Nie pierwszy raz członkowie zespołu zawitali na teren ziemi lubańskiej, gdyż w tym roku, na wiosnę, prowadzili rekolekcje w naszej parafii. Byli też w Lubaniu w przeszłości. Tym razem powodem ich przyjazdu był dzień skupienia dla rodzin.
Pierwszego dnia, po wspólnej Eucharystii z oprawą muzyczną, podczas adoracji Najświętszego Sakramentu mogliśmy doświadczyć pięknej, wspólnej modlitwy uwielbienia i zawierzyć Duchowi Świętemu wszystkie trudne sprawy naszych rodzin, dzieci, młodzieży i małżeństw oraz osób samotnych i starszych.
Sobota była dniem wartościowych konferencji dla rodziców oraz warsztatów muzyczno-plastycznych dla dzieci i młodzieży. Tematem wykładów była szeroko pojęta służba w miłości, natomiast konferencja zatytułowana była: „Podnosząc siebie nawzajem w miłości”. Prelegentka Magda przeprowadziła nas przez wszystkie etapy miłości, od zakochania przez rozczarowanie, negację i wytrwanie, po decyzję wyboru miłości. Natomiast Agnieszka pokazała nam, jak ważna jest miłość rodziców wobec dzieci. Ważne jest, aby na pierwszym miejscu był Pan Bóg, potem mąż, żona, dopiero potem dzieci, a na koniec wszyscy inni. Prelegentka uświadomiła nam, że miłość nie jest litością, tylko świadomą decyzją. Dzieci na warsztatach muzycznych z radością uczyły się i ćwiczyły piękne piosenki zespołu „Mocni w Duchu” pod okiem Ingi Pozorskiej. Na prośbę p. Ingi umuzykalniony wikariusz ks. Karol Diduszko dał się namówić, aby nauczyć dzieci jednej z piosenek z pokazywaniem, którą znał on oraz dwie uczestniczki warsztatów.
Punktem kulminacyjnym tego dnia było wspólne uwielbienie, okazja do spowiedzi świętej i Eucharystia z modlitwą o jedność w rodzinach. Podczas Mszy św. miało miejsce odnowienie przez małżonków swoich przyrzeczeń małżeńskich. Proboszcz ks. Artur Węgiel podczas homilii przypomniał, że oddanie przez rodziców córki lub syna zięciowi lub synowej może być trudnym doświadczeniem, lecz w konsekwencji ubogaca obie rodziny kolejną wartościową osobą. Był również moment, kiedy rodzice mogli na moment spojrzeć swoim dzieciom w oczy, a dzieci rodzicom. To sprawiło, że pojawiły się emocje, a nawet łzy w oczach rodziców, patrzących z miłością na swoje pociechy.
Dziękujemy wspólnocie „Mocni w Duchu” za poprowadzenie dnia skupiania dla rodzin, tym bardziej, że już następnego dnia zaplanowany mieli duży koncert uwielbienia w hali Orbita we Wrocławiu pod nazwą „On mocą”, z udziałem zespołu TGD. Kierujemy też serdeczne „Bóg zapłać” do parafian za pomoc w organizacji wydarzenia i obecność, oraz gościom, którzy odpowiedzieli na zaproszenie. Niech ten piękny czas wyda obfity owoc w życiu nas wszystkich. /Ks. KD
Uroczystości przewodniczył biskup pomocniczy Piotr Wawrzynek
We wspomnienie liturgiczne św. Marii Magdaleny, 22 lipca, w domu generalnym Zgromadzenia Sióstr Magdalenek od Pokuty w Lubaniu miała miejsce uroczystość odpustowa, której przewodniczył bp Piotr Wawrzynek.
We Mszy św. koncelebrowanej uczestniczyli także: ks. Jan Leśnik, ks. Jan Dziewulski i ks. Patryk Zarzeczny. Biskupa Piotra oraz przybyłych gości powitała s. M. Wiesława Kopij, przełożona generalna: – Świętujemy uroczystość patronki: św. Marii Magdaleny. Prosimy o przewodniczenie Eucharystii w naszej intencji, jako jej naśladowczyń, byśmy napełnione Bożą miłością, którą czerpiemy z tego miejsca, chciały iść i głosić współczesnemu światu, że Bóg jest, że kocha każdego człowieka, że czeka na na niego, mimo tego, że człowiek czasem pogubi się na drogach swego życia. Każdego dnia od rana chcemy dalej ofiarowywać Najświętszemu Sercu Pana Jezusa nasze oddanie i ekspiację za każdy grzech człowieka, a szczególnie za każdy grzech kobiet.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Aktem wyboru Chrystusa i przejściem przez bramę – rybę zakończyło się 30 Ogólnopolskie Spotkanie Młodych nad Lednica.
Jubileuszowe trzydzieste spotkanie na Polach Lednickich przeszło do historii. - Dziękuję za waszą obecność, za waszą odwagę wiary. Wasze pytania, wasze poszukiwania, wasze pragnienia niech będą dla was drogą do spotkania z Chrystusem, do odnajdowania swoich korzeni i do odkrycia nowego początku – mówił Prymas Polski abp Wojciech Polak do młodych. Nawiązując do tegorocznego hasła spotkania przyznał, że nie ma lepszego miejsca niż Lednica, bo trzeba tu przybyć, by sięgnąć właśnie do początków – początków naszej wiary i do chrztu świętego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
