W świątyni obecny był wizerunek św. Józefa, a każdy uczestnik otrzymał jego miniaturę jako znak opieki i duchowego towarzyszenia w drodze. Podczas Eucharystii o. Jacek, salwatorianin, zwrócił uwagę na istotę „ekstremalnej miłości” – tej, do której realizowania jesteśmy wezwani każdego dnia. To ona stała się duchowym przewodnikiem tej szczególnej nocy.

W wydarzeniu wzięła udział rekordowa liczba 173 uczestników, którzy podjęli trud wędrówki na trasach o długości 10 km, 21 km oraz 42 km. Wszyscy szczęśliwie dotarli do celu, a ostatni z pielgrzymów zakończył drogę o godz. 4.30 nad ranem, pokonując najdłuższy dystans. Wyruszyli w ciszy, skupieniu i modlitwie. Przechodząc kolejne stacje Drogi Krzyżowej, nieśli w sercu swoje intencje, pytania i pragnienie spotkania z Bogiem.

Mroźna noc, podczas której temperatura spadła do -4°C, rozświetlona była blaskiem księżyca i gwiazd. Towarzyszyła jej głęboka cisza – cisza spotkania z Bogiem, ale także z samym sobą, ze swoimi zmaganiami, słabościami i nadzieją. Na trasie każdy kościół pozostawał otwarty, a przydrożne krzyże i kapliczki – starannie przystrojone – stawały się miejscami zatrzymania, refleksji i modlitwy. Była to nie tylko droga fizyczna, lecz przede wszystkim duchowa: droga przekraczania własnych ograniczeń, mierzenia się ze słabościami i odkrywania siły płynącej z wiary. Zwieńczeniem była indywidualna adoracja Najświętszego Sakramentu w kościele parafialnym – czas ciszy, wdzięczności i osobistego spotkania z Bogiem.

Dla organizatorów wielką radością jest widok uczestników powracających z drogi umocnionych: z odnowioną wiarą, nową siłą i wewnętrznym pokojem. To doświadczenie pozwala na chwilę zatrzymać się w codziennym biegu i wejść w przestrzeń ciszy, modlitwy oraz głębokiej refleksji.

Niech owoce drogi trwają i przynoszą dobro: umacniają wiarę, dodają sił i prowadzą ku nowemu. Serdeczne podziękowania kierujemy do organizatorów i uczestników za wspólne przeżycie tej nocy. Do zobaczenia podczas kolejnej Ekstremalnej Drogi Krzyżowej – 20 marca 2027 r.