Tutaj sprawowane są najważniejsze uroczystości pod przewodnictwem biskupa diecezjalnego.
– Ołtarz to najważniejsze miejsce w każdej świątyni. Często jednak to najważniejsze miejsce kojarzymy z miejscem przechowywania Najświętszego Sakramentu. Tak, ono też należy do ważnych miejsc, ale ołtarz, na którym sprawuje się Eucharystię, na którym składa się ofiarę Eucharystyczną, pozostaje najważniejszym miejscem w kościele. Ołtarz symbolizuje samego Chrystusa. Według przepisów liturgicznych powinien być stały. A stały ołtarz to taki, który jest zespolony z posadzką, którego nie można przenosić, przesuwać. Ponieważ w katedrze mamy dotąd ołtarz drewniany, postanowiliśmy zrealizować ołtarz kamienny. Powstał już projekt autorstwa ks. dr. Stanisława Szupieńki. Został już wybrany kamień – będzie nim marmur – oraz wykonawca. Ołtarz będzie zawierał ozdobny element, którym jest relief Dobrego Pasterza – mówi o tym ks. Robert Kristman – proboszcz katedry.
Uroczyste poświęcenie nowego, kamiennego ołtarza zaplanowano na 20 września. W tym dniu przypada 681. rocznica poświęcenia kościoła. Będzie to wydarzenie wpisujące się w 30-lecie diecezji.
Podczas czuwania modlitewnego z młodzieżą na Campus Misericordiae, w sobotę o 19.30, Najświętszy Sakrament zostanie wystawiony na ołtarzu, zatytułowanym „Światło Pojednania i Pokoju”. Papież Franciszek będzie pierwszym kapłanem, który wykorzysta go do modlitwy i pobłogosławi. Ołtarz został zaprojektowany w gdańskiej pracowni artystycznej „Drapikowski Studio”.
Ołtarz trafi do Sanktuarium Matki Słowa w Kibeho w Rwandzie, którym opiekują się księża pallotyni.
Poruszyła mnie opisana przez Annę Gębalską-Berekets w „Niedzieli” historia kobiety. Wyjątkowo piękne świadectwo ludzkiej wolności, błądzenia i odwagi, by nie zatrzymać się w miejscu. Nie w sensie łatwego moralizowania, ale w sensie głębokiej prawdy o człowieku: o jego wolności, błądzeniu, dojrzewaniu i zdolności do powrotu.
Ruth Pakaluk nie jest figurą z obrazka ani teologicznym hasłem. Jest kimś realnym. Człowiekiem z krwi i kości. I właśnie dlatego jej życie tak bardzo łamie stereotypy i uwiera współczesne schematy myślenia.
Po wielu latach krytyki europejskiego kolonializmu prawie cała Europa staje w obronie duńskiej kolonii w Ameryce – tak najkrócej można określić całą awanturę wokół Grenlandii. Czy się komuś to podoba, czy nie, Grenlandia jest arcyważną wyspą z militarnego punktu widzenia, a Dania całkowicie ją zapuściła pod względem obronnym.
Wbrew pozorom ze stolicy Grenlandii do Nowego Jorku jest znacznie bliżej niż do Kopenhagi, bo wyspa leży na zachodniej półkuli i geograficznie należy do Ameryki Północnej. Grenlandczycy przez wieki przyzwyczaili się do Duńskiej dominacji na wyspie, ale nie pałają do nich przesadną sympatią. Także Duńczycy nic ze swojej kolonii nie mają, bo co roku muszą dopłacać do niej ok. 700 mln dolarów. A i tak jest to kropla w morzu potrzeb.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
