Wymiary życia ludzkiego są nieprzemierzone; i niezliczone także są jego formaty. Lecz który wymiar lub format dla życia ważniejszy? Nie stawiam konia z rzędem żadnemu z filozofów, choćby był geniuszem (bo konia zresztą nie mam, ani nawet rzędu). Tego i Salomon by nie chciał rozstrzygać.
A mnie skromnie wystarczy prywatna moja wiedza: Życie w każdym wymiarze i w każdym formacie jest jednako wielkie i jednako ważne: A komu ono jest droższe? Razowe życie biedaka może bardziej smakuje niż słodki, ale mdławy byt bogacza? Bywa, że i staruszka o lasce teraz dopiero ceni każdy dzień darowany. A może właśnie choremu nieuleczalnie w chwilach łaski bez bólu bardzo żal umierać? Może i ty, co innych odsądzasz od życia, także tego doświadczysz i sam go bardzo kiedyś zapragniesz? Gdzie masz gwarancję na wieczny status quo? Któż posiadł prawo wyrokować o śmierci? Kto za innych czuje? Nawet za siebie ręczyć nie warto, bo zmienność czucia zbyt wielka. Kurczowo czepiać się życia - to prawo natury, która silniejsza od chorób i władzy.
Kto komu ma życia wzbraniać? Czy ci, co właśnie są górą, bo dorobkiem rządzą pokolenia ojców, co jeszcze żyć pragnie?
Może roczniki ojców mają wciąż dzierżyć władzę i decydować o być albo nie być młodych? Bywały i takie dzieje, któż wie, czy nie wrócą? Kto komu byt wypracował? Czyja komu łaska? Prawo silniejszych równie zmienne jak losu.
A może warto prawa miłości spróbować, które by i silnych objęło, bo kiedyś osłabną?
Po tym jak z UE została wyprowadzona produkcja przemysłowa do Azji, po umowie z Mercosur ten sam proces rozpocznie się w sektorze rolno-spożywczym. Deindustrializacja Europy już jest faktem, a teraz grozi nam deagraryzacja. Staczamy się po równi pochyłej do utraty bezpieczeństwa żywnościowego.
W latach 80. i 90. XX wieku polskie szklarnie pękały w szwach od hodowli nie tylko pomidorów, ale także kwiatów ciętych. Kwiaty były masowo uprawiane w Europie, ale dostęp do taniej siły roboczej sprawił, że od 60 do 80% hodowli kwiatów zostało wyeksportowanych poza UE. Dziś jest inaczej, bo sprzedawane w klasycznych kwiaciarniach i na straganach goździki pochodzą z Kolumbii, a gerbery – z Kenii lub Etiopii. Wszystkie kwiaty trafiają transportem lotniczym do Holandii, a stamtąd są przywożone ciężarówkami do Polski.
Ulicami Lublina, jak i wielu dużych oraz małych miejscowości naszej archidiecezji, przeszły Orszaki Trzech Króli.
Lubelski orszak zgromadził setki uczestników na Placu Zamkowym. Po spotkaniu z Mędrcami, wysłuchaniu Ewangelii i krótkiej modlitwie prowadzonej przez bp. Adama Baba, wszyscy wyruszyli na spotkanie ze Zbawicielem. Prowadzeni przez betlejemską gwiazdę, dotarli do archikatedry, gdzie spotkali się ze Świętą Rodziną i oddali hołd Dzieciątku Jezus. – Orszak to radosne wydarzenie, podczas którego świętujemy Objawienie Pańskie, czyli prawdę, że Jezus przychodzi do każdego człowieka. Tej radości nie zatrzymujemy dla siebie, ale dzielimy się nią ze wszystkimi – powiedział Bartosz Urbaś, koordynator Orszaku Trzech Króli w Lublinie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
