Matka Teresa nie głosiła proroctw wielkimi słowami, ale zostawiała proroctwo w ludzkich sercach – cichy głos Boga, który mówił przez jej czyny – powiedział ks. Marcin Słodczyk podczas Mszy św. w kościele zakonnym Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Sosnowcu.
Spotkania modlitewne, których celem jest wyproszenie beatyfikacji Czcigodnej Sługi Bożej m. Teresy Kierocińskiej, odbywają się 12. dnia miesiąca. Spotkanie w dniu 12 lipca rozpoczęło się tradycyjne od zwiedzania poświęconego jej muzeum. Pielgrzymów z Sosnowca i dalszych stron diecezji oprowadziła s. Bogdana Batog CSCIJ, dzieląc się historią życia i duchowością współzałożycielki Zgromadzenia Karmelitanek Dzieciątka Jezus.
Reklama
Mszy św. w kościele zakonnym sióstr przewodniczył i homilię wygłosił ks. Marcin Słodczyk. W homilii, której motywem przewodnim była historia Józefa sprzedanego przez braci, kaznodzieja przywołał postać m. Teresy Janiny Kierocińskiej, wskazując na duchowe podobieństwo między nią a biblijnym Józefem. – Józef, mimo doznanej krzywdy, odpłacił dobrem – nie tylko przebaczył, ale zapowiedział braciom, że Bóg ich nie opuści i wyprowadzi z Egiptu. Podobną postawę miała m. Teresa. Zawsze odpłacała dobrem – ludziom, których nie znała, dzieciom, które ukrywała w czasie wojny, nawet wtedy, gdy spotykało ją niezrozumienie i cierpienie. Nie głosiła proroctw wielkimi słowami, ale zostawiała proroctwo w ludzkich sercach – cichy głos Boga, który mówił przez jej czyny: będzie wyjście, będzie światło, Bóg nie opuści swojego ludu – powiedział ks. Marcin Słodczyk. Kaznodzieja podkreślił, że zarówno Józef, jak i Matka Teresa, byli ludźmi wewnętrznej wolności i zaufania – wierzącymi, że nawet przez zło Bóg może prowadzić ku dobru.
Po Eucharystii odczytano podziękowania i prośby złożone przy sarkofagu Matki Teresy oraz nadesłane drogą korespondencyjną. Wierni mieli możliwość modlitwy przy jej grobie, zawierzając jej wstawiennictwu swoje intencje. Szczególnym momentem wieczoru była prezentacja sióstr pochodzących z Afryki, które zaprezentowały taniec liturgiczny.
W tym roku minęło 140 lat od narodzin m. Teresy Kierocińskiej. To ogrom czasu, ale nauczanie i działalność Matki są wciąż aktualne.
Pierwszą niedzielą Adwentu Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus rozpoczęły Wielki Jubileusz 100-lecia założenia Zgromadzenia. W katedrze warszawsko-praskiej pw. św. Michała Archanioła i św. Floriana pod przewodnictwem bp. Romualda Kamińskiego rozpoczęto obchody jubileuszowe.
Uroczystości inauguracji Wielkiego Jubileuszu rozpoczęły się w Warszawie, na terenie diecezji warszawsko-praskiej, gdzie znajduje się Dom Generalny Zgromadzenia. Przed Mszą św. przełożona generalna m. Błażeja Stefańska skierowała do obecnych w świątyni słowo wprowadzające, a następnie w programie słowno-muzycznym siostry przedstawiły historię założenia Zgromadzenia. – Serdeczne dziękczynienie za łaski udzielone Sistrom Zgromadzenia od początku jego istnienia oraz za te łaski, które są przygotowane dla nas i dla wszystkich osób uczestniczących razem z nami w rozpoczynających się obchodach jubileuszowych. Dziękujemy za charyzmat udzielony słudze Bożemu o. Anzelmowi Gądkowi, karmelicie bosemu i za odwagę pierwszej przełożonej generalnej m. Teresy Kierocińskiej, która z siostrami pionierkami tworzyła fundamenty Zgromadzania na sosnowieckiej i zagłębiowskiej ziemi – mówiła m. Błażeja Stefańska. W homilii bp Romuald Kamiński mówił o ogromnej szansie jaką daje Adwent, który jest czasem radości i czynienia dobra. – Praca, cierpienie, modlitwa – tak wzrastają dzieła przez całe 100 lat. Przy tak wielu podjętych dziełach i osobistym wkładzie każdej z sióstr możemy powiedzieć, że to dzieło jest wielkie. Dziś przychodzimy tutaj, żeby Bogu powiedzieć: dziękujemy! I ojczyzna także chce dzisiaj za to wszystko – pracę, modlitwę, cierpienie i zamysły wybiegające do przodu wyrazić wdzięczność – mówił Pasterz kościoła warszawsko-praskiego. Na czas trwania jubileuszu od 29 listopada 2020 roku do 2 lutego 2022 roku Penitencjaria Apostolska, dla pogłębienia świętości wiernych i dla zbawienia dusz, na mocy specjalnych uprawnień udzielonych jej przez Ojca Świętego Franciszka udzieliła ze skarbca Kościoła odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (spowiedzi sakramentalnej, Komunii Świętej oraz modlitwy według intencji Ojca Świętego) siostrom oraz wszystkim wiernym. Jak czytamy w dekrecie odpust ten można ofiarować również jako wstawiennictwo w intencji dusz czyśćcowych. Warunkiem jego uzyskania jest nawiedzenie w formie pielgrzymki domu macierzystego lub jakiegokolwiek miejsca poświęconego, a należącego do wspomnianego zgromadzenia, oraz wzięcie tam udziału w specjalnych obchodach jubileuszowych przez pobożne uczestnictwo albo przynajmniej oddanie się przez odpowiedni czas pobożnemu rozmyślaniu, zakończonemu odmówieniem Modlitwy Pańskiej, wyznania wiary oraz przywołaniem Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa. Liturgię ubogacił śpiew chóru sióstr karmelitanek pod dyrekcją s. Agnes Krzyżanowskiej CSCIJ. Po Mszy św. w prezentacji multimedialnej siostry przybliżyły historię Zgromadzenia, jego duchowość, charyzmat i działalność apostolską. Uroczystość transmitowana była przez telewizję SalveNet.
Księga Daniela opowiada o trzech młodzieńcach w piecu. Dzisiejszy fragment pochodzi z tradycji greckiej tej księgi, włączonej między Dn 3,23 a dalszy ciąg opowiadania. Św. Hieronim zauważa, że tekst hebrajsko‑aramejski urywa się przed tą modlitwą. Sama została zachowana w greckich rękopisach. Azariasz modli się „w środku ognia”. Miejsce zagrożenia staje się miejscem modlitwy. Pierwsze zdania uznają sprawiedliwość Boga. Potem pada wyznanie win w liczbie mnogiej. Hieronim podkreśla, że młodzieńcy nie ponosili osobistej winy za dawne odstępstwa, a mówią jako przedstawiciele narodu. Niewinny staje przy winnych i bierze na siebie ciężar wspólnego wstydu. Modlitwa nie ukrywa klęski. Lud został „umniejszony” i upokorzony. Pojawia się prośba „dla Twego imienia”. Imię w Biblii oznacza rozpoznawalność Boga w dziejach. Azariasz prosi, aby Bóg nie odsunął swojego miłosierdzia, mimo że czyny ludu na to zasługują. Tekst wspomina brak wodza, proroka i ofiar. Zostaje tylko postawa skruchy i pokory, która w warunkach wygnania zastępuje to, czego nie można złożyć w świątyni. Hieronim zaznacza, że te słowa mają szczególną wagę w czasie prześladowań; wspólnota traci świętych ludzi i nie może składać ofiar. Modlitwa odwołuje się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz do obietnicy licznego potomstwa. Pamięć o ojcach staje się językiem nadziei. Tekst łączy prawdę o grzechu z odwagą proszenia. Prośba nie zmierza do pokazowego znaku. Ona zmierza do ocalenia, które pokazuje, że Bóg słyszy także z wnętrza płomieni.
„Ładne rzeczy robi Msza, no nie?” – to pozornie proste pytanie, postawione przez ks. dr. Tomasza Podlewskiego podczas Mszy św. rekolekcyjnej w redakcji „Niedzieli”, staje się punktem wyjścia do głębokiej refleksji nad tym, co tak naprawdę dzieje się na ołtarzu i w naszym życiu. Czy mamy świadomość, że liturgia to nie tylko zestaw gestów, ale realna siła, która „wlewa nowe życie”?
Często traktujemy teksty mszalne jako tło, do którego przywykliśmy. Tymczasem ks. Tomasz Podlewski zachęca, by wsłuchać się w nie na nowo – szczególnie w modlitwy po komunii. To w nich ukryta jest obietnica, której tak bardzo potrzebujemy: uwolnienie od winy i zapewnienie Bożej obrony. Jak podkreśla rekolekcjonista, to właśnie z tekstów liturgicznych możemy dowiedzieć się o Bogu i o nas samych „drugie tyle, albo i więcej”, niż z samych tylko wskazań moralnych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
