W drugi dzień świąt na ulicach pojawili się młodzi przebrani za postacie ze stajenki betlejemskiej. Zagościli w wielu domach, odgrywając jasełka i śpiewając kolędy. Akcję od kilku lat przeprowadza młodzież wraz z ks. Damianem Wierzbickim. W tym roku zaangażowali się także rodzice młodzieży z Ruchu Światło-Życie. Pomogli w transporcie kolędników, dzięki czemu mogli dotrzeć do większej liczby rodzin. Z roku na rok coraz więcej parafian chce przyjąć kolędników w swoim domu.
„Paczka od klasy” jest dowodem na to, że młodzi ludzie potrafią patrzeć sercem i angażować się w życie lokalnej społeczności
„Paczka od klasy” to jedno z największych przedsięwzięć w ciągu roku organizowanych przez Szkolne Koło Caritas w Zespole Szkół w Rzepinie.
Wielkim sercem wykazali się uczniowie z Rzepina, którzy zbierali w szkole dary na paczki świąteczne dla biednych i potrzebujących. Każda klasa przygotowywała upominek dla konkretnej osoby albo rodziny. Najczęściej byli to seniorzy, rodziny wielodzietne albo osoby samotne, które zmagają się z trudnościami. W akcję dobroczynną, która w Zespole Szkół w Rzepinie odbywała się już po raz drugi, zaangażowali się zarówno uczniowie, jak i nauczyciele: – To przedsięwzięcie nie tylko przynosi radość osobom potrzebującym, ale także jest lekcją empatii i solidarności dla całej szkolnej społeczności – mówi ks. Damian Wierzbicki, opiekun Szkolnego Koła Caritas. Wszystkie działania wolontariatu koordynują wraz z księdzem wikariuszem 2 panie katechetki: Anna Polińska i Agnieszka Korcz. Przygotowane paczki to nie tylko drobne upominki, ale często duże zestawy, składające się z kilku kartonów wypełnionych po brzegi podstawowymi produktami spożywczymi, chemią gospodarczą, ubraniami, zabawkami oraz świątecznymi smakołykami. Nie same prezenty są jednak najważniejsze: – Przygotowanie paczki to coś więcej niż wrzucenie kilku produktów do pudełka. To okazja, by zrozumieć, że prawdziwa radość pochodzi z dzielenia się – mówi Olaf Mojsiuk z klasy VIII.
Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.
– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
