Żulice

Uroczystość patriotyczna poświęcona obrońcom Kresów Wschodnich podczas II wojny światowej odbyła się 25 listopada w miejscowej szkole podstawowej. Wypełniły ją: akademia okolicznościowa ku czci obrońców Kresów Wschodnich oraz odsłonięcie i poświęcenie tablicy pamiątkowej ku czci Ewy i Ryszarda Jankowskich - członków Armii Krajowej i Konnego Zwiadu, zamordowanych 13 marca 1944 r. Tablicę ufundował Wojciech Jankowski, brat Ryszarda.
Tego samego dnia, 25 listopada, w kościele parafialnym została odprawiona uroczysta Msza św. za Ojczyznę i represjonowanych w stanie wojennym. Liturgii przewodniczył ks. Tomasz Raczkowski z Wilkołaza, kazanie wygłosił ks. Stanisław Góra z Bychawki.
Podczas Mszy św. odznaczono pośmiertnie Krzyżem Vir Semper Fidelis (krzyż „Solidarności”) ks. Edwarda Proca, byłego proboszcza parafii w Żulicach, kapelana „Solidarności” w Tomaszowie Lubelskim.

Zamość

Reklama

Betlejemskie Światło Pokoju zapłonęło 17 grudnia w kościele pw. św. Katarzyny. Harcerze hufca zamojskiego przekazali uroczyście Światło Pokoju bp. Janowi Śrutwie.
W następnych dniach harcerze zanieśli płomień Prezydentowi miasta i zamojskim radnym, staroście zamojskiemu i radnym powiatu. Światło otrzymali też: burmistrzowie, wójtowie, kościoły, szpitale, domy dziecka, dom pomocy społecznej, wojsko, policja, straż pożarna.
ZHP podjął akcję Betlejemskiego Światła Pokoju wspólnie z Wigilijnym Dziełem Pomocy Dzieciom, organizowanym przez Caritas Polska, od 9 lat przekazując Beltejemskie Światło Pokoju za pomocą wigilijnych świec Caritas.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

23 grudnia Caritas Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej zorganizowała akcję wydawania paczek świątecznych dla osób ubogich, bezrobotnych i potrzebujących pomocy.
Tego samego dnia w Centrum Pastoralnym przy parafii pw. św. Michała Archanioła odbyła się wieczerza wigilijna dla samotnych, bezdomnych i zagubionych. W spotkaniu uczestniczyli: bp Jan Śrutwa, władze miasta, przedstawiciele ośrodków pomocy społecznej i organizacji charytatywnych.
Wspólną wigilię zorganizowali: Rada Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej, diecezjalna Caritas, oddział PCK w Zamościu, Miejskie Centrum Pomocy Rodzinie w Zamościu oraz Centrum Pastoralne przy parafii pw. św. Michała w Zamościu. Organizatorzy wigilii dla potrzebujących przygotowali też pomoc świąteczną dla ubogich dzieci z Zamojszczyzny oraz z Ukrainy. Dzieci otrzymały dary w postaci żywności, słodyczy, zabawek, książek i odzieży.

Spotkanie opłatkowe dla osadzonych w zakładzie karnym w Zamościu odbyło się 24 grudnia. W kaplicy więziennej bp Jan Śrutwa odprawił Mszę św., później przełamał się opłatkiem z funkcjonariuszami zakładu karnego i skazanymi.

17 grudnia w Ośrodku Rehabilitacyjno-Terapeutycznym dla Dzieci Niepełnosprawnych „Krok za krokiem” spotkali się przy opłatku: wychowankowie i pracownicy ośrodka oraz uczestnicy i personel Warsztatów Terapii Zajęciowej.

Biłgoraj

Reklama

Z udziałem bp. Jana Śrutwy 23 grudnia odbyło się spotkanie opłatkowe w Domu Księży Seniorów.

Hrubieszów - Wołyń

Z inicjatywy Caritas Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej zorganizowano wyjazd z pomocą świąteczną dla Polaków mieszkających na Wołyniu. Paczki żywnościowe i prezenty zawieziono 18 grudnia. Prezenty pod choinkę dla rodaków ze Wschodu tradycyjnie ufundowali mieszkańcy Hrubieszowa.

Górecko Kościelne

12 grudnia w miejscowej parafii pw. św. Stanisława Biskupa gościł ks. Stefan Ceberek, znany wykonawca pieśni religijnych.

Tomaszów Lubelski - Hrebenne

22 grudnia na przejściu granicznym w Hrebennem harcerze z tomaszowskiego hufca ZHP przekazali Betlejemskie Światło Pokoju skautom ze Lwowa i przedstawicielom władz samorządowych z Rawy Ruskiej i Żółkwi.

Lublin

Spotkanie opłatkowe w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej odbyło się 22 grudnia. W spotkaniu uczestniczył i Mszę św. odprawił bp Mariusz Leszczyński.

2005-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.

CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

Benedykt XVI - papież

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.

CZYTAJ DALEJ

Jubileusz ojca od cudów

2026-01-24 21:27

red

[ TEMATY ]

Jasna Góra

o. Melchior Królik

Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.

– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:

CZYTAJ DALEJ

Reklama