Reklama

Niedziela Rzeszowska

Barbara święta o Ropczycach pamięta

Górnicy, artylerzyści, marynarze, kamieniarze i kowale czczą św. Barbarę, która jest ich patronką. Do tej listy dołączyć trzeba sporą grupę wiernych z Ropczyc, którym ta Święta również patronuje.

Niedziela rzeszowska 1/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Ropczyce

Ewelina Stępień

Pamiątkowe zdjęcie uczestników Mszy św. jubileuszowej

Pamiątkowe zdjęcie uczestników Mszy św. jubileuszowej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafianie z „Górki”, bo tak miejscowi określają parafię św. Barbary w Ropczycach, mieli dodatkową okazję by uczcić swoją Patronkę. W jej liturgiczne wspomnienie licznie zgromadzeni wierni dziękowali za 25 lat istnienia parafii. Nie był to jednak tylko krótki moment dziękczynienia, bowiem uroczysty odpust poprzedzony był misjami parafialnymi, w czasie których ks. Nikodem Rybczyk, diecezjalny duszpasterz rodzin, przypominał o Świętej Patronce, stawiając ją jako wzór do naśladowania.

Ale nie tylko misje święte wprowadzały parafian do uroczystości 25-lecia parafii. Przygotowania do tego wydarzenia trwały przez cały rok. W szczególny sposób czyniono to podczas nabożeństw fatimskich od maja do października. W przygotowania wpisała się również Pielgrzymka Parafii i Ludzi Pracy do Białegostoku po relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki, które zagościły w parafii w 40. rocznicę jego męczeńskiej śmierci. Ważnym i pięknym zwyczajem jest lokalna tradycja odmawiania Koronki do Miłosierdzia Bożego przy osiedlowej kapliczce. Od czasu, kiedy wybudowano kościół, wierni gromadzą się na Koronkę także w kościele przy relikwiach bł. ks. Michała Sopoćki. To piękna, oddolna inicjatywa, godna naśladowania. Bez względu na pogodę grupa wiernych modli się o godz. 15 za całą parafię. W ramach przygotowań na przełomie września i października wierni pielgrzymowali do grobów Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Rzymie, nawiedzając także Loreto i Asyż, gdzie 4 października uczestniczyli w odpuście.

Te i inne wydarzenia były okazją do duchowego przygotowania do dziękczynienia za 25 lat istnienia parafii. Uroczystościom jubileuszowym przewodniczył bp Jan Wątroba. Jubileusz zgromadził rekordową liczbę kapłanów. Jak można było później usłyszeć od wiernych – „takiej koncelebry jeszcze u nas nie było”. Kapłani, którzy pracowali w parafii, kapłani z dekanatu, rodacy, jak również siostry zakonne, pochodzące z parafii, stanowili sporą grupę modlących się. W kazaniu ks. Nikodem Rybczyk połączył odpust, zakończenie misji parafialnych i jubileusz, wskazując na św. Barbarę, która w ropczyckiej parafii jest czczona od 25 lat. Biskup Jan Wątroba, który w tym dniu przeżywał swoje urodziny, podziękował uczestnikom i wskazał, że Barbara święta nie tylko o górnikach pamięta, ale także o całej ropczyckiej wspólnocie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2024-12-28 17:08

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dla Bożego kultu na zawsze

Niedziela rzeszowska 51/2025, str. I

[ TEMATY ]

Ropczyce

Ks. Jakub Nagi

Na obrzęd poświęcenia złożyło się pokropienie wodą święconą, namaszczenie ołtarza oraz ścian kościoła krzyżmem świętym, okadzenie świątyni oraz zapalenie świec na nowo konsekrowanym ołtarzu i tzw. zacheuszkach

Na obrzęd poświęcenia złożyło się pokropienie wodą święconą, namaszczenie  ołtarza oraz ścian kościoła krzyżmem świętym, okadzenie świątyni oraz  zapalenie świec na nowo konsekrowanym ołtarzu i tzw. zacheuszkach

W niedzielę 7 grudnia wspólnota parafii św. Anny w Ropczycach przeżywała jedno z najważniejszych wydarzeń w swojej historii – konsekrację kościoła parafialnego.

Aktu tego dokonał bp Jan Wątroba, który podczas podniosłej liturgii przeznaczył świątynię dla wyłącznego kultu Bożego. Dla parafian z Ropczyc i Okonina to szczególny moment – owoc wielu lat pracy, zaangażowania i ofiarności.
CZYTAJ DALEJ

Przy jego grobie został cudownie uzdrowiony papież. Św. Feliks z Noli

[ TEMATY ]

wspomnienie

pl.wikipedia.org

Św. Feliks z Noli

Św. Feliks z Noli

Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.

Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii słuchanie oznacza posłuszeństwo, a posłuszeństwo rodzi wolność

2026-01-15 09:14

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję