Niesamowite sylwetki kobiet, które odmieniły świat swoją wiarą i miłością, przybliża Małgorzata Król w książce Chcę być święta! Opowieści o kobietach Boga.
Świętość nie jest czymś nadzwyczajnym, zarezerwowanym tylko dla wybranych. Można ją realizować, niekoniecznie będąc mnichem, kapłanem, świeckim zaangażowanym w dzieło misyjne czy męczennikiem. Każdy jest powołany do świętości. Pytaniem otwartym pozostaje, jak to powołanie realizujemy. Przykładów różnych form realizowania powołania do świętości dostarcza nam życie, a wydobywa je na światło dzienne Małgorzata Król – ceniona i lubiana pisarka.Autorka przygląda się życiu dziesięciu kobiet, które na pierwszy rzut oka nie wyróżniały się z tłumu, można powiedzieć, że na odległość pachniały zwyczajnością. Każda z nich w swojej roli życiowej – m.in. żony, matki, lekarki, wolontariuszki – kroczyła jednak drogami świętości, każda z nich odkrywała inny aspekt dobroci, odwagi i miłości, pracy, modlitwy, wierności, uczciwości, troski o bliźnich. Wśród bohaterek książki znalazły się m.in.: Emilia Wojtyła, Wanda Błeńska, Stefania Łącka, Wanda Półtawska, Helena Kmieć. Kobiety opisane przez Małgorzatę Król inspirują czytelników do intensywnej pracy na sobą i dowodzą, że świętość nie jest czymś nadzwyczajnym, że jest na wyciągnięcie ręki i to od nas zależy, czy podejmiemy wysiłek, by realizować ją w zwyczajnym życiu.Małgorzata Król z wnikliwością analizuje koleje życia bohaterek swojej książki. Czyni to jednak w sposób syntetyczny, nie zarzucając czytelnika zbędnymi szczegółami.Chcę być święta! to lektura dla osób szukających inspirujących historii, które skłaniają do refleksji i dodają sił do szukania własnej drogi do świętości. To dobrze napisana, ciekawa wprowadzająca w świat wartości książka.
Urodził się 8 maja 1786 r. we Francji, w miejscowości Dardilly, niedaleko Lionu. Był jednym z siedmiorga dzieci państwa Mateusza i Marii Vianney, prostych rolników, posiadających dwunastohektarowe gospodarstwo. Jan już od wczesnych lat ukochał modlitwę. Przykładem i zachętą byli dla niego rodzice, którzy codziennie wieczorem wraz ze swoimi dziećmi modlili się wspólnie. Po latach powiedział: „W domu rodzinnym byłem bardzo szczęśliwy mogąc paść owce i osiołka. Miałem wtedy czas na modlitwę, rozmyślania i zajmowanie się własną duszą. Podczas przerw w pracy udawałem, że odpoczywam lub śpię jak inni, tymczasem gorąco modliłem się do Boga. Jakież to były piękne czasy i jakiż ja byłem szczęśliwy”.
Należy pamiętać, iż lata młodości Jana Vianneya, to okres bardzo trudny w historii Francji. W tym czasie bowiem szalała rewolucja, która w dużej mierze przyczyniła się do pogłębienia kryzysu między duchowieństwem a państwem. Walka z Kościołem sprawiła, że wielu księży odeszło od tradycji, składając przysięgę na Konstytucję Cywilną Kleru. Wzrost laicyzacji i głęboko posunięte antagonizmy to tylko główne problemy ówczesnej francuskiej rzeczywistości. Mimo tak trudnych warunków nie zaprzestano sprawowania sakramentów i katechizacji dzieci. Przygotowania do Pierwszej Komunii trwały 2 lata. Spotkania odbywały się w prywatnych domach, zawsze nocą i jedynie przy świecy. Jan przyjął Pierwszą Komunię w szopie zamienionej na prowizoryczną kaplicę, do której wejście dla ostrożności zasłonięto furą siana. Miał on wówczas 13 lat.
Od czasu wybuchu Rewolucji w Dardilly nie było nauczyciela. Z pomocą zarządu gminnego otwarto szkołę, w której uczyły się nie tylko dzieci, ale i starsza młodzież, a wśród niej Jan Maria. Przez dwie zimy uczył się czytać, pisać i poprawnie mówić w ojczystym języku. Stał się bliską osobą miejscowego proboszcza i stopniowo dojrzewało w nim pragnienie zostania księdzem. Ojciec początkowo zdecydowanie sprzeciwiał się, bowiem gospodarstwo potrzebowało silnych rąk do pracy, a poza tym brakowało pieniędzy na opłacenie studiów i utrzymanie młodzieńca. Jednak pod wpływem nalegań syna, ojciec ustąpił.
Kościoły jako miejsca schronienia podczas fal upałów? Coraz więcej wspólnot chrześcijańskich w Europie dostrzega, że chłodne wnętrza świątyń mogą służyć nie tylko modlitwie, ale także ochronie życia i zdrowia najbardziej narażonych osób - zwłaszcza seniorów, chorych i samotnych. Np. w Niemczech rozwijają się inicjatywy otwierania kościołów w czasie ekstremalnych temperatur, trwa ogólnokrajowa akcja #KühleKirche („Chłodny Kościół”). Podobne pomysły pojawiają się także w innych krajach.
Podziel się cytatem
- wskazuje WHO Europe. Organizacja zaleca tworzenie planów ochrony przed upałami, obejmujących m.in. zapewnianie dostępu do chłodnych miejsc dla osób najbardziej narażonych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
