Red. Lidia Dudkiewicz: - Otium - bezczynność nie oznacza bynajmniej bezrobocia. Obowiązek pracy harmonizuje z powinnością respektowania Dnia Pańskiego, dnia świętego, dnia odpoczynku, o którym mówi trzecie przykazanie Dekalogu.
Reklama
Br. Stanisław Rybicki FSC: - Encyklika Ojca Świętego o pracy ludzkiej Laborem exercens wyraźnie akcentuje, że człowiek „powołany jest do pracy, która wyróżnia go wśród reszty stworzeń i nosi na sobie znamię człowieka i człowieczeństwa” (LE wstęp, passim). Ta Encyklika, tak bardzo wychowawcza i wciąż aktualna, głosi, że „przez pracę człowiek uczestniczy w dziele samego Boga, swego Stwórcy”, że każda praca łączy się z trudem, tym samym mając udział „w tajemnicy paschalnej Jezusa Chrystusa. Pot i trud (...) daje chrześcijaninowi możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić” (LE 27). Dzięki pracy mają się krzewić na ziemi „nie tylko owoce naszej zapobiegliwości, ale także godność ludzka, wspólnota braterska i wolność” (LE 27).
Z punktu widzenia pedagogii szczególną wagę ma dla nas rozdział tej Encykliki, zatytułowany Praca a społeczeństwo, rodzina, naród. Zacytujmy z niego interesujące nas treści: „Praca stanowi podstawę kształtowania życia rodzinnego, które jest naturalnym prawem i powołaniem człowieka. (...) Rodzina jest bowiem równocześnie wspólnotą, która może istnieć dzięki pracy i jest zarazem pierwszą wewnętrzną szkołą pracy dla każdego człowieka” (LE 10).
- Niech do nas przemówi również drugi człon naszej refleksji: „quies - spokój”.
- Trzecie przykazanie Dekalogu przypomina o świętości Dnia Pańskiego. Ten dzień „należy do Pana, jest poświęcony uwielbieniu Boga, Jego dzieł stworzenia i Jego zbawczych czynów. (...) Działanie Boga, który w siódmym dniu odpoczął (Wj 20, 11), jest wzorem działania ludzkiego. Człowiek również powinien «zaprzestać pracy» i pozwolić innym - zwłaszcza ubogim - «odetchnąć» (Wj 23, 12)” (KKK 2168-2172).
Powszechne profanowanie Dnia Pańskiego - to zobowiązanie dla nas, dzieci Kościoła, do przywrócenia doniosłości trzeciego przykazania: „Przez Paschę Chrystusa niedziela wypełnia duchową prawdę szabatu żydowskiego i zapowiada wieczny odpoczynek człowieka w Bogu” (KKK 2175). W dzień Zmartwychwstania Chrystusa śpiewamy - „oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się nim i weselmy!” (Ps 118, 24).
- Dziękuję za rozmowę.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
