Reklama

Praca naukowa

Niedziela lubelska 22/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Studenci Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji dotychczas mogli spotykać bp. nominata dr. Artura Mizińskiego na korytarzach 5 piętra Colegium Jana Pawła II KUL, gdzie w Katedrze Kościelnego Prawa Procesowego (sala 521), należącej do Sekcji Prawa Kanonicznego, miał swoje dyżury jako pracownik naukowy. W katedrze, obok Księdza Biskupa Nominata, pracują bp prof. dr hab. Andrzej Dzięga (kierownik katedry), dr Marta Greszata (adiunkt) i ks. dr Mirosław Wróbel (adiunkt). Radość z nominacji podzielają zarówno pracownicy naukowi, jak i studenci. Dowodem tego jest wypowiedź bp. Andrzeja Dzięgi, który mówiąc o nominacji swojego dotychczasowego adiunkta podkreślił, że jest doskonała.
Bp Miziński, który w Papieskim Uniwersytecie Santa Croce w Rzymie uzyskał licencjat w zakresie prawa kanonicznego (1994), na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim odbył studia doktoranckie zakończone w 1996 r. obroną pracy doktorskiej pt. Ruolo preminente dell´Ordinario nel processo penale canonico secondo la normativa del Codice di Diritto Canonico del 1983 (promotor prof. Zbigniew Suchecki OFM) i w latach 1996-1999 odbył studia w Studium Rotalnym przy Trybunale Roty Rzymskiej zakończone zdanym egzaminem i otrzymaniem tytułu adwokata Roty Rzymskiej, od 1 października 1999 r. pracuje na WPPKiA KUL w Katedrze Kościelnego Prawa Procesowego. W ramach pracy dydaktycznej bp dr Artur Miziński prowadził wykłady: Katolicka Nauka Społeczna, Proces administracyjny, Kościelny proces karny, Adwokatura kościelna, Postępowanie dotyczące sakramentu święceń; ćwiczenia: Administracja kościelna, Ćwiczenia sądowe oraz proseminarium i seminarium: Kościelne postępowanie karne i administracyjne.
Wśród jego bogatego dorobku naukowego można znaleźć:
- pozycje książkowe (Ruolo preminente dell’Ordinario nel processo penale canonico secondo la normativa del Codice di Diritto Canonico del 1983, Roma 1996),
- artykuły m. in.: L’irrogazione o la dichiarazione delle pene canoniche secondo la procedura amministrativa, [w:] A. Dębiński, W. Bar, P. Stanisz (red.), Divina et humana, księga jubileuszowa w 65 rocznicę urodzin księdza Prof. Henryka Misztala, RW KUL Lublin 2001, s. 601-633; Natura, przedmiot i podmioty dochodzenia wstępnego w kanonicznym postępowaniu karnym, Prawo, Administracja, Kościół 2 (2001) z. 1, s. 51-89; Normy własne kanonicznego procesu karno-sądowego, Prawo, Administracja, Kościół 5 (2002) z. 2-3, s. 141-174; Elementy kanonicznego procesu karno-administracyjnego, Roczniki Nauk Prawnych 13 (2003) z. 2, s. 127-159; Weryfikacja racji ustanowienia urzędu obrońcy stałego w kontekście trudności jego praktycznych zastosowań, Prawo, Administracja, Kościół 4 (2003) z. 3, s. 63-80,
- recenzje m.in.: Z. Suchecki, Chiesa e Massoneria, LEV, Citta del Vaticano 2000, s. 133, Apollinaris 75 (2002), s. 408-411; Z. Suchecki, Kościół a Masoneria, Wydawnictwo „M”, Kraków 2002, ss. 160, Apollinaris 75 (2002), s. 411-415; M. Sitarz, Kolegium Konsultorów, TN KUL, Lublin 1999, ss. 216, Apollinaris 75 (2002), s. 423-426; Z. Suchecki, Kościół a Masoneria, Wydawnictwo „M”, Kraków 2002, s. 160, Roczniki Nauk Prawnych 13 (2003) z. 2, s. 270-273,
- sprawozdania Sprawozdanie z Konferencji, [w:] L. Adamowicz (red.), Unitas in varietate, Polihymia Lublin 2003, s. 7-16; Międzynarodowa Konferencja Naukowa Unitas in varietate z uroczystą prezentacją polskiego przekładu Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, Prawo, Administracja, Kościół 3 (2002) z. 1, s. 282-287,
- tłumaczenia z j. włoskiego m.in.: G. Feliciani, Finansowanie Instytucji Kościelnych i utrzymanie duchowieństwa doświadczenia włoskie, [w:] J. Krukowski (red.), Systemy finansowania instytucji kościelnych w Europie, TN KUL Lublin 2000, s. 44-64; Z. Grocholewski, Munus docendi biskupa, Prawo, Administracja, Kościół 2 (2001) z. 1, s. 5-32; J. I. Arrieta, Prałatury personalne i ich relacje do struktur terytorialnych, Prawo Kanoniczne 43 (2000) nr 3-4, s. 85-115; J. I. Arrieta, Prałatury personalne i ich relacje do struktur terytorialnych, Roczniki Nauk Prawnych 12 (2002) z. 2, s. 103-137.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

17 września Sowieci zabrali nazaretankom szkoły i klasztory. Zgromadzenie przetrwało w ukryciu

2026-09-17 07:50

[ TEMATY ]

nazaretanki

Fot. arch Sióstr Nazaretanek

W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę warto przypomnieć losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.

Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
CZYTAJ DALEJ

Pielgrzym przemierzył Meksyk rowerem z Matką Bożą z Guadalupe... na plecach

2026-09-17 21:09

[ TEMATY ]

Matka Boża z Guadalupe

Źródło: dzięki uprzejmości zdjęć Tirando / Jorge Alberto Mercado Padill

Czasem zmęczony, ale zawsze pełen wdzięczności Santiago Caamal Beh przemierzył cały Meksyk na rowerze, niosąc na plecach wizerunek Matki Bożej z Guadalupe, aby ​​podziękować za zdrowie swojej matki.

Przed podróżą w życiu rodzinnym Caamala doszło do nieszczęśliwego wydarzenia. Jego mama doznała złamania stopy i kostki, w wyniku czego konieczna była operacja. Caamal obawiał się, że nie będzie w stanie zebrać potrzebnych pieniędzy na operację, dlatego poprosił Matkę Bożą o uzdrowienie swojej mamy. Jak informuje, tak też się stało – jego mama wróciła do zdrowia.
CZYTAJ DALEJ

19 września 2026r. powtórzył się cud św. Januarego!

2026-09-19 15:08

[ TEMATY ]

św. January

cud św. Januarego

commons.wikimedia.org

Cud św. Januarego

Cud św. Januarego

W dniu święta św. Januarego, o godz. 10:04, Neapol po raz kolejny przeżył „cud krwi” swojego patrona, to znaczy, że krew świętego się upłynniła. Czytamy o tym we włoskich portalach.

Od wieków cud krwi św. Januarego ma miejsce tradycyjnie trzy razy w roku: w sobotę przed pierwszą niedzielą maja, czyli w święto przeniesienia relikwii świętego do Neapolu, w dniu jego liturgicznego wspomnienia 19 września oraz 16 grudnia - dniu upamiętniającym ostrzeżenie przed erupcją Wezuwiusza w 1631 r. Zmiana konsystencji zakrzepłej krwi męczennika uważana jest za zapowiedź pomyślności dla Neapolu i jego mieszkańców. Cud przyciąga rzesze wiernych i widzów. Jego brak jest uważany przez neapolitańczyków za zły znak. Tak było np. w latach pandemii koronawirusa w 2020 i 2021 roku.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję