Miniony rok był dla Śląsko-Zagłębiowskiej Komandorii Orderu św. Stanisława bardzo pracowitym okresem. Przede wszystkim uzupełniono skład kapituły, wybierając kanclerza - Jerzego Pękalskiego, oficjała
- Huberta Berlika, kapelana - ks. Witolda Pękalskiego i ceremoniarza - Macieja Szymochę. Patronat honorowy nad Komandorią objął biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB. Opracowany został
nowy statut Komandorii, który zatwierdzony został przez wielkiego mistrza Juliusza Nowinę--Sokolnickiego i złożony do Sądu Rejestracyjnego w Katowicach.
„Ale to nie wszystko, w 2003 r. do Komandorii przystąpili: Jadwiga Polok, Jacek Szewczyk, Marzena Doros, Tadeusz Doros, Zbigniew Krzemiński, Ryszard Jarmuła. Łącznie w 2003 r. do Orderu
przystąpiło 15 osób. W obecnym roku deklaracje złożyło 7 osób. Dziś Komandoria Śląsko-Zagłębiowska liczy 39 dam i kawalerów. W 2003 r. 19 osób uzyskało wyższe klasy Orderu. Na wniosek Komandorii
Wielki Mistrz uhonorował bp. Adama Śmigielskiego - Złotym Krzyżem Zasługi dla Orderu św. Stanisława” - wylicza Jerzy Pękalski.
Jednak najważniejszą inicjatywą podjętą przez członków Komandorii jest pomoc charytatywna. Komandoria nawiązała współpracę, przekazując produkty spożywcze, z kuchnią św. Zyty w Sosnowcu, ochronką
przy parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sosnowcu czy z Domem Dziecka w Sosnowcu. Dla 45 dzieci z ochronki został zorganizowany wyjazd do Cieszyna na spektakl pt. Gość oczekiwany połączony z wycieczką.
Pod patronatem Śląsko-Zagłębiowskiej Komandorii uruchomiona została kawiarenka internetowa w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sosnowcu. Od 16.00 do 20.00 czeka na dzieci 8 stanowisk komputerowych
z dostępem do internetu.
Dla upamiętnienia 25-lecia reaktywowania Orderu św. Stanisława wydano 4 rodzaje kart pocztowych oraz 200 kalendarzy. Ostatnią inicjatywą jest powołanie sceny teatralnej, z której dochód ma być przeznaczony
na dofinansowanie kuchni św. Zyty. Na pierwszy ogień poszło przedstawienie Miłość i żałość wg prozy Fiodora Dostojewskiego w wykonaniu Tomasza Zaroda i Mirosława Samsela. Czekamy na dalsze przedsięwzięcia.
W gronie uczniów Jezusa występuje Maria zwana Magdaleną. Jej przydomek zwykło się tłumaczyć jako odniesienie do miasta, z którego miała pochodzić (Magdala na północno-zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego). Wspominają o tej uczennicy Pańskiej wszystkie cztery Ewangelie, w sumie 12 razy. Dwukrotnie (Mk 15, 40 i Łk 8, 1-3) pojawia się ona w gronie kobiet idących za Jezusem. Łukasz dodaje, że Jezus uwolnił ją od „siedmiu demonów”. Inni Ewangeliści podkreślają, że Maria była bezpośrednim świadkiem śmierci i zmartwychwstania Pana. Kiedy wraz z innymi kobietami przyszła namaścić ciało Jezusa, anioł oznajmił im wiadomość o Jego zmartwychwstaniu.
Pieśń nad Pieśniami osiąga tutaj jeden z najwyższych szczytów całej księgi. Oblubienica prosi: „Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu”. W świecie starożytnym pieczęć potwierdzała własność, chroniła i uwierzytelniała. Zostawiała znak, który każdy umiał rozpoznać. Prośba dotyka więc trwałości więzi. Serce oznacza wnętrze człowieka, jego pamięć i wolę. Ramię oznacza działanie. Miłość ma przeniknąć jedno i drugie: być obecna w sercu i w czynie. To przynależność przeżywana całą osobą, trwalsza niż chwilowe wzruszenie.
Dalej pada zdanie: „Miłość jest potężna jak śmierć”. W ludzkim doświadczeniu śmierć sięga po każdego. Pieśń zestawia z nią miłość, by ukazać jej siłę i nieustępliwość. Kolejny obraz mówi o żarliwości nieustępliwej jak Szeol - o przywiązaniu, które obejmuje serce całe i niepodzielone. W samym środku wersetu pojawia się zwrot rzadki: „płomień Pański”. Hebrajskie słowo zachowuje skróconą postać imienia Boga. Miłość okazuje się więc ogniem, którego ostateczne źródło bije w samym Panu. Wielkie wody i rzeki nie zdołają jej zagasić. W Biblii wody oznaczają zwykle chaos i zagrożenie; tutaj przegrywają. Ostatnie zdanie odrzuca handel: miłości nie kupuje się za cały majątek domu. Hipolit Rzymski, autor najstarszego chrześcijańskiego komentarza do tej księgi, w szukającej Oblubienicy widział niewiasty, które o świcie biegły do grobu Jezusa. Orygenes odczytywał te słowa jako wezwanie do więzi obejmującej pamięć, wolę i wierność. Kościół słyszy w nich także miłość Boga do duszy i do Kościoła. Ten ogień pozostaje jedyny.
Uczestnicy 6. Sztafetowej Pielgrzymki Biegowej Wrocław-Jasna Góra
Już po raz 6. z parafii pw. Miłosierdzia Bożego we Wrocławiu-Jagodnie wyruszyła na Jasną Górę Sztafetowa Pielgrzymka Biegowa.
Potrwa dwa dni – pielgrzymi mają do przebiegnięcia 160 km, na nocleg zatrzymają się w gościnnym domu Sióstr Świętego Józefa w Kluczborku. Biegną zmieniając się co kilka kilometrów. Odpoczywają na rowerach i w jadących z nimi dwóch samochodach. Jako opiekun duchowy pielgrzymom towarzyszy ks. Kamil Motyka. – Biegniemy do Jasnogórskiej Mamy, by zanieść jej nasze troski, trudy dnia codziennego, ale też nasze radości. W Maryi jest nasze ukojenie i pokrzepienie. Biegniemy, aby się jej oddać na kolejny rok – mówi Zbyszko Roszko, inicjator biegowej pielgrzymki w parafii na Jagodnie. Tłumaczy, że dwudniowa pielgrzymka biegowa to szansa dla osób, które lubią ruch, a nie mają czasu i przestrzeni na dłuższą pieszą pielgrzymkę na Jasną Górę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
