Reklama

Parafia św. Konstancji

Prowadzić ludzi do Boga

W 1916 r. w północno-zachodniej części Chicago grupa 90 polskich rodzin z parafii Matki Bożej Zwycięskiej zwróciła się do biskupa pomocniczego Chicago - Paula Rhoda z prośbą o utworzenie nowej parafii, która służyłaby polskim katolikom. Biskup wyraził zgodę na zorganizowanie nowej wspólnoty w dzielnicy Chicago, zwanej Jefferson Park. Jej patronką została św. Konstancja.
Ks. Alexander Knitter, pierwszy proboszcz, otrzymał zadanie zorganizowania nowej parafii. Zakupił więc kościół protestancki na skrzyżowaniu ulic Lawrence i Central. Do czasu jego urządzenia, parafianie z nowo założonej parafii gromadzili się na Mszach św. w jednym z pobliskich domów, którego właścicielką była Valentine Wachowski. Wkrótce zaczęto udzielać pierwszych sakramentów chrztu i ślubów, co oznaczało, że działalność nowej parafii rozpoczęła się na dobre. Ks. Knitter szybko zorientował się, że okolica błyskawicznie się rozwija i wkrótce będzie potrzebował większego miejsca na nowy kościół.

Niedziela w Chicago 25/2003

Kościół pw. św. Konstancji

Kościół pw. św. Konstancji

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

1 listopada 1916 r. zakupiono ziemię i rozpoczęły się prace budowlane nad powstaniem budynku szkoły i kościoła. Niecały rok później, ówczesny arcybiskup Chicago kardynał Mundelein poświęcił nowy budynek. W 1929 r. został ukończony dom obecnej plebanii. Ks. Knitter był proboszczem parafii św. Konstancji prawie przez trzydzieści lat. W tym czasie liczba parafian wzrosła do ponad tysiąca rodzin. Powstało też wiele ogranizacji. W 1917 r. rozpoczęła swoją działalność szkoła, którą prowadziły siostry ze Zgromadzenia Notre Dame. W 1937 r. rozpoczęła też działalność High School, nazwana później Cardinal Stritch, która funkcjonowała aż do 1970 r.
Następnym proboszczem został ks. Stanislaus Derwiński. Choroba uniemożliwiła mu dłuższą pracę w parafii i po trzech latach przeszedł na rentę. W 1948 r. obowiązki nowego proboszcza przejął więc ks. Joseph Karabasz. W czasie pełnienia przez niego posługi proboszcza świeccy, nauczyciele zaczęli pracować w szkole podstawowej, została też zorganizowana nauka religii dla uczniów uczęszczających do szkół publicznych. Czwartym proboszczem został w 1954 r. ks. Sylwester Wronka. W tym czasie wybudowano nowy konwent oraz otwarto w 1959 r. nowy budynek szkoły podstawowej. Ks. Wronka zmarł na zawał serca w czasie odprawiania Mszy św. dla dzieci. Kolejnym proboszczem został mianowany ks. Louis Handzel. Zachęcał on ludzi świeckich do czynnego udziału w liturgii. W 1967 r. podjął też myśl wybudowania nowego kościoła. Budowa rozpoczęła się w czerwcu następnego roku. Ks. Handzel nie dożył końca budowy, została ona dokończona przez następnego proboszcza, którym został ks. Martin Borowczyk. 17 maja 1970 r. kard. Cody poświęcił nowy kościół i salę gimnastyczną Handzel Center, które funkcjonują do dnia dzisiejszego. Ks. Borowczyk przeprowadził też parafię przez wiele zmian, które dokonały się po Soborze Watykańskim II. Powstało wówczas sporo nowych organizacji i komitetów działających przy parafii oraz różnych duszpasterstw. Przy parafii została też utworzona przez ks. Borowczyka polska szkoła im. św. Maksymiliana Kolbe. Po 17 latach pełnienia posługi proboszcza, ks. Borowczyk przeszedł na emeryturę. W 1986 r. obowiązki proboszcza przejął ks. Tomasz Rzepiela. Odnowił on kościół na zewnątrz oraz wewnątrz. W tym czasie w parafii zaczęli pełnić posługę stali diakoni. Zostało ustanowionych wiele innych duszpasterstw, w które angażowały się osoby świeckie. 1 stycznia 2001 r. kard. Francis George mianował kolejnym proboszczem ks. Tomasza Paprockiego, który 24 stycznia 2003 r. został mianowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II biskupem pomocniczym Chicago. W czasie pełnienia posługi proboszcza przez biskupa Paprockiego, parafia św. Konstancji wzrosła szczególnie pod względem duchowym. Podczas uroczystej inauguracji ks. Paprocki powiedział, że jego misja jako proboszcza jest bardzo jasna: "Prowadzić ludzi do Boga". To było celem wszystkich duszpasterskich inicjatyw, które podejmowano w parafii.
Dla przykładu: w ostatnich dwóch latach liczba niedzielnych Mszy św. w języku polskim wzrosła z dwóch do czterech; Msze św. w języku polskim odprawiane są też w ciągu tygodnia wieczorem; spopularyzowano też modlitwy o powołania do kapłaństwa i służby w zakonie, odmawiane w każdą pierwszą sobotę miesiąca w języku angielskim, a w niedzielę w języku polskim; całodzienne wystawienie Najświętszego Sakramentu ma miejsce w każdy wtorek; zaczęto przygotowywać dekorację Grobu Pańskiego i adorację Najświętszego Sakramentu przy grobie w Wielki Piątek, w której w ostatnim roku uczestniczyło kilka tysięcy ludzi; rozpoczęły działalność grupy młodzieżowe: angielsko- i polskojęzyczne; zatrudniono w biurze oraz przy Programie Edukacji Religijnej sporo osób dwujęzycznych; kontynuowane są tradycyjne polskie nabożeństwa Maryjne w maju i w październiku, a w Wielkim Poście odprawiane są nabożeństwa Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali.
Rozwinięto lub udoskonalono jeszcze wiele innych inicjatyw w parafii, szczególnie tych, które pomagają zachowywać piękne, kościelne i narodowe tradycje, a które pozwalają zaszczepić wśród młodego pokolenia emigrantów i ich dzieci miłość do wiary ojców. Przyczyniają się do tego w ostatnich latach szczególnie polscy księża pracujący w parafii św. Konstancji: ks. Tadeusz Dzieszko, ks. Bruno Chmiel, ks. Andrzej Iżyk, ks. Zdzisław Torba, ks. Marek Kasperczuk i ks. Jacek Wrona.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Obrońcy Życia Człowieka z apelem do Prezydenta RP: Prosimy o ułaskawienie pani Weroniki Krawczyk

2026-03-21 15:16

[ TEMATY ]

pielgrzymka

pro‑life

Fundacja Życie i Rodzina/Karol Porwich

Czy Prezydent RP ułaskawi panią Weronikę?

Czy Prezydent RP ułaskawi panią Weronikę?

W sobotę 21 marca odbyła się 46. Ogólnopolska Pielgrzymka Obrońców Życia Człowieka na Jasną Górę. Jest to jedno z największych corocznych spotkań środowiska pro-life w Polsce - czas wspólnej modlitwy, świadectw i refleksji nad ochroną ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Obrońcy życia zaapelowali do rządu o zapewnienie przestrzegania konstytucyjnego prawa do życia, wezwały też do zablokowania planów wprowadzenia obowiązkowej „Edukacji zdrowotnej” i do przywrócenia „Wychowania do życia w rodzinie”, a także zwrócili się z apelem do prezydenta RP o ułaskawienie pani Weroniki Krawczyk.

Pielgrzymka rozpoczęła się o godz. 9.30 Mszą św. w Kaplicy Cudownego Obrazu pod przewodnictwem abp. Wacława Depo, metropolity częstochowskiego. Po Mszy św. pielgrzymi zgromadzili się w Auli im. św. Jana Pawła II, by wysłuchać kilku prelekcji i świadectw. W czasie pielgrzymki rozstrzygnięto również konkursy dla młodzieży i akademicki organizowane przez Stowarzyszenie.
CZYTAJ DALEJ

Oświadczenie Kustodii Ziemi Świętej dot. zamknięcia bazyliki Grobu Bożego

2026-03-22 12:26

[ TEMATY ]

Jerozolima

Bazylika Grobu Pańskiego

Łukasz Głowacki

Krzyż na Bazylice Grobu Bożego w Jerozolimie

Krzyż na Bazylice Grobu Bożego w Jerozolimie
W ostatnich dniach pojawiły się różne doniesienia dotyczące zamknięcia Bazyliki Grobu Bożego oraz obchodów nadchodzącej Wielkanocy. W związku z tym Kustodia Ziemi Świętej uważa za stosowne przekazać kilka wyjaśnień.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję