Bytomska nekropolia Mater Dolorosa to jeden z najważniejszych cmentarzy na Śląsku. Szczyci się neogotycką kaplicą cmentarną z 1882 r. według projektu wiedeńskiego architekta Hugona Heera.

Na terenie bytomskich cmentarzy kwestę zorganizowało, po kilku latach przerwy, Towarzystwo Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich w Bytomiu. Środki zebrane na koncie będą przeznaczone na renowację zabytkowych nagrobków na cmentarzu Mater Dolorosa. Powstała w XVII wieku nekropolia przy ul. Piekarskiej została wpisana do rejestru zabytków w 1987 r. Przez lata pieniądze z pierwszolistopadowych kwest przeznaczane są m.in. na renowację cennych architektonicznie kaplic i rodzinnych grobowców, a także na remont cmentarnych alei. W rezultacie udało się przywrócić dawną świetność zabytkowym grobowcom m.in.: rodziny Nowotnych, Wincentego Pisarka, rodziny Paikertów, mauzoleum rodziny Goetzlerów, Ignatza Hakuby, rodziny Garusów, rodziny Pruszydłów, rodziny Schastoków, rodziny Gołębiowskich.

W Będzinie dzięki organizowanym od kilkunastu lat kwestom na trzech cmentarzach odnawiane są nagrobki najstarszej nekropolii miasta – na Górze Zamkowej, która powstała w XVII lub XVIII wieku wokół istniejącego tam wówczas drewnianego kościoła. Obecnie w tym miejscu znajduje się murowana kaplica. Od 2004 r. zebrano podczas kwest ponad 350 tys. zł, z których poddano renowacji dziewiętnaście zabytkowych nagrobków i rozpoczęto renowację kolejnych. Odnowione zostały m.in.: nagrobki górników kopalni „Reden” z 1836 r., rodziny Chorzelskich, mogiła weterana powstania styczniowego Walentego Walasa czy grobowiec Zdeblów i Zalewskich – najbardziej rozpoznawalny i jeden z najpiękniejszych obiektów w najstarszej części cmentarza. W ubiegłym roku środki ze organizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Będzina 2-dniowej zbiórki trafiły m.in. na renowację grobu harcerzy z ok. 1925 r. Na ozdobionym krzyżem z lilią oraz harcerskim pozdrowieniem „Czuwaj” nagrobku zachowały się medaliony z wizerunkami przedwcześnie zmarłych młodych ludzi. Kwesta zasiliła również remont nagrobka pedagoga i dyrektora będzińskiej szkoły – harcmistrza Franciszka Oruby. Tegoroczna kwota zebrana podczas kwesty będzie przeznaczona na renowację nagrobka Daniela Kajdy i Mariana Adamczyka, młodych, którzy zginęli zimą 1932 r. podczas starć z policją, biorąc udział w manifestacji robotniczej na Ksawerze.

Najstarsza opolska nekropolia mieści się przy ul. Wrocławskiej i ma ponad 200 lat. Największą nekropolią opolską jest natomiast ta z 1931 r. na Półwsi – części Opola włączonej do miasta w 1936 r. Obecny cmentarz został zamknięty w 1963 r. W 1984 r. w trakcie inwentaryzacji znajdowało się na nim ok. 2, 7 tys. grobów, z których ok. 2, 5 tys. pochodziło sprzed wojny. Najstarszy istniejący grobowiec należy do rodziny Süssenbach (Christian Jan Süssenbach, królewski nadleśniczy, zm. 1832, oraz Cathrina Ernestin Süssenbach, zm. 1831). Nekropolia była również swoistym parkiem rzeźb, niejednokrotnie o wysokich wartościach artystycznych.

Czwarty rok z rzędu przy okazji uroczystość Wszystkich Świętych na cmentarzu Opole-Półwieś na rzecz Fundacji Niezłomni kwestują przedstawiciele Stowarzyszenia „Jedna Odra”, którzy zbierają pieniądze na ekshumację ciał Żołnierzy Wyklętych.