Reklama

Z Kalendarza Liturgicznego

Niedziela płocka 41/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

12 października - XXVIII Niedziela Zwykła.

„Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć zbawienie wieczne?” (Mt 19, 17) - pytał Jezusa z troską w głosie człowiek dobrej woli. Jezus wiedział, że ten człowiek jest bogaty. Dlatego zaproponował mu uwolnienie się od więzów bogactwa. Tego jednak młodzieniec nie potrafił uczynić... Czy jesteśmy kurczowo przywiązani do dóbr, które posiadamy?

13 października - wspomnienie bł. Honorata Koźmińskiego, kapłana.

Od pierwszych lat kapłaństwa marzył o tym, aby „dać poznać ludziom miłość Bożą”. To pragnienie stało się hasłem jego życia w Zakonie Kapucynów. Jest związany z Płockiem, ponieważ tu otrzymał średnie wykształcenie. Na terenie naszej diecezji, w Zakroczymiu, przeżył długie lata. Założył wiele zgromadzeń bezhabitowych, których celem jest apostolskie oddziaływanie w kręgach społecznych. Wytrwale szerzył ideę abstynencji od napojów alkoholowych. Był gorliwym spowiednikiem i kierownikiem duchowym. Zmarł w Nowym Mieście nad Pilicą w 1916 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

14 października - wspomnienie św. Kaliksta I, papieża.

Pochodził z najniższych warstw ówczesnego społeczeństwa, był bowiem niewolnikiem. Jako następca św. Piotra pozostawił po sobie pamięć energicznego rządcy Kościoła, obrońcy jego jedności i dobrego organizatora życia religijnego. Oddał życie w 222 r.

Reklama

Tegoż dnia - wspomnienie św. Małgorzaty Marii Alacoque, dziewicy.
Urodziła się w małym burgundzkim miasteczku w 1647 r. Wstąpiła do Sióstr Wizytek w Paray-le-Moniale. Była obdarzona łaską objawień Serca Jezusa, które jest przebłaganiem za grzechy świata. Zwolennikami tego nabożeństwa byli biskupi polscy. Małgorzata Maria zmarła w 1690 r.
Tegoż dnia - wspomnienie bł. Radzima Gaudentego, biskupa Kult bł. Radzima jest związany z kultem św. Wojciecha, męczennika. Radzim był jego przyrodnim bratem i towarzyszem misji w Prusach. Błogosławiony był naocznym świadkiem męczeństwa Patrona Polski. Podobnie jak Wojciech był oddany Bolesławowi Chrobremu. Zmarł prawdopodobnie w 1006 r. Jest pochowany w katedrze gnieźnieńskiej.

15 października - wspomnienie św. Teresy od Jezusa, dziewicy, doktora Kościoła.

Czcimy dziś św. Teresę z Ávila. Urodziła się w 1515 r., żyła więc w czasach rozłamu chrześcijaństwa zachodniego. Była karmelitanką. W ówczesny, skłócony świat Teresa wniosła naukę o Bożym miłosierdziu. Dzięki temu w serca wypalone nienawiścią wpadały ziarna pokoju i pojednania.

16 października - wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej

Kościół odnosi do niej słowa, które niegdyś Bóg skierował do Abrahama: „Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej (...) do kraju, który ci ukażę” (Rdz 12,1-2). Córka Bawarii była posłuszna woli Bożej i dzięki temu stała się błogosławieństwem dla ludu Śląska.
Te same słowa można odnieść do Jana Pawła II, (biskupa Krakowa), który 25 lat temu, 16 października 1978 r. został powołany na Stolicę Piotrową.

17 października - wspomnienie św. Ignacego, biskupa i męczennika.

Św. Ignacy był biskupem Antiochii. Oddał życie za Chrystusa między 107 a 110 r. Czczono go jako jednego z najbardziej wiarygodnych świadków Ewangelii. Jego listy pisane do gmin chrześcijańskich szanowano tak bardzo, jak teksty Nowego Testamentu.

18 października - święto św. Łukasza, ewangelisty.

Św. Łukasz nie należał do Narodu Wybranego. Przyjął chrzest pod wpływem św. Pawła. Z zawodu był lekarzem. Dlatego jest patronem Służby Zdrowia. Łukasz dokładniej od innych Ewangelistów nakreślił duchowy wizerunek Matki Bożej i kobiet, o których mówi Ewangelia. Stąd nazywa się go także malarzem Maryi i znawcą psychiki kobiecej.

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: „Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi?”

2026-03-06 21:01

[ TEMATY ]

Niezbędnik Wielkopostny 2026

40 pytań Jezusa

www.pexels.com/pl

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Dzisiejsze pytanie Jezusa to wezwanie do trwania w wierze mimo trudności, na wzór wytrwałej wdowy z przypowieści. Wiara nie jest statyczna; wymaga zaufania Bogu w każdej sytuacji życiowej, nawet w „nocy” i przeciwnościach. Wiara to wytrwałość. Nie spektakularne momenty, lecz codzienne trwanie.
CZYTAJ DALEJ

Pani Weronika zmuszona do prac społecznych - za ostrzeganie przed lekarzem namawiającym do aborcji

2026-03-09 10:57

[ TEMATY ]

aborcja

Fundacja Życie i Rodzina

Weronika, matka trojga małych dzieci, rozpoczęła wykonywanie prac społecznych po wyroku sądu za ostrzeganie innych kobiet przed ginekologiem, który namawiał ją do aborcji. 10 marca sąd ponownie zajmie się jej sprawą i może zdecydować o zamianie wyroku na karę więzienia, ponieważ kobieta odmówiła przeproszenia lekarza.

Młoda kobieta została zobowiązana do wykonywania kary na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji w Starogardzie Gdańskim. Każdego dnia musi stawiać się tam, aby odpracowywać zasądzone godziny. W tym czasie w domu zostawia troje małych dzieci.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję