W Szpitalu Klinicznym im. Księżnej Anny Mazowieckiej w Warszawie abp Adrian Galbas spotkał się z pacjentami i personelem medycznym placówki. W kaplicy szpitalnej odprawił Eucharystię w ich intencjach.
W homilii metropolita warszawski podkreślił, że choroba i cierpienie dla ludzi wierzących stają się często poważną próbą. Zaznaczył, iż wobec dramatycznych sytuacji rodzą się pytania o sens cierpienia i obecność Boga w ludzkim bólu.
– Bardzo wiele osób w takiej sytuacji pokazuje Panu Bogu gest Kozakiewicza, bardzo wielu, jak Dostojewski, mówi: „Zwracam bilet, wysiadam z tego pociągu” – porównywał abp Galbas. Dodał, że nie można cierpienia bagatelizować, ponieważ – jak mówił ks. Józef Tischner – cierpienie nie uszlachetnia. Samo cierpienie zawsze niszczy, a tym, co uszlachetnia, jest zawsze miłość.
Abp Galbas wskazał, że tylko miłość i bliskość są jedyną właściwą odpowiedzią na ludzką biedę. – Zamiast próbować je wyjaśnić, mam takie zaproszenie i taką możliwość, by w tej sytuacji cierpienia okazać cierpiącemu człowiekowi miłość – zachęcał.
Reklama
Hierarcha podkreślił, że olbrzymie znaczenie w posłudze chorym mają sakramenty Eucharystii i namaszczenia chorych, które nie jest ostatnim namaszczeniem, ale sakramentem umocnienia. – To sakrament, który jest wielokrotny, który jest powtarzalny, przez który chory doświadcza wręcz fizycznego spotkania z Chrystusem – zaznaczy abp Galbas.
Metropolita warszawski przewodniczył również Mszy św. w kaplicy Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie. Zachęcił w homilii do wdzięczności za Boże Miłosierdzie i nieustanną obecność Chrystusa w ludzkim cierpieniu.
– Nie jesteśmy sami. Jest przy nas błogosławiony, niebieski, dobry, najlepszy Samarytanin – podkreślił. Abp Galbas wyraził wdzięczność dyrekcji, lekarzom, pielęgniarkom, położnym, salowym i pracownikom administracyjnym placówki.
Z chorymi i personelem szpitali spotkali się biskupi pomocniczy Archidiecezji Warszawskiej. Bp Piotr Jarecki przewodniczył Mszy św. w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym WUM, bp Michał Janocha – w hospicjum Caritas AW przy Krakowskim Przedmieściu, a bp Rafał Markowski – w kaplicy Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego Księży Orionistów w Łaźniewie.
W Diecezji Warszawsko-Praskiej główna Msza św. została odprawiona w sanktuarium Matki Bożej z Lourdes na Pradze. Eucharystii przewodniczył ks. Maciej Miętek, kanclerz Kurii Warszawsko-Praskiej.
Bp Romuald Kamiński odwiedził małych pacjentów oraz ich rodziców i odprawił Eucharystię w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, a bp Tomasz Sztajerwald spotkał się z pensjonariuszkami Zakładu dla Chronicznie Chorych Kobiet w Warszawie. /ŁK
Ten piękny tekst Ewangelii wg św. Łukasza, wielokrotnie przytaczany w okresie wielkanocnym, jest odzwierciedleniem przeżyć nie tylko Apostołów, ale chyba też każdego z nas. Choć droga uczniów trwała zaledwie jeden dzień, to fragment ten często jest streszczeniem całego naszego życia i relacji między nami a Jezusem. Każdy z nas ma swoje plany i oczekiwania. Niejednokrotnie chcemy układać życie po swojemu. Często jednak nic z tego nie wychodzi. Nieraz nawet rozmawiamy o swoich planach z Jezusem, przypominając Mu, że to nasza wola ma się wypełniać, a nie Jego. Im bardziej stawiamy na siebie, tym bardziej jesteśmy tym zaślepieni i nie dostrzegamy Chrystusa. Im bardziej dochodzą do głosu mój egoizm i moja pycha, tym mniej dostrzegam Jezusa. Jak mówi Ewangelista, „oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali”. Gdy idziemy przez życie, czasem nam się wydaje, że Boga nie ma obok nas. Problem jednak jest nie w tym, czy On jest, ale w tym, czy umiem Go dostrzec. Bóg, idąc koło nas, nie chce się chować, ale cierpliwie czeka, aż będziemy gotowi, aby z Nim rozmawiać. Zanim jednak zaczniesz do Niego mówić, najpierw Go posłuchaj. Uczniowie wyrazili swoje, powiedzielibyśmy, bolączki związane ze śmiercią Jezusa, swoje oczekiwania i nadzieje, rozumiane, oczywiście, po swojemu. Rzeczywistość zweryfikowała ich patrzenie dość okrutnie. Do ich dobrze ułożonego planu na życie dochodzi jeszcze głos kobiet, mówiących, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniali, iż Jezus żyje. Mimo że doświadczyli w wielu cudach Jego nadprzyrodzonej mocy, w zmartwychwstanie uwierzyć nie mogli. Może nawet byli już pogodzeni ze śmiercią Jezusa, ponieważ wiadomość o tym, że żyje, wywołała w nich niepokój. Jakby Jezus nie chciał ich zostawić w spokoju, ale ciągle czymś zaskakiwał. Jak tylko coś już się ułożyło, pogodziliśmy się z czymś, pojawia się kolejna „trudność”. Czasem nam się wydaje, że jesteśmy blisko Boga, i pewnie tak bywa. Apostołowie byli blisko Niego. Ale przychodzi dzień refleksji, w którym i sam Jezus nami „potrząśnie”, może, mówiąc delikatnie: „o nierozumni”, a czasem i mocniej. Zacznij w końcu wierzyć – wierzyć naprawdę. Zmartwychwstanie to nie bajka, to rzeczywistość; nieśmiertelność jest rzeczywistością przygotowaną dla każdego z nas. Po co jesteś uczniem Jezusa? Właśnie po to, aby żyć wiecznie. Spójrz: od początku, od Mojżesza, przez wszystkich proroków o to właśnie chodzi Bogu, byś uwierzył w życie wieczne. Życie, które daje wiara w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego. Gdzie dokonuje się jej uobecnienie i jednocześnie budzi się nadzieja na jej dopełnienie? W Chrystusie obecnym w Eucharystii. Choć wielu teologów spiera się o to, czy w Emaus była Eucharystia, czy nie, to Apostołowie poznali Go przy łamaniu chleba. W zbliżaniu się do Chrystusa przychodzi nieraz moment ciemności, wtedy Apostołowie wołali – a i my wraz z nimi wołamy: „Zostań z nami, Panie, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Doświadczamy całkowitej niemocy i ciemności umysłu, serca i wiary i wołamy: PANIE! Eucharystia rozjaśnia nasz umysł i nasze serce. To podczas niej rozeznajemy wszystko to, co nas dotyka i czego doświadczamy. W Eucharystii wracamy do momentu, w którym zrodziła się nasza wiara. Do momentu, kiedy zagubiliśmy istotę relacji z Bogiem. Do Jeruzalem. Do wspólnoty, do braci, do tych, którzy także, tak jak my, powiedzą: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał”.
Papież, pielgrzym nadziei, pojednania i pokoju, już w Angoli
2026-04-18 16:45
Vatican News
Vatican Media
Papież odprawił dziś Mszę św. w Luande, a następnie udał się do Angoli
O godz. 14:45 (15:45 czasu polskiego) samolot z Papieżem Leonem XIV na pokładzie wylądował w stolicy Angoli, w Międzynarodowym Porcie Lotniczym Luanda „4 de Fevereiro”. Jego wizyta w tym kraju potrwa do 21 kwietnia. Jej motto brzmi: „Papież Leon XIV – pielgrzym nadziei, pojednania i pokoju, błogosławi Angolę” - przypomina Vatican News.
Ojciec Święty przyleciał do Luandy z Kamerunu i tym samym rozpoczął trzeci etap podróży apostolskiej do Afryki, która obejmuje cztery kraje. Angola to jedno z najbardziej katolickich państw na kontynencie afrykańskim. Katolicy stanowią 57,8% populacji, czyli ok. 20,3 mln wiernych.
"Dziś trzeba patrzeć w przyszłość z nadzieją i budować nadzieję na przyszłość…Jezus Zmartwychwstały… zachęca was, abyście byli świadkami Jego zmartwychwstania oraz twórcami nowego humanizmu i nowego społeczeństwa "- powiedział papież Leon XIV podczas Mszy św. w Kilamba Kiaxi na obrzeżach stolicy Angoli - Luandy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
