Reklama

Republika Pińczowska

Niedziela kielecka 34/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Korcach obchodzono 60. rocznicę utworzenia Republiki Pińczowskiej. W uroczystości wzięli udział m.in. mieszkańcy okolicznych miejscowości, kombatanci z Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich i Gwardii Ludowej oraz przedstawiciele władz lokalnych i wojewódzkich. Patriotyczno-religijna manifestacja rozpoczęła się Mszą św., którą odprawił dziekan dekanatu pińczowskiego - ks. Józef Zdradzisz. W homilii nawiązał do zrywu polskich partyzantów, którzy wyzwolili te tereny. Głównie jednak mówił o przyszłości Polski i o potrzebie budowania Ojczyzny w nowych strukturach Unii Europejskiej. - Te ziemie - mówił - potrzebują dobrych, wykształconych rolników, którzy będą je uprawiać. Przypomniał o tym, że idea Unii Europejskiej zrodziła się w umysłach chrześcijańskich polityków, którzy budowali struktury nowej Europy w oparciu o chrześcijańskie korzenie.
Po Mszy św. odbył się apel poległych, a następnie odsłonięty został obelisk, na którym umieszczono napis: „W hołdzie partyzantom I Brygady Armii Ludowej Ziemi Krakowskiej im. Bartosza Głowackiego, za czyn zbrojny w obronie Republiki Pińczowskiej przed hitlerowskim okupantem na przełomie lipca i sierpnia 1944 r. - mieszkańcy tej ziemi”.
Historię powstania Republiki Pińczowskiej przypomniał fundator obelisku mjr Mieczysław Wojtasik.
Republika Pińczowska została utworzona dzięki wspólnym akcjom bojowym oddziałów partyzanckich BCH, GL i AK na przełomie lipca i sierpnia 1944r. Po sforsowaniu przez Armię Czerwoną Wisły i utworzeniu przyczółka baranowsko-sandomierskiego, w sposób żywiołowy wybuchło powstanie partyzanckie. Partyzanci wyzwolili obszar o powierzchni blisko tysiąca km2. Na niepodległym terenie powołane zostały do życia m.in. władze samorządowe oraz struktury społeczne, jak i instytucje oświaty i służby zdrowia. Próby obszarów przylegających do przyczółka i połączenia Republiki Pińczowskiej z terenami zajętymi przez Armię Czerwoną nie powiodły się. Republika przetrwała miesiąc.
Podczas uroczystości przypomniano, że w Korcach odbywały się konspiracyjne spotkania partyzantów i tu tworzyła się myśl powołania do życia Republiki.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Archidiecezja gnieźnieńska: zmiany personalne 2026

2026-01-12 09:49

[ TEMATY ]

archidiecezja gnieźnieńska

zmiany kapłanów

Archidiecezja gnieźnieńska

Z dniem 28 grudnia 2025 Prymas Polski abp Wojciech Polak mianował ks. Stanisława Drożyńskiego, proboszcza parafii pw. Świętego Ducha w Pobiedziskach, dziekanem dekanatu pobiedziskiego na okres kolejnych 5 lat.
CZYTAJ DALEJ

Już jest! 267. portret papieski zostanie umieszczony w Bazylice św. Pawła

2026-01-14 15:53

[ TEMATY ]

Bazylika św. Pawła za Murami

portret papieski

mozaika

Vatican Media

Jak poinformował portal Catholic News Agency, dziś papieżowi Leonowi XIV zaprezentowano okrągłą mozaikę przedstawiającą jego oficjalny portret papieski.

Zostanie on umieszczony w Bazylice św. Pawła za Murami na końcu prawej nawy świątyni. Będzie to już 267. taki portret.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję