Jubileusz rozpoczął się w rocznicę poświęcenia bazyliki katedralnej Mszą św. pod przewodnictwem biskupa płockiego Szymona Stułkowskiego. Wierni z parafii, którzy czynnie angażowali się i nadal angażują się w ich życie, przyjęli wówczas medal „Zasłużony dla Diecezji Płockiej”.
Centralna uroczystość jubileuszowa została zaplanowana na 7 czerwca 2025 r. w Orlen Arenie w Płocku. Każda płocka parafia otrzyma wówczas księgę Dziejów Apostolskich, ale z pustymi stronami, żeby wpisywać na nie nazwiska ochrzczonych i bierzmowanych. Podczas ubiegłorocznego briefingu zorganizowanego w celu promocji wydarzeń związanych z 950-leciem diecezji płockiej bp Stułkowski powiedział: – Dzieje Apostolskie nie kończą się jako misja. Czytane w parafiach zarazem będą pisane dalej żywą wiarą. Ponadto każda parafia otrzyma krzyżyk, o długości 11 cm, do położenia na ołtarzu, wykonany z drewna wałów obronnych grodu Mieszka I z Ostrowa Tumskiego w Poznaniu. To symbol historii, która będzie niesiona dalej.
Ksiądz doktor Marcin Sadowski, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej i koordynator wydarzeń jubileuszowych, opowiedział o logo jubileuszu z hasłem: „Pielgrzymi nadziei – w drodze do Źródła 1075 – 2025”, które nawiązuje do jubileuszu Kościoła powszechnego. – Chcemy kierować się do źródła. Rozumiemy to dwojako, z jednej strony jako źródło historyczne, ponieważ 950 lat to ogromna historia i piękne dziedzictwo społeczne, kulturowe, religijne i materialne diecezji płockiej. Z drugiej strony słowa „W drodze od Źródła” trzeba rozumieć jako wyprawę do źródeł wiary, do źródeł chrześcijaństwa – podkreślił duchowny.
Zakończenie jubileuszu w diecezji zaplanowano na 6 stycznia 2026 r.
Uroczysta Eucharystia z okazji 950-lecia diecezji płockiej
Darów Bożych, które dostaliśmy, a szczególnie daru wiary, nie możemy zatrzymać tylko dla siebie. Duch Święty wzywa nas, by dzielić się tym darem. Bądźmy misjonarzami miłosierdzia w świecie poranionym wojną i podziałami – mówił w Płocku kard. Ladislav Német, specjalny wysłannik Papieża Leona XIV, podczas uroczystej Eucharystii z okazji 950-lecia diecezji płockiej.
Centralne obchody jubileuszu odbyły się w sobotę, w wigilię Zesłania Ducha Świętego, w płockiej Orlen Arenie, miejscu gdzie 34 lata temu modlił się Jan Paweł II podczas swojej pielgrzymki do Ojczyzny. W wydarzeniu uczestniczyli biskupi, duchowieństwo, osoby konsekrowane, przedstawiciele władz oraz tysiące wiernych. Liturgia, której przewodniczył papieski legat, stała się wyjątkowym momentem wdzięczności za niemal milenium obecności Kościoła płockiego na ziemiach Mazowsza.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W parafii pw. Św. Rodziny w Szczecinie w czwartek 29 stycznia swój jubileusz 15-lecia powstania obchodził Katolicki Telefon Zaufania „Anonimowy Przyjaciel”. Mszy św. przewodniczył abp Wiesław Śmigiel, metropolita szczecińsko-kamieński. W ciągu 15 lat wolontariusze telefonu przeprowadzili 6421 rozmów, a ich łączny czas to prawie 2370 godzin.
Przez 15 lat przy telefonie posługiwało 38 osób. Wśród nich było 8 kapłanów. Aktualnie pracuje czternastu dyżurnych i jeden kapłan.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
