Reklama

Z wizytą w parafii

Świadectwo żywej wspólnoty

Młoda, bo istniejąca zaledwie od 12 lat, parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Pułtusku-Popławach może poszczycić się nie lada osiągnięciami. Obok zorganizowania życia duszpasterskiego udało się jej członkom wybudować nowy kościół (na razie w stanie surowym), niedawno została też oddana do użytku i uroczyście poświęcona imponująca monumentalna dzwonnica. Tę prężną wspólnotę parafialną odwiedził 19 października ub.r. bp Roman Marcinkowski, dokonując wizytacji pasterskiej.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Pułtusku-Popławach

Patron parafii: Bóg czczony w tajemnicy Miłosierdzia
Tytuł kościoła: kościół parafialny pw. Miłosierdzia Bożego
Dekanat: pułtuski
Miejscowości: Pułtusk-Popławy, Borsuki Nowe, Borsuki Kolonia, Grabówiec, Łęcino, Ponikiew, Pawłówek
Proboszcz: ks. kan. Tadeusz Kowalczyk
Wikariusz: ks. mgr Robert Piątkowski
W parafii działają: Parafialna Rada Duszpastersko-Gospodarcza, koła Żywego Różańca (6), ministranci, grupa lektorów, asysta procesyjna, grupa społeczno-religijna „Popławiak”, schola, Krąg Biblijny, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Oaza Rodzin, Ruch Światło-Życie
Msze św. w niedzielę: 8.00, 9.30, 11.00, 12.15, 16.00

Charakterystyka parafii

Reklama

Wnikliwą charakterystykę kierowanej przez siebie wspólnoty parafialnej zaprezentował w sprawozdaniu wizytacyjnym proboszcz ks. kan. Tadeusz Kowalczyk. Przypomniał, że wizytacja przypada niemal dokładnie w 11. rocznicę poświęcenia kaplicy - aktu tego dokonał Biskup Roman 17 października 1992 r. Składając sprawozdanie, Ksiądz Kanonik poinformował, że parafia liczy ok. 3 tys. mieszkańców. Zaznaczył przy tym, że stale zwiększa się liczba mieszkańców Popław, kosztem wyludniających się okolicznych wiosek. Ksiądz Proboszcz pozytywnie ocenił religijność swoich parafian. Wyraża się ona dobrą frekwencją na niedzielnej Mszy św. oraz nabożeństwach dodatkowych - zwłaszcza Drogi Krzyżowej, majowym i różańcowym. Znamienne jest też to, że niemal wszystkie rodziny przyjmują kapłana z wizytą duszpasterską, choć - jak zaznaczył ks. Kowalczyk - „gorzej bywa z frekwencją poszczególnych członków rodzin podczas tych wizyt”.
Życie parafialne toczy się głównie wokół kaplicy, gdzie codziennie rano i wieczorem odprawiana jest Msza św. Warto dodać, że na wieczornej Mszy św. głoszona jest krótka homilia. W niedzielę wierni mogą wybrać jedną z pięciu Mszy św. Ich liczba podyktowana jest zarówno potrzebami duszpasterskimi, jak też szczupłością miejsca w kaplicy.
Parafia współpracuje w nauczaniu katechezy z kilkoma szkołami podstawowymi: w Popławach, Grabówcu i Borsukach oraz z Gimnazjum w Popławach, przygotowującym się do nadania imienia Jana Pawła II. Dzieci i młodzież katechizują kapłani oraz osoby świeckie.

Dokonania duszpasterskie

Reklama

Stworzenie duszpasterskiego ośrodka od podstaw jest ogromnym wyzwaniem. Duszpasterzujący od początku istnienia parafii ks. Tadeusz Kowalczyk oraz wspomagający go w tym czasie wikariusze poradzili sobie z tym zadaniem znakomicie.
Obok codziennej posługi przy ołtarzu i w konfesjonale kapłani podejmują także wiele dodatkowych duszpasterskich inicjatyw. Odprawiane w ostatnim dniu każdego miesiąca wieczorne nabożeństwo eucharystyczne czy celebrowane od maja do października w każdym 13. dniu miesiąca nabożeństwo fatimskie - to tylko niektóre z nich. Parafianie z Popław angażują się także w życie duszpasterskie dekanatu i diecezji, biorąc udział m.in. w zjazdach i szkoleniach organizowanych na poziomie diecezjalnym, jak również uczestnicząc w lokalnych imprezach, choćby takich jak zjazd Kół Żywego Różańca parafii zanarwiańskich. Duża grupa osób organizuje też otwarte imprezy duszpastersko-rekreacyjne pod nazwą „Popławiak”.
Wiele miejsca w duszpasterskiej codzienności zajmuje praca z grupami. Ich przedstawiciele zaprezentowali Księdzu Biskupowi swe osiągnięcia podczas specjalnego spotkania, jakie odbyło się po Mszy św. ingresowej.
W parafii służy 50 ministrantów, odbywających swe dyżury w ciągu tygodnia, w niedzielę i święta, są także starsi lektorzy. O oprawę liturgii dba też istniejąca od 6 lat schola, licząca ok. 30 osób.
Osoby chcące lepiej poznać Pismo Święte gromadzą się co 2 tygodnie na spotkaniach Koła Biblijnego, liczącego siedmioro członków. Aktualnie tematem rozważań jest Ewangelia św. Łukasza i poznawanie jej autora.
W parafii działa także Ruch Światło-Życie, którego działalność została wznowiona 1 października 2002 r. Ruch skupia 16 osób, spotykających się raz w tygodniu, by czytać Pismo Święte i pogłębiać formację duchową w myśl zasad Ruchu. „Mamy nadzieję, że dzięki naszym staraniom uda się zmieniać świat na lepsze” - mówiła przedstawicielka oazy młodzieżowej. Istnieje także krąg Oazy Rodzin, który bierze czynny udział m.in. w oazach rekolekcyjnych animatorów rodzin, a także w diecezjalnych dniach wspólnoty. Raz w miesiącu członkowie oazy mają swoją Mszę św., dbają też o liturgiczną oprawę niedzielnej Eucharystii o 9.30.
Pośród grup parafialnych funkcjonuje też oddział Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, powstały 24 października 2002 r. W KSM działa 12 osób, z czego 3 osoby są już po przyrzeczeniu. Członkowie KSM biorą udział w comiesięcznej adoracji Najświętszego Sakramentu oraz w adoracji krzyża, uczestniczą również w spotkaniach diecezjalnych. Do ich zadań należy m.in. skład gazetki Popławiak i niesienie światła betlejemskiego.
Jak w każdej wspólnocie, tak i w Pułtusku-Popławach, modlitwę przez ręce Matki Bożej zanoszą koła Żywego Różańca. Członkinie 6 kół spotykają się w każdą I niedzielę miesiąca na wspólnej modlitwie, od 4 lat koła włączone są do Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej.
Bardzo ciekawą formacją działającą przy parafii jest gromadząca 14 małżeństw grupa „Popławiak” powstała przed 3 laty. Cele, jakie stawiają sobie członkowie grupy to: integracja, skupienie dzieci i młodzieży przy Kościele oraz pokazanie, że można się po chrześcijańsku bawić. Tradycją stały się wiosenne spotkania również noszące nazwę „Popławiak”. W ich trakcie organizowane są zabawy dla dzieci i młodzieży, m.in. cross rowerowy czy dzień latawca. 2 lata temu podczas takiego spotkania wypuszczono w niebo 300 balonów z pozdrowieniami. Po kilku tygodniach przyszły zwrotne pozdrowienia z oddalonej o ponad 80 km Łomży. „Popławiak” angażuje się też w obchody Dni patrona Pułtuska - św. Mateusza. W 2002 r. zorganizowano wystawę fotograficzną z życia parafii, w ub.r. reprezentacja „Popławiaka” wzięła udział w międzyparafialnych regatach kajakowych. Działalność tej grupy to jednak nie tylko zabawa. Jednym ze zobowiązań, jakie przyjęli na siebie członkowie, jest sprzątanie Popław w ramach Akcji „Sprzątanie Świata”. Grupa zaangażowała się też w zorganizowanie pierwszej Pasterki, Rezurekcji i odpustu w murach nowego kościoła. Od 3 lat jej członkowie czytają rozważania stacji podczas Drogi Krzyżowej, jaka odbywa się na ulicach Popław.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Osiągnięcia materialne

Każdy, kto przejeżdża przez tę piękną dzielnicę Pułtuska, jaką są Popławy, już z daleka może dostrzec mury wznoszącej się nad niską zabudową monumentalnej świątyni i stojącej obok niej przepięknej dzwonnicy. W ciągu 4 lat tej niewielkiej liczebnie wspólnocie udało się wybudować kościół i pokryć go miedzianym dachem. Obok tego najważniejszego zadania, które pochłonęło gros czasu, sił i środków, na bieżąco prowadzono także inne prace. Jak zaznaczył w sprawozdaniu Ksiądz Kanonik, uporządkowane zostały kwestie związane z własnością gruntów parafialnych, zagospodarowano także teren wokół plebanii i kaplicy. Do tych trosk dołącza się także ciągła dbałość o wystrój kaplicy i piękno liturgii, wyrażająca się m.in. w zakupieniu wielu nowych szat i paramentów liturgicznych. Ks. Kowalczyk skierował także na ręce Księdza Biskupa słowa serdecznych podziękowań za troskę, jakiej doznawała parafia ze strony diecezji, wyraził też wdzięczność wobec swoich parafian, szczególnie ciepło dziękując swoim sąsiadom: Stanisławowi i Weronice Zadwornym, „bez których wielkiej pomocy nie byłoby jeszcze blachy miedzianej na kościele i dzwonnicy - już postawionej, choć jeszcze nieukończonej” (dzwonnica została poświęcona przez Biskupa Romana już po wizytacji - 19 listopada ub.r. - przyp. red.).
„Dużo już za nami, ale jeszcze więcej przed nami” - kontynuował Ksiądz Kanonik, przypominając, że parafia musi sfinalizować dzieło budowy świątyni, a także wykonać remont kaplicy, w której obecnie znajduje się Dom Boży.

Wizytacja

W programie wizytacji znalazła się celebrowana przez Biskupa Romana uroczysta Msza św. ingresowa, przed którą - bezpośrednio po powitaniu Księdza Biskupa - zaprezentowały się grupy parafialne. W homilii wygłoszonej do zebranych Pasterz odniósł się zarówno do sprawozdania Księdza Proboszcza, jak również do działalności ruchów katolickich, mówiąc m. in.: „Wizytacja jest okazją do poznania problemów waszej parafii, chociaż nie jestem tu pierwszy raz. To, co dzisiaj tu usłyszałem, wprowadza mnie w rdzeń życia parafialnego. Wspaniale mówili wasi przedstawiciele, którzy pokazali, że są w stanie połączyć sprawy duchowe i materialne. W trakcie tych naszych uroczystości mamy doświadczyć i przeżyć, czym jest Kościół, a Kościół składa się właśnie z tych dwóch wymiarów - duchowego i materialnego. (…) Cieszę się, że staracie się brać dojrzałą odpowiedzialność za waszą parafię w obu tych wymiarach. Bo czymże innym, jeśli nie wyrazem takiej dojrzałej odpowiedzialności jest wasze zaangażowanie w budowę tej nowej pięknej świątyni, ale i codzienna praca w tylu grupach działających w parafii?
Przez realizację chrześcijaństwa w obu tych wymiarach składacie świadectwo przynależności do Chrystusa i Kościoła, dzielicie się swoją wiarą, a ona - jak mówi Ojciec Święty - umacnia się, gdy jest przekazywana. Przekazujcie ją najpierw w rodzinach, bo rodzina jest pierwszą szkołą i pierwszym Kościołem. Potem przekazywana jest na katechezie, wreszcie owocuje w życiu takim pięknym świadectwem, jakie widzimy w waszej wspólnocie” - mówił do licznie zebranych parafian Ksiądz Biskup.
Kolejne spotkanie eucharystyczne, z udziałem kapłanów z dekanatu pułtuskiego połączone było z udzieleniem sakramentu bierzmowania. W wygłoszonym słowie Biskup Roman zachęcał młodych ludzi, by mieli odwagę przeciwstawiać się złu. „Krzyże, które za chwilę poświęcę, zawisną na ścianach waszych mieszkań. Krzyż nie jest jednak ozdobą ściany - on pokazuje, że ktoś, kto go przyjął i czci, jest wyznawcą Chrystusa. A kto jest wyznawcą Chrystusa, musi umieć powiedzieć «nie» wszystkiemu, co złe” - mówił Kaznodzieja.

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Leon XIV: ochrona prawa do życia fundamentem wszystkich praw człowieka

2026-01-09 13:01

[ TEMATY ]

Leon XIV

Vatican News

Społeczeństwo jest zdrowe i naprawdę się rozwija tylko wtedy, gdy chroni świętość życia ludzkiego i aktywnie działa na rzecz jego promowania - zaznaczył Ojciec Święty w przemówieniu do członków Korpusu Dyplomatycznego z okazji wymiany życzeń na początku nowego roku. Współczesne wyzwania, kwestia pokoju, poszanowanie godności każdej osoby ludzkiej, międzynarodowe prawo humanitarne, rodzina – jak informuje Vatican News, to główne kwestie, które poruszył Leon XIV podczas wystąpienia.

Ojciec Święty zwrócił uwagę na kluczową rolę rodziny, w której w pełni objawia się prawda o tym, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Instytucja rodziny stoi dziś przed wyzwaniami jakimi są: zaniedbywanie i niedocenianie jej podstawowej roli społecznej oraz rozbite i cierpiące rodziny, które mierzą się z wewnętrznymi trudnościami, niepokojącymi zjawiskami, w tym przemocą domową.
CZYTAJ DALEJ

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody

2026-01-08 08:08

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest więc do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody, jedynego, które zagwarantować mu może przeżycie. Trzeba go więc przestrzec, aby tego nie czynił, dla swojego dobra.

Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».
CZYTAJ DALEJ

Bliskość z Nim porządkuje pobożność i uczy wolności serca

2026-01-09 19:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję