20 lipca br. na boisku sportowym w Różyńcu odbył się festyn o nazwie "Parafialna jedność". Impreza ta została zorganizowana z inicjatywy proboszcza parafii Świętych Piotra
i Pawła w Osłej, ks. Andrzeja Tomaszewskiego i Rady Parafialnej. Było to już drugie spotkanie mieszkańców Osłej, Różyńca i Starego Łomu na parafialnym festynie
- pierwsza taka impreza odbyła się we wrześniu ub.r. Festyn rozpoczął się Mszą św. celebrowaną przez Księdza Proboszcza, w której wzięli udział mieszkańcy trzech wiosek wchodzących
w skład parafii w Osłej oraz liczni goście z sąsiednich miejscowości. Swoją obecnością spotkanie uświetnili: wójt gminy Gromadka wraz z gośćmi z Sejmu
i Senatu RP.
Na festynie były liczne atrakcje, m.in.: występy zespołów folklorystycznych, przedstawienie Smok wawelski Studia Małych Form Teatralnych z Krakowa, dania kuchni regionalnej, przejażdżka
terenowym pojazdem wojskowym, loteria fantowa oraz zabawa taneczna.
Odbył się także finał piłkarskiej parafialnej ligi ministranckiej. Liga ta została zainaugurowana 26 czerwca br. z inicjatywy proboszcza parafii w Osłej oraz katechety Wojciecha
Kochana. W finale drużyna ze Starego Łomu pokonała reprezentację Różyńca i zajęła pierwsze miejsce. Wszyscy uczestnicy ligi wraz z sędziującym katechetą otrzymali
pamiątkowe nagrody ufundowane przez Księdza Proboszcza.
Dochód z festynu przeznaczono na spłatę zobowiązań finansowych po kapitalnym remoncie domu parafialnego, który udało się przeprowadzić ogromnym wysiłkiem mieszkańców całej parafii w rekordowym
tempie 8 miesięcy. Idea spotkań mieszkańców Osłej, Różyńca i Starego Łomu podczas festynów parafialnych oraz rozgrywki ministranckiej ligi piłkarskiej będą kontynuowane w przyszłości.
Nie musimy obawiać się, że święte czasy jubileuszy „spowszednieją”. One nie są po to, by nas nieustannie zachwycać, ale by nadawać poprawną orientację sercu - wskazał bp Krzysztof Nykiel w rozmowie z mediami watykańskimi w kontekście rozpoczętego Roku Świętego Franciszka. O tym, że miłosierdzie przekracza granice ludzkiej sprawiedliwości, odpust nie jest „automatem do łask”, radości Kościoła i zagrożeniu „inflacją świętości” mówił regens Penitencjarii Apostolskiej.
Penitencjaria Apostolska, zgodnie z wolą Papieża Leona XIV, wydała dekret o udzieleniu odpustu zupełnego w Roku Świętego Franciszka, który przypada na 800. rocznicę jego śmierci.O jakie dokładnie warunki chodzi? Czym w istocie jest odpust zupełny i dla kogo jest on przeznaczony?
Abp Adrian Galbas ustanowił nowego wizytatora nauczania religii oraz koordynatora ds. katechezy osób ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi. Metropolita warszawski wręczył dekrety podczas spotkania opłatkowego dla katechetów.
Ks. Grzegorz Czernek, wikariusz parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie, został mianowany wizytatorem nauczania religii w rejonie centralnym w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.