Otrzymałem od dzieci w prezencie na Dzień Ojca Tryptyk Rzymski Jana Pawła II. Czytam już trzeci dzień. Czytam i nie przeczytałem, chociaż to tylko 23 strony tekstu drukowanego. To poezja. Tego me można przeczytać, to trzeba przeżyć. Upajam się przepiękną grafiką tego tomiku i staram się zrozumieć Autora. Strona 19 - Medytacje nad Księgą Rodzaju. Jan Paweł II pisze: "Wiedział Bóg, że wszystko co uczynił było bardzo dobre?". Cytat z Pisma Świętego, ale pytajnik stawia Papież. Taki jeden graficzny znak - znak zapytania. Czy na pewno wszystko, co uczynił Bóg, było bardzo dobre? To nie jest bluźnierstwo. Taki znak, takie pytanie można stawiać, jeżeli to prowadzi do celu, do Prawdy.
Ojciec Święty pyta dalej "Czy temu nie przeczą dzieje? Chociażby nasz wiek dwudziesty! I nie tylko dwudziesty!". Tutaj wykrzykniki. A więc najpierw pytanie, czy to, że Bóg uczynił nas na swój obraz i podobieństwo, że był z tego zadowolony jest uzasadnione. Później okrzyk: Jak to? A te stworzone przez nas, a więc przez ten obraz, z którego zadowolony był Stwórca, bezeceństwa na przestrzeni dziejów (wiek dwudziesty i nie tylko dwudziesty).
I przychodzi uspokojenie - Papież mówi: "A jednak żaden wiek nie może przesłonić prawdy o obrazie i podobieństwie". Czy to nie oznacza, że ani dyrygent, ani ten polityk ciągle cię okłamujący, ani ten lekarz z pogotowia, który zamiast leczyć zabijał. Ci wszyscy i im podobni nie są w stanie zaprzeczyć, przesłonić prawdy o obrazie i podobieństwie.
Każdy człowiek był doskonały, tę doskonałość utracił i tę doskonałość może odzyskać.