W dzień w którym w Kościele wspominamy Najświętsząj Maryję Pannę Wspomożenia Wiernych do zelowskiego kościoła zjechali się kapłani, którzy tego dnia obchodzili 7. rocznicę święceń kapłańskich.
24 maja 1997 r. w łódzkiej archikatedrze piętnastu alumnów Wyższego Seminarium Duchownego przyjęło z rąk abp. Władysława Ziółka święcenia kapłańskie.
Byli to: ks. Adam Janiszewski, ks. Andrzej Jastrzembski, ks. Mariusz Jersak, ks. Michał Kijański, ks. Piotr Kotas, ks. Roman Kurzdym, ks. Andrzej Partyka, ks. Zbigniew Pawlik, ks. Maciej Rojkowicz,
ks. Krzysztof Rybicki, ks. Łukasz Szmit, ks. Paweł Szubert, ks. Andrzej Wasiak, ks. Stanisław Ziętek i ks. Wojciech Żelewski.
Mszę św. w intencji kapłanów odprawił miejscowy proboszcz ks. kan. Kazimierz Ciosek.
W wygłoszonym słowie Bożym nawiązał do słów modlitwy Pana Jezusa w Wieczerniku: „Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, (...) aby tak jak My stanowili jedno” (J 17, 11).
„Przez okres tych siedmiu lat posługi kapłańskiej pogłębia się wasza jedność z Bogiem, to okres budowania jedności Kościoła, a wszystko to zawdzięczać możecie nieustannej modlitwie naszego Pana
i Mistrza” - powiedział Kaznodzieja.
Podczas Mszy św. modlono się za cały Kościół święty, Księży Jubilatów i za ich rodziców i bliskich. Modlono się za dusze zmarłych kapłanów związanych z zelowską parafią, a szczególnie śp. ks. Józefa
Stanka i ks. Zdzisława Młynarskiego.
Opiece Pana Boga powierzono Ojca Świętego, aby w zdrowiu i sile mógł przewodzić Kościołem na całym świecie.
Siódma rocznica święceń kapłańskich dla zelowskich wiernych i przybyłych kapłanów była okazją do dziękowania Panu Bogu za niezwykłą łaskę - dar kapłaństwa, tym bardziej, że dwóch spośród nich
jest szczególnie związanych z parafią, tj. ks. Andrzej Jastrzembski obecny wikariusz i ks. Mariusz Jersak pochodzący z Zelowa.
Niech Jezus Chrystus obdarza i umacnia Jubilatów swoją łaską na dalsze lata kapłańskiej posługi.
Dzisiejszego popołudnia papież Leon XIV wprowadza się do apartamentu w Pałacu Apostolskim, przenosząc się wraz ze swoimi najbliższymi współpracownikami do pomieszczeń, z których korzystali jego poprzednicy - informuje Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.
Ostatnim papieżem, który mieszkał w tym apartamencie, był Benedykt XVI do czasu swej rezygnacji w lutym 2013 roku. Papież Franciszek wolał zamieszkać w watykańskim Domu Świętej Marty, tym samym naznaczony historyczną obecnością wielu papieży apartament w Pałacu Apostolskim opustoszał i niezamieszkany zaczął powoli niszczeć. „Il Messaggero” informuje, że gdy Leon XIV udał się tam po swym wyborze, zobaczył pleśń i zacieki na ścianach. Remontu wymagała instalacja wodno-kanalizacyjna, a instalację elektryczną trzeba było całkowicie przerobić, dostosowując do nowych norm. Ostatni remont papieski apartament przeszedł po wyborze Jana Pawła II, Benedykt XVI poprosił jedynie o odświeżenie niektórych pomieszczeń.
Scena rozgrywa się po odrzuceniu Saula i po ciężkiej rozmowie o jego nieposłuszeństwie. Samuel wyrusza do Betlejem, do domu Jessego. Nazwa Betlejem (Bēt Leḥem) znaczy „dom chleba”. Z tego miejsca wychodzi pasterz, który z czasem poprowadzi lud. Tekst wspomina „róg z oliwą”, naczynie na olej. Niesie obraz siły i trwałości. W starożytnym Izraelu namaszczenie oznaczało wybranie do zadania i udzielenie mocy z wysoka. Towarzyszyło mu słowo prorockie. Namaszczenie Dawida dokonuje się poza pałacem. Saul nadal panuje, a wybrany żyje w cieniu. Ten szczegół pokazuje, że Boże prowadzenie bywa ukryte. Samuel ogląda synów Jessego według porządku starszeństwa. Eliab wydaje się kandydatem, bo ma postawę wojownika. Bóg koryguje spojrzenie proroka. Ocenę opartą na wyglądzie odsuwa na bok i kieruje ją ku wnętrzu człowieka. Przechodzi siedmiu synów, a wybór pada na najmłodszego pasterza. Dawid zostaje przywołany z pola. Narrator zauważa jego młodość i urodę, a zaraz potem ukazuje dar większy: „Duch Pana” spoczywa na nim „od tego dnia”. W dalszej opowieści Eliab reaguje gniewem na Dawida przy spotkaniu z Goliatem. Ten epizod ujawnia, że sama postawa wojownika nie wystarcza do królowania. Hebrajskie słowo Mesjasz (mashiaḥ) znaczy „namaszczony”, a greckie christos jest jego odpowiednikiem. Ojcowie Kościoła widzą tu szkołę patrzenia. Jan Chryzostom, komentując życie apostolskie, przywołuje słowa wypowiedziane do Samuela. Pokazuje, że Bóg strzeże pokory obdarowanych i studzi ludzką skłonność do zachwytu nad pozorem.
75 lat modlitwy i spotkań. Jubileusz parafii przy Wittiga
2026-03-15 18:30
Marzena Cyfert
Marzena Cyfert
Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu
Gdy w 1951 r. powstawała parafia NMP Matki Pocieszenia, liczyła niespełna trzy tysiące wiernych. Dziś pośród akademików i parkowych alei nadal jest miejscem modlitwy i spotkania z Bogiem. Podczas jubileuszowej Eucharystii bp Jacek Kiciński przypomniał, że właśnie z takich – często niewielkich – wspólnot buduje się Kościół.
– Cieszę się, że dzisiaj razem możemy dziękować Panu Bogu za jubileusze, które tutaj przeżywamy. A pokazują nam one, jak żywą wspólnotą wiary jest to miejsce – ta parafia i ta świątynia – mówił ksiądz biskup i przypomniał o przeżywanych jeszcze w tym miejscu jubileuszach 50-leciu DA Redemptor i 100-leciu obecności sióstr Służebniczek NMP.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
