gogołowie

Drewniany kościół w Gogołowie

Drewniany kościół w Gogołowie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wspólnota parafialna zgromadziła się na jubileuszowej Mszy św. z okazji 350. rocznicy powstania kościoła. Uroczystość odbyła się 19 czerwca 2022 r.

Drewniana świątynia została wybudowana w 1672 r. przez cieślę Stanisława Charchułowicza, z inicjatywy ówczesnych dziedziców okolicznych ziem – braci Rojowskich. Kościół, wzniesiony w tradycji gotyckiej, był remontowany i przebudowany w XVIII i XIX wieku. W trakcie działań wojennych został nieznacznie uszkodzony. Gogołowska świątynia to perełka na Szlaku Architektury Drewnianej województwa podkarpackiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Na uroczystość przybyli parafianie, a także zaproszeni goście. Eucharystii przewodniczył i słowo Boże wygłosił bp Kazimierz Górny, który przypomniał wydarzenia i osoby związane ze świątynią. Podziękował ks. kan. Arturowi Wesołowskiemu, proboszczowi, za troskę i ogromny trud wkładany w rozwój duchowy i materialny parafii, a szczególnie kościoła. Podkreślił także bezcenny wkład włożony w budowę dwóch nowych świątyń w tej parafii (kościół w Gogołowie i w Hucie Gogołowskiej) wieloletniemu proboszczowi ks. prał. Emilowi Midurze. Kaznodzieja przybliżył także sylwetkę patronki parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Podkreślił, że choć żyła w IV wieku, to jej postawa wierności wierze i Chrystusowi jest aktualna także dziś. Zachęcił także wiernych do rozbudzenia w sobie jeszcze większego pragnienia przyjmowania Najświętszej Eucharystii.

Razem z biskupem przy stole eucharystycznym modlili się proboszczowie z okolicznych parafii i księża rodacy. Obecni byli przedstawiciele władz sołeckich, gminnych, samorządowych i państwowych w osobie senatora RP Zdzisława Pupy. Na końcu Mszy św. głos zabrali ks. prał. Emil Midura i ks. Artur Wesołowski, który podziękował za modlitwę, obecność i zaprosił na dalszą część uroczystości, którą był festyn.

Spotkanie odbyło się na placu obok zabytkowego kościoła. Po powitaniu gości na scenie pojawiły się przedszkolaki z Zespołu Szkół im. gen. Ignacego Kruszewskiego w Gogołowie, które zaprezentowały swoje talenty artystyczne. Kolejnym punktem festynu było rozdanie nagród w gminnym konkursie plastycznym dla szkół podstawowych i przedszkoli pt.: 350-lecie kościoła pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Gogołowie. Na scenie odbył się także konkurs wiedzy o kościele. Dla wszystkich uczestników przygotowano nagrody.

W części muzycznej na scenie wystąpili m. in.: Zespół Śpiewaczy „Gogołowianie”, Strażacka Orkiestra Dęta z Frysztaka, Zespół Ludowy „Twierdzanie”. Nie zabrakło także zabaw dla najmłodszych (animacje dla dzieci z Passio, malowanie twarzy, dmuchańce itp.). Zaś na stoiskach można było zaopatrzyć się w przepyszne swojskie jadło. Zwieńczeniem święta parafii była zabawa taneczna.

Z okazji jubileuszu wydany został album pt.: Kościół w Gogołowie św. Katarzyny Aleksandryjskiej autorstwa Agaty Zahuta. W wybrane niedziele wakacji o godz. 18 w kościele organizowane będą koncerty. Mamy nadzieję, że historyczne wydarzenie, jakim jest 350 lat obecności Boga w tej świątyni stanie się dla parafian pogłębieniem wiary i miłości do Boga.

2022-07-05 12:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pomnikowe zdjęcia

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 19/2021, str. IV

[ TEMATY ]

konkurs

zabytek

Ks. Adrian Put/Niedziela

Kołem napędowym konkursu są ks. kan. Władysław Tasior i Elżbieta Nowicka

Kołem napędowym konkursu są ks. kan. Władysław Tasior i Elżbieta Nowicka

Jednym z najwspanialszych zabytków województwa lubuskiego jest zespół dawnego opactwa Kanoników Regularnych Reguły Świętego Augustyna przy pl. Klasztornym w Żaganiu. Przed 10 laty postanowieniem prezydenta RP obiekt otrzymał status Pomnika Historii. Z tej okazji ogłoszono konkurs, który ma pomóc rozpropagować zabytek.

Żagański Pomnik Historii to obiekt składający się z kościoła, dawnego klasztoru, konwiktu oraz spichlerza klasztornego. Od lat trwają prace remontowe, ale w ostatnim okresie znacznie przyspieszyły. Gołym okiem widać poważne zmiany. Jednak to, co szczególnie wyróżnia obiekt, to wartość artystyczna i historia. Jego początki nierozerwalnie wiążą się z zakonnikami, którzy przybyli do miasta w 1284 r. z niedalekiego Nowogrodu Bobrzańskiego. Sprowadził ich książę głogowski Przemko. Brat Przemka, Konrad w 1299 r. przekazał zakonnikom swój zamek na tymczasową siedzibę klasztoru. Zakonnicy rozbudowali go, tworząc gotycki kompleks budowli klasztornych.
CZYTAJ DALEJ

Śmierć „tego samego dnia”: kanadyjski raport o granicach „pomocy w umieraniu”

Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, że w 2023 roku w tej kanadyjskiej prowincji 65 osób zmarło w ramach programu „pomocy w umieraniu” (MAiD) tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Skala tych przypadków wywołała w Kanadzie poważną debatę.

Kanada zalegalizowała „Medyczną Pomoc w Umieraniu” w 2016 roku. Początkowo prawo przewidywało 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku, a wykonaniem procedury. W 2021 roku parlament zniósł ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. W praktyce oznacza to, że w niektórych przypadkach nie obowiązuje żaden minimalny czas namysłu. Jeśli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona nawet tego samego dnia. Raport MDRC pokazuje, że taka sytuacja nie jest marginalna, a w wielu przypadkach eutanazja wykonywana jest niemalże natychmiastowo.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję