20 września. Legnicka katedra obchodziła swoje święto. 663 lata temu świątynia ta została uroczyście poświęcona. 12 lat temu Ojciec Święty Jan Paweł II, ustanawiając diecezję legnicką, wyniósł
kościół pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Legnicy do godności katedry. Katedra to najważniejszy kościół w diecezji, nazywana jest także „matką kościołów”. To tutaj udzielane
są m.in. święcenia diakonatu, kapłańskie, odbywają się też główne uroczystości diecezjalne. Jak na katedrę przystało ma ona swoją kapitułę, czyli kolegium kapłanów. Zadaniem kapituły jest reprezentowanie
i wspieranie biskupa, służenie radą i pomocą. Na czele legnickiego kolegium stoi proboszcz katedry ks. inf. Władysław Bochnak. W poniedziałek o 18.30 uroczystej Mszy św. przewodniczył biskup legnicki
Tadeusz Rybak. Podczas Eucharystii pięciu nowych kapłanów zostało przyjętych do legnickiej Kapituły katedralnej. Natomiast 22 księży otrzymało tytuł kanonika honorowego.
22 września. Takiego wydarzenia w Jeleniej Górze jeszcze nie było. Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia z Katowic zagrała koncert pod batutą wybitnego dyrygenta i kompozytora Krzysztofa Pendereckiego.
Koncert odbył się w jeleniogórskim kościele garnizonowym. Tymczasem w Cieplicach w kościele pw. Matki Bożej Miłosierdzia można było wysłuchać koncertu orkiestry z Görlitz i Jeleniej Góry. Koncerty te
zamknęły VI Europejski Festiwal Muzyki Organowej.
23 września. Już na dobre rozpoczął się rok szkolny. Dzieci wróciły do nauki i swoich codziennych obowiązków. Uczniowie, którzy wyjechali na kolonie, wciąż opowiadają o swoich przygodach. Grupa dzieci
z parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Jaworze dwa tygodnie spędziła w Łukęcinie nad morzem. Na wakacje uczniowie wyjechali dzięki księdzu proboszczowi i Caritas Diecezji Legnickiej. Również dyrektor Caritas
ks. Józef Lisowski dziękuje wszystkim ludziom dobrej woli, bez których nie udałoby się zorganizować wakacji dla ponad 3200 dzieci. Uczniowie pojechali nad morze do Rewala i Łukęcina, a także w góry: do
Zagórza, Lwówka Śląskiego i Janowic.
W malowniczej, cichej włoskiej miejscowości Fiumicello, gdzie powietrze pachnie morzem i oliwkami, dzieje się coś, co wykracza poza granice zwykłego ludzkiego doświadczenia. Od szesnastu lat Francesca Sgobbi – prosta, schorowana kobieta, żona i matka, przeżywa tam „spotkania” z błogosławionym księdzem Jerzym Popiełuszką.
Te prywatne objawienia, ujawnione światu dopiero w 2025 r. dzięki książce Niezwykłe objawienia ks. Jerzego Popiełuszki we Włoszech, stają się poruszającym duchowym fenomenem w epoce, gdy duchowość często sprowadza się do aplikacji na smartfonie czy chwilowych wrażeń na TikToku.
Proroctwo Malachiasza powstaje po powrocie z wygnania, w epoce perskiej. Świątynia już działa, a w kulcie mnożą się zaniedbania. W poprzednim rozdziale pada pytanie: „Gdzie jest Bóg sprawiedliwości?” (Ml 2,17). Odpowiedź zaczyna się od słowa „Oto”. Biblia Tysiąclecia mówi: „wyślę anioła mego”. Hebrajskie (mal’akh) znaczy „posłaniec” i gra z imieniem proroka („Malachiasz” = „mój posłaniec”). Anioł „przygotuje drogę”, więc najpierw prostuje ścieżki serca. Nowy Testament rozpoznaje w tym posłańcu Jana Chrzciciela (Mk 1,2; Mt 11,10; Łk 7,27). Potem brzmi zdanie o przyjściu Pana do swojej świątyni. Akcent pada na „swojej”. Świątynia należy do Boga, a nie do ludzkich planów. Pan przychodzi „nagle”. To słowo niesie zaskoczenie dla tych, którzy domagają się sądu, a nie dotykają własnej winy. Pada też tytuł „Anioł Przymierza” (mal’akh habbərît). W tekście biblijnym posłaniec nie tylko ogłasza przymierze, ale wprowadza je w życie. Obrazy „ognia złotnika” i „ługów folusznika” mówią o procesie, który wypala domieszki i wybiela tkaninę. „Synowie Lewiego” to słudzy ołtarza, więc chodzi o uzdrowienie serca liturgii i etosu kapłańskiego. „Ofiara Judy i Jeruzalem” staje się miła Panu jak w dawnych dniach. Dar płynie z wierności. Cyryl Jerozolimski w Katechezie 15 czyta Ml 3,1-3 jako proroctwo o dwóch przyjściach Chrystusa: wejściu do świątyni i przyjściu oczyszczającym, które odsłania prawdę o człowieku. Liturgia tego święta słyszy w Malachiaszu pierwszy krok tej obietnicy. Pan wchodzi do swojej świątyni niesiony na rękach Matki.
Kościół katolicki 2 lutego obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego nazwane w Polsce świętem Matki Bożej Gromnicznej. To jedyny dzień w roku, kiedy błogosławione są świece. W kraju dzień kończy okres śpiewania kolęd i trzymania żłóbków. Od 1997 r. to także Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.
Święto Ofiarowania Pańskiego wprowadził w Kościele w 492 r. papież św. Gelazy. Nawiązuje ono do biblijnego wydarzenia ofiarowania Jezusa w świątyni w Jerozolimie i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia. Obchodzone jest czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu. Dwa wieki później pojawiło się również w Kościele Zachodnim. Z kolei w Kościele Wschodnim należy do dwunastu najważniejszych świąt.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
